Gecenin yalnızlığı

Heyecan dolu 2

Yazar:

Gecenin yalnızlığı – gece kitap kapağı
Gecenin yalnızlığı – gece kitap kapağı

Sabah gözümü alarım ile açtım .Boğazım ağrımaya başlamıştı bile belli ki dün düşündüğümden de fazla soğuk almışım ama bunu düşünme zamanı değildi derse yetişmem gerektiğini hatırladım ve yataktan çıktım . Hemen üzerime siyah kazağımı , kot pantolonu giydim ve saçımı da gelişi güzel bıraktım . Odadan çıktım mutfağa ilerledim masanın üstünde sandviç duruyordu .Tabi ki Sıla gitmeden önce hazırlamıştı hemen giyip evden çıktım . Okula varınca hemen sınıfa hızlı bir şekilde yürümeye başladım çünkü Timur hocanın dersini kaçıramazdım. Sınıfta hemen İpek bulup yanına yerleştim. " Günaydın Mira" "Günaydın İpek nasılsın " "Aslında derse hiç gelmek istemiyorum ama mecburen geldim ..." Timur hoca derse geldi yine oldukça uzun uzun konuşmaya başladı artık sıkılmaya başlamıştım . "Arkadaşlar biliyorsunuz ki bu yıl ilk defa yapacağımız bir etkinliğimiz var. Bu etkinlikte bir çok grup oluşturacak ve o gruptakiler onlara verilen görevleri yerine getirecek ." İpek'le birbirimize baktık. "Aynı grupta olalım Mira bu çok güzel olucak." " Bende çok isterim İpek ." Hocanın dediğine göre gruplar haftaya açıklanacak ve kazanılan puan yıl sonu puan olarak eklenecekti .Ders sonunda bitmişti bizde İpek'le sınıftan çıktık kantine kahve içmeye gittik tâbi ki her zaman derse geç kalan Emre de sonunda gelmişti "Selam kızlar bu gün nasılsınız " "İyiz Emre sen yine geç kaldın" "Tabi ki ben her zaman sonradan gelirim." Emre her zaman bizi güldürmeyi başarıyordu . "Kızlar size doyum olmaz ama ben kaçar sonra görüşürüz" Emre'nin gitmesiyle bende İpek döndüm "Sence bu grup nasıl olucak ben merak etmeye başladım. " "İpek'e sen beni dinlemiyor musun? sen nereye bakıyorsun ?" "Mira sana bir şey söyleyeceğim kantine geldiğimizden beri Aras Alkan sana bakıyor emin olmak için sürekli baktım ama kesinlikle bakıyor sen onu nerden tanıyorsun ." "Aras mi ?" "O kim neden bana bakıyor ki ?" "Mira işte bu herkesin korktuğu babasının deli gibi parası var çocuk sırf hava atmak için okula geliyor" "Ya İpek abartma sende " Dememle arkama bakmam bir oldu gördüğüm iki çift siyah gözle denk geldim bu oydu dün çarptığım kişi. Yine olduğu gibi sert bakıyordu yüzünde hiçbir mimik bile oynamıyordu. Yüzüne bakınca onun da beni hatırladığı kesindi hemen önüme döndüm . "Ya nerden tanıyacam ben Aras falan " "Sanki o öyle bakmıyor da sana neyse artık ." "Hadi İpek ders başladı geç kalıcaz" Dememle onu sürüklemem bir oldu. Derse girdik ama benim hocanın dinleyecek halim yoktu hem boğazım ağrımaya başladı hemde Aras düşünmeye başladım . "Hey Mira uyan ders biti herkes gitti biz tek kaldık" Ha ben şey dün uyuyamadım da ondan. "Hadi görüşürüz benim kafeye yetişmem lazım ." "Biliyorsun çalışıyorum." "Biliyorum hadi yarın görüşürüz ." Kafeye gidince hemen çalışmaya başladım çünkü çalışmak zorundaydım ben babamı çok küçük yaşta kaybettim annem ve bir kız kardeşim vardı . Adı Deniz di gözleri Deniz gidiydi masmavi insan görünce gözlerinde kayboluyordu onlar İzmir'de yaşıyordu ben ise İstanbul'da hukuk 2. Sınıf öğrencisiyim bunu için çalışmam gerekiyordu . Her ne kadar annem izin vermezse ben çalışmak istiyordum. Sipariş almak için dışarı çıktım ve yine o karşımdaydı Aras Alkan .

Bölümün tamamını WritePad'de oku