Tam mutluyken 16

Tam mutluyken Arası sürekli ateşimi kontrol ettiğini hissediyordum ama gözümü açıp cevap veremiyordum . Uykum daha ağır basıyordu. Gözlerimi zar zor açtım güneşin bencerden yansımasını görebiliyordum . Yüzümü yana çevirince Arasın bana sıkı sıkı sarıldığını gördüm . Elimi kaldırıp yüzüne dokundurdum , belki de yapmama gerekiyordu ama kendimi tutamadım . Yavaşça elimi kirpiklerine götürdüm. Çok güzeldi kirpikleri gözlerimden bahsetmiyordum bile bir insana siyah göz bu kadar mı yakışırdı? Uzanıp yanağından öptüm öpmemle Aras gözlerini açtı ve göz göze geldik Yine bana güzel gülümsemessiyle baktı. "Benim güzelim uyanmışta rahat durmuyor gibi." "Belki de sevgilim." "Ama bunu hep isterim ." "Bende hep öperim." "Ah Gece güzeli benim dengelerim ile oynuyorsun." Üzülmüş gibi yaparak . "Yoksa istemiyor musun?" "Ben senden gelen herşeye razıyım." "Ya Aras ." Aras uzanıp saçlarıma öpücük kondurdu . "Biliyormusun saçlarına dokunmayı ,koklamyayı çok seviyorum." "Bana yaşama sebebi veriyor." "Aras bende senin için saçımı hep uzatıcam ." "Benim için bunu yapar mısın?" "Yaparım sevgilim." Söylediğim ile biran düşünmeye başladı aslında söylediğim küçük bir şey olsa bile onun için ne kadar önemli olduğunu gördüm . "Annem de senin gibi . "nasıl yanı ." "Ben seviyorum diye hiç saçını kesmedi." Arasın söylediği ile ne yapmam yada söylemem gerektiğini bilemiyordum . Ama çok acı çektiğini görebiliyordum . Ona bakınca gözlerinde görüyordum . Elimi onun elini üzerine koydum bu hareketimle bana baktı gülümsemeye başladı . Kapı bir anda açılmaya başladı .Ne olduğunu anlamadım kapıya bakınca Kuzey olduğunu kordum . Elini ağzına koymuştu. Onları görmem ile Arası itmeye çalıştım. "Aras kalk çabuk basıldık ." "Güzelim abartmıyor musun?" Söylediği ile onu daha çok itmeye çalıştım ama yerinden kıpırdama bile . Kuzey :" Bizde Mira hastenede yanına gidelim dedik ." "Ama görünüşe göre bize gerek kalmamış." "İpek :"Kuzey kapıdan çekilsene ." İpek 'in söylemiyle Kuzey kenara çekildi . Ve İpek ile göz göze geldik. İpek beni gözleri ile oymaya başladı . İşte asıl yakalanmıştık İpek'in diline düşmüştüm bir kere. Yana dönüp sessiz bir şekilde "Aras kalk ama ." "Nasıl bir şekilde söylediysem Aras hemen kalktı ." Aras :" Kuzey senin kapı çalma adettin yok mu ?" Kuzey:" Kuzen benim varda ben nerden bileyim." Aras :" tamam Kuzey sus ." İpek kollarını göğsünde birleştirip bana baktı. "Demek hastasın ha?" Yanaklarımın kızardığını hissedince gözlerimi kaçırdım. "İpek..." "Bir şey demiyorum." dedi ama yüzündeki sırıtış tam tersini söylüyordu. Murat da kapının önüne geldi. "Biz gerçekten geçmiş olsun demeye gelmiştik." Kuzey kahkaha attı. "Yanlış zamana denk gelmişiz sadece." Aras derin bir nefes verdi. "Bir dahaki sefere kapıyı çalmayı deneyebilirsiniz." "Tamam tamam." dedi Kuzey. "Hata bizim." Tam o sırada kapı yeniden çalındı. İçeri doktor ile hemşire girdi. "Hepiniz burada mısınız?" diye gülümseyerek sordu doktor. Aras yatağın yanından biraz çekildi. Doktor kontrollerimi yaptı, ateşimi ölçtü ve sonuçlara baktı. "Gayet iyi görünüyorsun." "Gerçekten mi?" "Evet. Kan değerlerin de normale dönmüş. Eğer gün içinde kendini iyi hissetmeye devam edersen taburcu işlemlerini başlatacağız." Mutluluktan gözlerim parladı. "Teşekkür ederim." Doktor odadan çıktıktan sonra herkes aynı anda konuşmaya başladı. "Sonunda!" "Artık hastane kokusundan kurtulacağız." "Akşama kutlama yapalım." Gülerek hepsine baktım. Sonra gözüm Aras'a kaydı. O hiçbir şey söylemiyordu. Sadece bana bakıyor ve her zamanki gibi o huzur veren gülümsemesiyle gülümsüyordu. Sessizce elimi tuttu. "Ne oldu?" diye fısıldadım. "Hiç." Elimi biraz daha sıktı. "Seni iyi görmek bana yetiyor, güzelim." Kalbim bir kez daha hızla atmaya başladı. Belki de mutluluk tam olarak buydu. Sevdiğin insanın yanında, güvende hissetmek... En sonunda taburcu olmuştum herkes önde gitmişti biz Aras ile araba ile gidiyorduk otele. "Aras bu kimin arabası." "Benim ." "Senin araban mi vardı ." "Tabi güzelim ." "Hiç görmedim." "Çünkü biz hep yanlış za…