KAÇIŞ

Sabah uyandığımda evde hiç kimse yoktu. Gece Baran ve sarpın benim yanımda olacağını söylemişti ama onlar şu an burada değillerdi. Aşağı kata inip mutfağa yöneldim yiyecek bir şeyler bakıyordum çünkü neredeyse iki gündür ağzıma hiçbir şey vurmamıştım. Buzdolabının kapağını açtım. Ve kendime iki tane yumurta çıkartıp bir omlet yaptım. Kahvaltımı ettikten sonra evin içerisinde gezinmeye başladım tabii ki hiç rahat değildim çünkü her yerde kamera vardı. Şu an o mafya bozuntusunun beni izlediğine adım kadar emindim o yüzden yanlış bir şey yapmamaya özen gösteriyordum. Biraz daha odaları inceledikten sonra terasa çıktım. Biraz hava almaya ihtiyacım vardı çünkü odamın penceresini bile açamıyordum. Terasta bir bahçe oturma grubu vardı ortada işe cam bir masa vardı masanın üstündeki meyvelikten kendime bir adet elma alıp yemeye başladım. Köşede bir kapı gördüm ve tabii ki meraklı tarafıma uyup o kapıya doğru yöneldim kapının koluna elimi attım ve aşağı doğru indirdim. Ve kapıyı açınca aşağı doğru inen dönemeçli bir merdiven gördüm. Merdivenden adım adım inmeye başladım ve aşağı vardığımda evin girişinde gördüğüm büyük duvarların dışında olduğumu fark ettim. Bir dakika ben şu an o duvarların dışındaydım burdan kurtulmuşum. Elimdeki elmayı bir anda fırlatıp ve koşmaya başladım. Olabildiğince hızlı koşmaya başladım bacaklarım koşarken titremeye başladı ama aldırış etmeden koşmaya devam ettim. Tam buradan kurtulduğumu düşünürken önüme bir adam çıktı. Hasss- "Hanımefendi burada ne yapıyorsunuz böyle" dedi bu adamı tanımıyordum ama Gece'nin koruması olduğu belliydi. "Bak gerçekten buradan çıkmam lazım lütfen buradan git ve beni bırak Gece beni bulursa seni gördüğümü söylemem tamam mı" dedim bu fırsat elimdeyken bir koruma yüzünden elimden kaçırmazdım. "Tamam sizi Gece Bey'e götürmeyeceğim ama eğer isterseniz sizin buradan çıkmanıza yardımcı olabilirim buranın yolları çok karmaşıktır" dedi gerçekten Tanrı benden yanaydı. "Çok teşekkür ederim gerçekten çok iyi olur zaten ben de yolları bilmiyorum zaten" dedim şu an hayatımda olmadığım kadar çok mutluydum. "Peki ileride arabam var onunla daha hızlı gideriz hem şehir merkezi buradan çok uzakta." dedi tabii ki kuşkusuzca kabul ettim ve arabasına doğru yürümeye başladık. O sürücü koltuğuna geçerken ben de yanındaki koltuğa geçtim ve arabayı çalıştırdı. "Siz neden Gece Bey'in evinde kalıyorsunuz hanım efendi?" diye sordu gerçek sebebini söyleyip söylememekte kararsız kaldım çünkü Gece hiç kimseye söylememem konusunda beni uyarmıştı. "Görmemem gereken bir şeyi gördüm diyelim" diyerek lafı kestirip attım. "Sırf bir şeyi gördünüz diye neden sizi zorla evinde tutuyor ki?" diye sordu haklıydı ama gerçek sebebi geçerli bir sebepti. "Öyle gerekti" dedim sadece ve biraz yüzünü incelemeye başladım saçları Baran'ın saçı gibi asker tıraşına benziyordu. Vücudu yapılıydı klasik bir koruma gibiydi Gece'nin evinde onun gibi yüzlerce vardı. Boynunda bir dövme vardı bu dövmeyi daha önce de görmüştüm ama tam hatırlayamıyorum. Telefonu çaldı ve açıp birisiyle rusça konuşmaya başladı. Bir dakika yaka mendili... Maviydi. Bu adam Gece'nin koruması falan değildi. Tuzağa düşmüştüm. Gece'nin evine gelen adamı hatırladım o an pek dikkat etmemiştim ama aksanlı bir konuşması olduğunu hatırlıyordum. Bir dakika bu adamın dövmesini hatırlamıştım bu bir Bratva dövmesiydi... Yani uzun lafın kısası yağmurdan kaçarken doluya tutulmuşum. Ne yapacaktım hem bir Bratva hem de Gece'nin düşmanı. "Şey beni araba tutuyor da durdurabilir misin hatta sen bana yolu tarif et ben yürüyerek gideyim." dedim inşallah kabul ederdi çünkü gerçekten o adamın bakışı bakış değildi. "Olmaz hanım efendi yol hem çok uzun hemde yollar çok ıssız hem az kaldı zaten biraz daha sabredereseniz çok iyi olur" dedi tahmin ettiğim gibi kabul etmemişti. "Arabayı durdurur musun lütfen inmek istiyorum" dedim ama benim söylememe kalmadan bir villanın önünde durdu. "Şimdi inebilirsiniz hanım efendi" dedi sesi hiçte iyi niyetli gibi gelmiyordu. "İnmem" dedim dememle bera…