1. Bölüm ~ Maskelerin Ardında

1. Bölüm "Maskelerin Ardında" Kristal avizeler başımın üstünde yıldızlar gibi parlıyordu. Madrid'in en eski malikanelerinden birinde düzenlenen bu iş balosundaki herkes sahte gülüşler ve pahalı parfümlerle kaplıydı. Bu balo, paranın ve gücün kokusunu taşıyordu. Ben o kokuyu tanırım. Valeria Ruiz Rusya'da doğdum. Soğuk şehirlerde büyüdüm. Soğuk ve acımasız insanlarla çalıştım. Şimdi ise Avrupa'nın en büyük silah şirketlerinden birinin sahibiyim. Ruiz Defense Systems bana ait bir şirketti. İnsanlar beni hep zarif bir iş kadını sanır. Yanılıyorlar. Ve bu gece burda olmamın tek sebebi iş değildi. Salondaki uğultu bir anlığına azaldı. Bakışlar girişteki tek bir noktaya yöneldi... --- Pedro Alvares. Alvares ailesinin büyük varisi. Yeraltı dünyasında adı fısıltıyla anılan soyadının taşıyıcısı. Babasının koltuğunu devralmaya hazırlanan daha doğrusu koltuğu devralmaya çalışan kibirli bir prens. Üzerindeki koyu lacivert smokin, onun tehlikeli itibarını zarif bir maskeyle gizliyordu. Bana göre Lüks, pisliği gizlemenin en pahalı yoluydu. Göz göze geldiğimizde, dudaklarının kenarı hafifçe kıvrıldı. Yavaşça yanıma geldi. "Valeria Ruiz," dedi ismimi hafif Rus aksanımı taklit eder gibi telaffuz ederek. "Soğuk kuzeyden gelen buz kraliçesi." Gözlerimi kısmadan baktım "Pedro Alvares. Babasının gölgesinde yürüyen bir çocuk" Çevremizdeki insanlar gerildi. Bizim aramızdaki düşmanlık artık saklanmıyordu. "Şirketin son anlaşması," dedi kadehi kaldırarak. "Alacağımız silah sayısını zorlaştırıyor." "İş dünyası zayıfları affetmez" dedim sakin bir sesle. Aramızdaki gerginlik artıyordu. "Ailen buna alışık değildir belki" Çenesindeki kas gerildi. "Benden korktuğun için mi Aileme silah satmayı bıraktın Valeria?" Yaklaştım "Bence bu soruyu aramızdaki sözleşmeyi bozup benden gizlice başka silah şirketiyle anlaşma yapan babana sormalısın. Ben kimseyi gizli vurmayı tercih etmem açıkça yaparım" Pedro söylediklerimi duyunca yüzündeki sırıtış silindi. Babasının böyle bir şey yaptığını oda bilmiyordu. Sakin kalmaya çalışıyordu. Zavallı. "Bu konuyla ilgili Bir bilgim yoktu." "Artık var." Dedim buz gibi soğuk bir şekilde. Babası anlaşmamızı hiçbir açıklama yapmadan bozmuş ve silah ticaretini başka bir şirketle sürdürmeye karar verdi. "Babanın yaptığı saygısızlığı açıklamayacak mısın?" "Hayır" Dudaklarının kenarı tekrardan kıvrılınca sinirleniyordum. "Onun yaptığı aptallığı düzeltmek isterim" Kaşlarımı çattım. "Babanın yeni şirketi seni pek memnun etmemiş olmalı." "Artık beni ilgilendirmiyor" "Öyle mi? Kollarımı göğsümde birleştirdim. Pedro birkaç saniye boyunca gözlerimin içine baktı. "O zaman Babama silah satmayı bırak" Bir an sessizlik oldu. "Ne?" "Bana sat." Onu birkaç saniye hiçbir şey söylemeden izledim. "Babamın yaptığı anlaşmalar artık beni ilgilendirmiyor. Onunla çalışmak zorunda değilsin." "Ne kadar cömertçe." dedim alayla. "Cömert değilim, Valeria" Gözlerini gözlerimden ayırmadı "Sadece iş konusunda babamın gölgesinde yaşamayı sevmiyorum," "Soğuk bir aile dramının ortasında kalmak gibi bir isteğim de yok." "Kalma" "Baban anlaşmayı bozduktan iki gün sonra oğlu gelip aynı sözleşmeyi kendi adına istiyor." Hafifçe öne eğildim. "Bunun bana güven vermesi gerektiğini mi düşünüyorsun?" Pedro yine o sinir bozucu gülüşü takındı. "Hayır." "Güzel." "Bana güvenmeni istemiyorum zaten." Sözleriyle beraber yüzündeki gülümseme biraz daha belirginleşti. "Sadece benimle anlaşma yapmanı istiyorum." "Aradaki fark ne?" Gözlerimi kıstım. "Güven, duygusal bir şeydir." Parmaklarını masanın üzerinde yavaşça gezdirmedi. "Bu ise iş. İş dünyasında duygulara yer yok. Bunu en iyi sen bilirsin." "Babanın da yaptığı iş ortada Alvares." "Ben babam değilim." Bu kez odadaki sessizlik daha ağırdı. Onunla ilk kez bu kadar aynı fikirdeydim. Her insan babası ile aynı olmayabilirdi... Ne yazık ki bunu ona söylemeye niyetim yoktu. "Silahlarımı sana sevkiyat edersem," dedim sakin bir sesle, "baban ne yapacak?" Pedro omuz silkti. "Muhtemelen sinirlenecek." "Ve senin buna karşı bir planın var mı?" "H…