Aramızdaki bilinmezlik 6

Anne hayır ." Herşeyi duyup gidemedim yavaş adımlarla içeriye doğru ilerlemeye başladım . Heran vazgeçip gitmek istedim fakat girmekten başka çarem yoktu. "Merhaba ben Mira ." "Merhaba Mira hoşgeldin. Uzakta kalma gel ." "Geçmiş olsun ben aslında konuştuklarınıza kulak misafiri oldum özür dilerim." "Özür dileme kızım ." " Sen Aras'ın arkadaşmisin çok güzel bir kızsın maşallah sana " "Teşekkür ederim efendim tekrardan geçmiş olsun ben gideyim ." Çıkmadan önce Arasin yüzüne baktım bu sefer yüzünde sanki bir gülümseme var gibiydi . Nasıl geldiysem öyle çıktım .kapıdan çıktığım an derin bir nefes aldım neden bu kadar heyecanlandım ki . Son kez İpek yanına gidip geçmiş olsun dileklerimi iletikten sonra eve gitmek için durağa doğru yürüdüm . Durağa giderken Aras'ın yanındaki gördüğüm kız hastaneye doğru gidiyordu elinde çiçek buketi ile Aras'ın yanına gidiyordu kesin ne kadar da süslenmişti. Başka bir detay ise aynı grupta yer alıyorduk . Bunları bir kenara bırakıp durağa ilerlemeye devam ettim . Sonunda otobüs de gelmişti. Eve yetişince duraktan indim ,kapıyı çalmama rağmen Sıla açmadı . Doğru ya Sıla bugün kütüphane olucaktı akıl mi kalmıştı bende anahtarımı çıkardım kapıyı açıp içeriye girdim . Montumu çıkardım ve direk odaya geçtim ,üstümü indirip kendimi uykunun kollarına bıraktım . Sabah gözlerimi açtım ama tekrar kapatma istediği geliyordu çünkü dün olanlar yüzünden Arasda rezil olmuştum zaten bide üstüne bu gün buluşma vardı . Offfff ya İlk önce duş aldım , daha sonra kahvaltı yapmaya geçtim o sırada kapı çaldı . Kapıyı açınca İpek boynuma atladı resman . "İpek hoş geldin,bu ne güzel bir sürpriz." " Evettttt." "Hadi gel içeriye." "Gelirken simit aldım İnşallah kahvaltıyı kaçırmadım ." "Tam zamanında geldin." İkimizde gülmeye başladık İpek içeriye girdi montunu çıkardı ve mutfa doğru ilerlemeye başladık . "İpek annenin durumu nasıl oldu ,daha iyi umarım." "Ya çok iyi şuan , bizi dün baya korkutu." İpek ile kahvaltı hazırladık baya uzun uzun sohbet ettik . Ben bulaşıkları makineye yerleştirirken İpek o sırada dolabını kucalama derdindeydi .Ona göre bugün güzel olmamız gerekiyordu. "Mira işin bitiyse hemen buraya gel" "Geldim, efendim " Odama girdiğim anda yatağın üzerine yayılmış kıyafetleri görünce olduğum yerde kaldım. "İpek... Sen dolabıma savaş mı açtın?" "Hayır, sana kombin hazırlıyorum." "Arada pek fark göremiyorum." İpek dil çıkardı ve elindeki açık mavi bluzu bana uzattı. "Bunu dene." "Hayır." "Dene." "İpek." "Mira." Bir süre birbirimize baktık. Sonunda pes eden taraf ben oldum. "Tamam ya." Kıyafeti alıp giyinme odasına geçtim. Birkaç dakika sonra çıktığımda İpek beni baştan aşağı süzdü. "Hmm..." " hiç güven vermedi." "Bir dakika." Dolabın yanına gidip başka bir pantolon çıkardı. "Şimdi bunu da dene." "Offfff ya İpek.". "Çok güzel oldun Mira." "Artık çıkabiliriz." Evden çıkıp otobüs durağına doğru yürümeye başladık. Hava güneşliydi ama hafif bir rüzgâr esiyordu. İpek yol boyunca durmadan konuşuyor, ben ise onu dinliyordum. "Bu arada..." dedi birden. "Neymiş o?" " Hastaneye geldikten sonra garip davranıyorsun sanki ." Adımlarım yavaşladı. "Garip olmadım." "Mira, seni tanıyorum." Hastanedeki o an aklıma geldi. Aras'ın annesine bakarken yüzündeki endişeyi ve onu güldürmeye çalışmasını unutamıyordum. "Düşünüyorsun yine." İpek'in sesiyle kendime geldim. "Yok bir şey." "Tabii." Bana şüpheli şüpheli baktı ama üstelemedi. Bir süre sonra kafeye ulaştık. Daha uzaktan grubun bir kısmını görebiliyorduk. Kafeye gelince İpek önden ben arkasından içeriye geçtik .masaya gidince Kuzey, Eylül vardı. "Merhaba herkese . Kuzey : merhaba kızlar hoş geldiniz." İpek:" hoşbulduk." Yerleşirken Defne Duru ve Murat Esen geldi . Onlarla da selamladıktan sonra Bora geldi . Herkes kendi aralarında konuşmaya başlamışlardı yarım saat geçmişti . Tam o sırada Kuzey masaya göz gezdirdi. "Arkadaşlar, bence artık birbirimizi tanımanın zamanı geldi." Defne kaşını kaldırdı. "Nasıl yani?" "Yani sonuçta aynı gruptayız. Kampa gidiyoruz, etkinliklere katılıyoru…