Mira'nın geçmişi 8

AURORA _ Raneway 🎤 Sınıfa girince ipeki bulup yanına yürümeye başladım ama garip olan ise Emrede derse gelmişti Emre derse gelmeyen biri ama bu sefer gelmişti . "Günaydın." "Günaydın." " Emre ne oldu sen derse gelmezsin normalde." Seninle konuşmak istediğim bir şey var o yüzden geldim derse. " Sonra konuşsak olur mu?" "Tabi olur ." Tam o sırada hoca içeriye geldi bizde sessizce dinlemeye başladık. Arkadaşlar biliyorsunuz iki gün sonra bulunduğunuz grup ile size verilen görevi yapacaksınız bunu ciddiye alın çünkü ordan gelen puanlar sizin için önemlidir. İpek ile birbirimize baktık . Artık gitmemiz kesinleşti bakalım orda bizi neler bekliyor.... Ders bitince hoca dışarıya çıktı . Mira siz konuşun benim işlerim var onları halledeceğim sonra eve geçerim görüşürüz. "Emre sende Mirayi çok yorma dedi gülerek ." "Tamam hadi görüşürüz." İpek gittikten sonra bende çantamı alıp Emre ile aşağıya inmeye başladık sanki ikimizde konuyu biliyor gibiydik ama kim önce konuşmaya başlayacaktı onu bekliyorduk. Bahçeye çıkınca boş olan bankalardan birine geçtik. Emre uzun süre sessiz kaldı. "Emre artık konuşayacak misin?" "Mira ne konuşacağımı biliyorsun aslında." " Biliyorum ama sen yinede devam et." "Sıla benden hoşlandığını söyledi ." "Evet ,bunda ne gibi bir sorun var." "Ben yapamam ben bir ilişki yürütebilecek biri değilim . Bu yüzden kafam alak bulak şuan." "Sen Sıladan hoşlanıyor musun?" "Evet ,ama ." "Ama ne Emre eğer Sıla'yı üzecek yada kıracak bir şey yapacaksan hiç boşuna bu işe girme ." "Sıla'yı özmene izin vermem " "Biliyorum bende bundan korkuyorum zaten ." "Emre bence kalbinin sesini dinle o sana doğru yolu gösterir." "Mira bunu çok düşündüm biz birlikte olamayız ,yapamam ama en çokta artık onu görmeyeceğim için üzülüyorum." "Eğer sen istemiyorsan git konuş onuda daha fazla üzme ." "Ama şunu bil Emre benim tanıdığım Sıla bir daha yüzüne bakmaz yani acısını içinde yaşar ve seni yok sayar , hiç olmamışsın gibi...." Emre başı yerde ne yapacağını bilmiyordu ikisine çok üzülüyorum ama bu onların hayatı daha fazla karışamazdım. Tam o sırada Sıla'nın bize doğru geldiğini gördum Emrede bunu hissetmiş gibi başını kaldırdı. "Merhaba ." "Merhaba Sıla hoşgeldin." "Hoşbulduk canım." "Ben sizi yalnız bırakayım ,konuşacaklarınız vardir." "Tamam ,dedi Sıla ." Emre ile vedalaştıktan sonra durağa doğru yürümeye başladım umarım onlar için herşeyi iyi olurdu ikiside mutlu olmayı hak ediyordu . Durağa doğru yürürken birkaç kez arkama baktım. Sıla ve Emre hâlâ okul bahçesindeki bankta oturuyorlardı. İkisi de konuşmuyordu. Aralarındaki sessizlik bile uzaktan hissediliyordu. İçimden derin bir nefes verdim. "Umarım ikiniz için de her şey yoluna girer." Otobüs geldiğinde düşüncelerimi bir kenara bırakıp bindim. Cam kenarına oturup dışarıyı izlemeye başladım. Otobüsten inip ağır adımlarla eve doğru yürümeye başladım. Bugün nedense kendimi yorgun hissediyordum. Belki de son birkaç günde yaşananlardan dolayıydı. Eve girer girmez çantamı koltuğun üzerine bıraktım. Odama geçip üzerimi değiştirdim. Rahat kıyafetlerimi giyince kendimi biraz daha iyi hissettim. Sonra mutfağa gidip kendime bir şeyler hazırladım. Yemek yerken telefonumu kontrol ettim. Her zamanki gibi birkaç bildirim vardı ama önemli bir şey görünmüyordu. Yemeğimi bitirdikten sonra odama dönüp yatağa uzandım. Telefonu masanın üzerine bıraktım. Bir süre tavana baktım. Sonra aklıma önemli bir şey geldi. İki gün sonra yapılacak gezi için annemden izin almam gerekiyordu. Telefonumu tekrar elime alıp annemi aradım. Telefon birkaç kez çaldıktan sonra açıldı. "Mira?" "Merhaba anne." "Kızım nasılsın?" "İyiyim. Sen nasılsın?" "Ben de iyiyim. " "Aslında senden bir şey isteyecektim." Karşı taraftan kısa bir sessizlik geldi. "Söyle bakalım." "Okulda bir görev var." "Ne görevi?" "Hocalar bizi gruplara ayırdı. İki gün sonra birkaç günlüğüne şehir dışına gideceğiz." Annemin sesi bir anda ciddileşti. "Hayır." Daha açıklamama bile izin vermemişti. "Anne ama daha anlatmadım." "Şehir dışına çıkacağını söyledin. Cevabı…