3. Bölüm: Es~~

Se lam lar! Halihazırda önceden yazdığım bölümleri peşpeşe atmayı düşünüyordum ancak geçen haftadan beri savaştığım hastalık sebebiyle ne yazık ki planladığım gibi olmadı... Yine de bugün biraz kendime gelmişken hemen bölümü düzenleyip paylaşıyorum. Keyifli okumalar ~~ 3. Bölüm : Es~~ Son kez ‘Ben ki sevmekten hiç usanmam’ diyerek şarkıyı bitirdiğinde göz göze geliyoruz. Nefes almayı dahi unutuyorum o an. İçimden bir ses kaçır gözlerini Es, çevir kafanı dese de ben hipnoz olmuş gibi gözlerimi onun gözlerinin hapsinden kurtaramıyorum. Öylesine derin, öylesine güzel bakıyor ki sanki.. sanki bir şey anlatmak ister gibi. Neden bu kadar tanıdık ve yoğun bana hissettirdikleri? Beni bu adama böylesine çeken şey ne? Sanki ruhum ya da kalbim onu bir yerlerden tanıyor ve kavuşmak için deliriyor gibi… Kendisine uzatılan kağıtla gözlerimizin arasındaki bağı koparan o oluyor. Karşısındaki çıtı pıtı tatlı kız, binbir naz ve edayla kağıdı uzattığı yetmemiş gibi ona kur yapmaya sohbet etmeye çalışıyor. Hırsla önümdeki biraya uzanıp kafaya dikiyorum. “Yavaş yavaş öldüreceksin kendini bir nefes al.” “Aman sen kendi işine bak portakal güzeli.” “Senin gibi alkolik olmaktan iyidir!” “Ben miyim alkolik? Benim bir spor eğitmeni olduğumu unuttun herhalde küçük hanım?” “He he koca bardağı bir dikişte kafaya diken bir spor eğitmeni.” “Zaten asabım bozuk sen de üstüme gelip beni iyice delirtme Aysu!” dedikten sonra tekrar butona basıyorum ve birkaç dakika sonra Işıl elinde yeni birayla geliyor. Aysu, sinirle Ya sabır çekip “Yemin ederim dayak istiyorsun sen,” diyor. “Ayy dövsene beni annecim.” “Çok pişman olacağını biliyorsun dimi Es?” diyerek gerçekten anne ciddiyetine bürünüyor. Onu duymazdan gelip biramı içmeye devam ediyorum. Çünkü evet, ben de bu şekilde içmeye devam edersem sonunda pişman olacağım şeyler yapacağımı biliyorum. Yine de o pişman olacağım şeyleri yapabilmek için ihtiyaç duyduğum cesaretin ortaya çıkması için bu iğrenç şeyi içmeye devam etmem gerekiyorsa içeceğim işte kime ne?! Biz Aysu’yla tatlı tatlı birbirimizi yerken o peş peşe 4 şarkı daha söylüyor. Her seferinde şarkıların en olmadık yerlerinde gözgöze geliyoruz ve her seferinde gözlerini kaçıran o oluyor. Çünkü ben ne yaparsam yapayım kendimi onun hapsinden kurtaramıyorum. Gerçi pek bir şey yaptığım da söylenemez zira o kaçırmasa gözlerini ben saatlerce öyle takılı kalabilirim o gözlerde… Kanıma karışan alkol yavaş yavaş etkisini gösteriyor. Elimde kaçıncı olduğunu bilmediğim biramla birlikte bir anda sahneye atlıyorum. Bay Gizemli yeni bir şarkıya giriş için kendisine eşlik eden baterist arkadaşına dönmüş bir şeyler söylerken kafamı yüzüm Ozan’a dönük bir şekilde aralarına uzatıyorum. "Heyyo," diyorum suratımda aptal bir gülümseme olduğuna yemin edebilirim! Baterist Ozan beni hemen tanıyor: "Esil hocam?" diyor bana anlamaz gözlerle bakarak. Haklı çünkü ben de ne yaptığıma anlam veremiyorum. İçimdeki aklı başında Es, beni uyarıyor ama onu dinle ye miyorum. Ah Aysu o kadar haklıydı ki bir daha böyle içersem iki olsun! "Ozan ya ben de bir şarkı söyleyeceğim ama," diyorum hem de o a'ları uzata uzata. Hay Lanet! Ozan mahcup gözlerle henüz adını dahi öğrenemediğim aklımı alan o beyefendiye bakıyor. Evet, yanlış duymadınız adını bile bilmiyorum, çünkü sadece sapık gibi adamı izleyip düşlemekle meşgulken Işıl da dahil olmak üzere kimseye adını sormak aklıma gelmedi. Of! Daha birkaç hafta öncesine kadar buranın solistliğini çok tatlı bir kız yapıyordu. Hayır zaten neden bunu getirip de başıma bela ettiler ki. Off ki ne of! Bay Gizemli umursamaz bir tonla "Bana uyar," gibi bir şeyler gevelerken bir cesaret kafamı ona doğru çeviriyorum ama kendisi çoktan arkasını dönmüş bile! Ben de ona inat Ozan’ın yanağına minicik bir öpücük kondurup “Teşekkürler,” diyorum. Aferin sana Esil Tekin. Yarın fakültede herkes arkandan fısır fısır konuşunca görürüm ben seni! Ozan'la son kez şarkı hakkında konuşup şişenin dibinde kalan biramı da kafaya dikiyorum. -Allah'ım nerede o aklı başında, kibar Es! Şu y…