Evim gibi 20

💮Evim gibi hissettiren insan 💮 Araba hareket ettikten sonra içeride kısa bir sessizlik oldu. Deniz gözlerini sürekli dikiz aynasından Aras'a çeviriyor, onu gizlice incelemeye çalışıyordu. Aras bunu fark etmiş olacak ki gülümseyerek konuştu. "Ne oldu Deniz? Bana öyle bakıp duruyorsun." Deniz utanarak başını kaşıdı. "Biraz seni tanımaya çalışıyorum." Aras hafifçe güldü. "İyi o zaman. Ben de seni tanımaya çalışıyorum." Deniz rahatlamaya başlamıştı. "Ablan seni çok övdü. Aras gözlerini yoldan ayırmadan. "Senden o kadar çok bahsetti ki seni yıllardır tanıyormuş gibi hissediyorum." Deniz'in yüzünde kocaman bir gülümseme oluştu. "Demek ablam benden bahsediyor." "Tabii ki." dedim gülerek. "Sen benim canımsın." Üçümüzde gülmeye başladık. Sonunda eve yetişmiştik. Deniz arabadan inip eve doğru koşmaya başladı. Sıla'nın yanına gittiğini anlamamak mümkün değildi. Aras ile tek başımıza kaldık. "Güzelim seni bir daha ne zaman göreceğim." "Büyük ihtimalle yarın." Söylediğim ile Aras'ın yüzü düştü. "Ama daha sabah yarına kadar nasıl bekleyeceğim." Aras o kadar masum duruyordu ki ona kıyamıyordum. "Sevgilim biliyorsun ." Aras dudaklarını hafifçe büzdü. "Biliyorum güzelim." dedi iç çekerek. "Ama bu seni özlemeyeceğim anlamına gelmiyor." Gülümseyerek ona yaklaştım. "Topu topu bir gece." "Senin için bir gece olabilir." dedi gülerek. "Benim için ise koca bir ömür." İstemsizce kahkaha attım. "Abartmayı da biliyorsun." "Abartmıyorum." diye karşılık verdi. "Sen yanımda olmayınca zaman geçmek bilmiyor." Kalbim onun sözleriyle sıcacık oldu. "Eğer böyle devam edersen seni bırakıp eve giremeyeceğim." Aras gözlerimin içine baktı. "O zaman hiç girme." Başımı iki yana sallayarak gülümsedim. "Deniz daha yeni geldi. Onunla vakit geçirmem gerekiyor." "Biliyorum." dedi anlayışla. "Zaten seni ondan kıskanacak değilim." "İyi ki." "Ama..." dedi hafifçe yaklaşarak. "Yarın söz, bütün gün benimlesin." " Elimden geldiğince seninle olurum." "Bu da bana yeter." Bir an sessizlik oldu. Aras yavaşça elimi tuttu. "Bugün seni mutlu görmek çok güzeldi." "Ben de mutluydum." dedim gülümseyerek. "Çünkü hem Deniz geldi hem de sen yanımdaydın." Aras'ın yüzünde tarifsiz bir tebessüm belirdi. "Bunu duymaya ihtiyacım vardı." Elimi nazikçe dudaklarına götürüp öptü. "Yarın seni almaya geleceğim." "Bekliyor olacağım." Aras son kez bana sevgiyle baktı. "Kendine iyi bak, güzelim." "Sen de." Arabasına binerken bana küçük bir el salladı. Ben de gülümseyerek karşılık verdim. Arabanın gözden kaybolmasını izledikten sonra derin bir nefes aldım. Yüzümde hâlâ onun gülümsemesinin bıraktığı sıcaklık vardı. Arkamı dönüp eve doğru yürüdüm. İçeriden Deniz ile Sıla'nın kahkahaları geliyordu. Gülümseyerek kapıyı açtım. Anlaşılan bu akşam hem bol kahkahalı hem de uzun sohbetli geçecekti. Sıla ve Deniz masada oturmuş bekliyordu Deniz beni görünce hemen bana doğru gelmeye başladı. "Abla ..." "Efendim Deniz ." "Abla gerçekten sevgilin miydi?" "Evet, Deniz." Deniz , arkasını dönüp sılay'a baktı. Sıla bu sefer kahkaha atmaya başladı. "Abla , Aras resmen Yunan tanrısı gibi." Sıla:" Deniz haklı." "Abartmayın sizde." Deniz :" Abla gerçekten ya boyu kaç ." "Boyu 195 ." Deniz : "Abla gerçekten çok iyiydi." "Deniz ya ." Sıla : " Mira utanma ." "İkinizide döveceğım artık ." Deniz hemen koşup sılaya sarıldı . Deniz :" Sıla abla seninde yüzünde güler acıyor , bilmiyorum sanma." Bu sefer bende gülmeye başladım. Sıla :" senden de bir şey kaçmıyor." "Hadi kahvaltı edelim." Hep birlikte masaya oturduk. Sıla hazırladığı kahvaltılıkları tek tek masaya yerleştirirken Deniz etrafına merakla bakıyordu. "Abla..." dedi elindeki tabağına bırakırken. "Efendim?" "Burada mutlu musun?" Sorusu beni bir an duraksattı. Deniz'in gözlerinin içine baktım ve gülümsedim. "Evet." "Gerçekten mi?" "Gerçekten." Deniz derin bir nefes verdi. "İyi o zaman." "Neden öyle dedin?" "Bilmiyorum... Seni uzun zamandır bu kadar mutlu görmemiştim." Sözleri içimi ısıttı. Elimi uzatıp saçlarını karıştırdım. "Artık her şey daha güzel olacak." Deniz başını sa…