Rüyadaki son söz 4

Aras'ın sözleriyle kaşlarım çatıldı. "Ne demek istiyorsun?" Aras derin bir nefes verdi. Gözleri bir anlığına etrafta dolaştı, sanki birilerinin bizi dinlemesinden çekiniyordu. "Bilmiyorum." dedi alçak sesle. "Ama bu kadar tesadüf normal değil." "Asıl bütün bular senin planın anlamayacağımı mı sandın." Tam konuşmaya devam edecekken telefonu çaldı telefon bakınca yüzünde anlamsızca bir sinirlenme belirdi kim aradıysa belki ki canını sıkacak biriydi . "Gece güzeli böyle sürekli karşıma çıkarsan bir daha bırakmam seni ..." Son sözlerini söyleyip gitti . Arkasından baka kaldım . Ay Mira Aras çok yakışıklı anlatırken bu yönünden hiç bahsetmedin resmen Yunan tanrısı gibi ..... "Saçmalama..." Sıla'nın koluna girip durağa gitmeye başladık. Eve gelene kadar Sıla'nın Aras hakkında konuşmasını dinledim . "Bak cidden söylüyorum Mira, çocuk film karakteri gibi. Hem gizemli hem yakışıklı. Bir de sana bakışlarını gördün mü?" "Hayır." "Çünkü sen yere bakıyordun." Gözlerimi devirdim. "Sıla, abartıyorsun." "Abartmıyorum." Tam o sırada telefonum titredi. Mesaj geldiğini görünce istemsizce irkildim. Son günlerde yaşananlardan sonra her bildirim beni tedirgin etmeye başlamıştı. Ekranı açtığımda bilinmeyen bir numaradan gelen tek satırlık mesajla karşılaştım. "Ondan uzak dur." Bir an nefesim kesildi. "Ne oldu?" diye sordu Sıla. Telefonu hızla kilitleyip cebime koydum. "Bir şey yok." Ama vardı. Hem de büyük bir şey vardı. Çünkü birkaç saniye sonra ikinci mesaj geldi. "Bu bir uyarı." Bu kez ayaklarım durdu. Kalbim göğsüme sert sert vuruyordu. Sıla şaşkınlıkla bana baktı. "Mira?" Ben ise gözlerimi telefondan ayıramıyordum. Mesajların altında küçük bir fotoğraf simgesi belirmişti. Titreyen parmaklarımla fotoğrafı açtım. Ve gördüğüm anda kanım çekildi. Fotoğraf bugün çekilmişti. Benim fotoğrafımdı. Hem de birkaç dakika önce Aras'la konuşurken... Birileri bizi izlemişti. "Bir şey yok Sıla benim odaya gidip ders çalışmam gerekiyor." Ne yapacağımı şaşırdım bunu kim neden söylesinki . Bütün bu olaylar Aras ile karşılaşmadan sonra oldu en iyisi ondan uzak durmam gerekiyor . Yaklaşan sınavları hatırlayınca en iyisi ders çalışmak olduğuna karar verdim . Başımı dersten kaldırınca saatin epey geç olduğunu fark ettim en iyisi uyumaktı. Yarın zaten gruplar belli olucaktı. Kendimi Deniz kenarında yürürken buldum ne kadar etrafına baksamda kimse yoktu koşmaya başladım . Uzaktan birini gördüm gittikçe yaklaşıyor bu oydu Aras Alkan . Bana gülümseyerek geliyordu ama neden? "Gece güzeli sonunda buldum seni. " "Ama be-benim ne işim var burda ." "Ah Gece güzeli yine kekelemeye başladın " Bir anda yüzü değişmeye başladı acı çekiyor gibi eline bakınca kan vardı Aras vurulmuştu . Dizilerinin üzerine çöktü... "Aras ne oldu sana kim yaptı bunu ?" "Ben iyim Mira sen olduktan sonra hep iyi olurum." Bu onun son cümlesi oldu , gözleri kapanmaya başladı Aras aç gözlerini . "Ben ne yapacam kimse yok mu?" Bir anda gözlerimi açtım Nefes nefeseydim. Kalbim göğsüme öyle sert vuruyordu ki sanki biraz daha hızlansa yerinden çıkacaktı. Odam karanlıktı. Perdelerin arasından sızan ay ışığı duvarlara vuruyordu. Elimi yüzüme götürdüm. "Rüyaydı..." Ama sesim bile titriyordu. Aras'ın yere düşüşü, gözlerini kapanışı bana son kez bakışı... Her şey o kadar gerçek görünmüştü ki hâlâ gözlerimin önündeydi. Telefonuma uzandım. Saat gece üçü yirmi geçiyordu. Tekrar uyumaya çalıştım ama gözlerimi kapattığım anda Aras'ın kanlar içindeki hali aklıma geliyordu. "Saçmalıyorsun Mira." diye mırıldandım kendi kendime. Onu doğru düzgün tanımıyordum bile. Peki neden böyle bir rüya görmüştüm. Sabaha kadar dönüp durdum . Yataktan kalkıp mutfağa ilerledim zaten uykum yoktu en iyisi Sıla uyanmadan kahvaltı hazırlamak . " Mira günaydın bu gün erkencisin dedi." O kadar dalmıştım ki Sıla'nın geldiğini bile görmemiştim. Evet erken kalktım bu yüzden kahvaltı hazırladım hadi üstünü değiştir gel . Sıla gidince bende odama gidip hemen üzerime kot pantolonu ve beyaz kazağımı geçirdim havalar hâlâ soğuktu bu yüzden montumu alı…