Yarım kalan konuşma 12

Olduğum yerde durdum. Aras birkaç saniye boyunca bana baktı. Ama yüzündeki ifade düşündüğüm kadar sert değildi. Daha çok meraklı ve biraz da endişeli görünüyordu. "Mira." "Efendim?" Yanıma kadar geldi. "Her şey yolunda mı?" Bir an şaşırdım. "Evet." Bakışları kısa bir an Bora'ya kaydı, sonra tekrar bana döndü. "Emin misin?" Başımı salladım. "Eminim." O sırada Bora yanımıza geldi . "Nasılsın Aras ." "İyim Bora sen nasılsın." Aralarında soğuk bir savaş varmış gibi geliyordu bana Kuzey bir şeyler söylemeye başladı . O sırada Aras bana biraz daha yaklaştı. "Eylül nasıl?" "Doktor iyi olduğunu söyledi." Aras rahatlamış gibi başını salladı. "İyi." Birkaç saniye sessizlik oldu. Sonra Aras bana baktı. "Biraz yürüyelim mi?" Kalbim hızlandı. "Şimdi mi?" "Evet." Kuzey hemen sırıttı. "Bence gidin." "Sus." dedi Aras. Kuzey:"Biz burada kalırız." Aras gözlerini benden ayırmadan elini uzattı. "Gel." İstemsizce gülümsedim. "Tamam." Birlikte hastanenin bahçesinde yürümeye başladık. Akşam olmuştu. Bahçedeki ışıklar yanmış, etraf daha sakinleşmişti. Bir süre sessizce yürüdük. Sonunda Aras konuştu. " yarım kalan bir konuşmamız vardı." Kalbim yeniden hızlandı. "Evet." Aras hafifçe gülümsedi. "Ve bu sefer kimsenin araya girmesine izin vermeyeceğim. "Mira daha önce söylediklerimin arkasındayım ." "Ben ,şey ...." "Ah Gece güzeli bu kadar heyecanlanma." "Aras böyle söyleme." "Tam seni dinliyorum ." "Bende senden hoşlanıyorum, seni görmek ,yanında olmak istiyorum." "Ah Gece güzeli bana dünyaları verdin ." Aras bir anda beni kucağına alıp döndürmeye başladı. ikimizinde kahkahaları birbirine karışmıştı o kadar mutluydum ki. "Aras dur düşüreceksin beni ." "Ben senin asla düşmene izin vermem." "Öyle mi?" "Öyle gece güzeli." Aras beni yere indirdi, bana biri bunu önceden söylese gülüp geçerdim ama şimdi resmen Aras ile birlikteyim inanamıyorum. Aras elini bana uzattı onun gözlerine baktım bir insanın göz bebeği güler mıydı? Onun ki gülüyordu , bende elini tuttum eli sıcacıktı işte uzun zaman sonra evimi bulmuş gibiydim . Elerini tutunca babam aklıma geldi oda böyle tutardı sımsıkı hiç bırakmamak üzere. "Mira oturalım mi , ister misiniz." "Olur oturalım." Banka geçip oturduk ama Aras beni kendine çekip kolunun altına aldı yine kalbim hızlanmaya başlamıştı . Ben bu kalp ile ne yapacaktım . "Gece güzeli niye sessizleştın bir anda ." "Aras bu noktaya geldigimize hala inanamıyorum." "Ben aslında biliyordum ." Başımı kaldırıp onun yüzüne baktım bir insan nasıl bu kadar yakışıklı olabilirdi ki ve bu kişi şuan benim sevgilim onun kolarındaydım . "Nasıl, yani ?" "Seni o akşam yağmurda görünce anladım ." "Neyi ? " "Seninle yeniden nefes almaya başlayacağımı ." "Hadi canım ,sende " "Peki sen ne düşündün o zaman da" " Söyleyeceğim ama gülmek yok ." "Ben senden çok korkmuştum aslında ." "Tahmin etmiştim aslında yavru ceylan gibi bakıyordun ." Elimi kaldırıp ona vurmaya başladım bak ya şimdiden beni kızdırma ya başladın . "Tamam , bir şey demedim ." Aras ile böyle gülmek ne kadar güzel hep böyle kalmak istiyorum. "Aras artık Eylül 'ün yanına gidelim ." "Tamam hadi kal gidelim." Ayağa kalkınca Aras'ın elini uzattığını gördüm yüzünde gülümseme ile bende gülerek elini tutmaya başladım birlikte hastaneye doğru yürümeye geldim Rüzgar saçlarıma vurdukça yüzüme doğru geliyordu önümü görmekte zorlanıyordum tam elimi atacaktım ki Aras durdu . Aras bakınca saçlarımı topladığını gördüm . "Mira saçlarını örebilir miyim?" "Tabi ki örebilirsin ,hem sen nerden biliyorsun ki . "Annemin saçını örerdim , ordan biliyorum." Aras saçlarımı yavaş yavaş örmeye başladı sanki tek bir teline zarar vermekten korkuyormuş gibi .... Aras annesinin saçları çok uzundu belki de Aras'ın tek varlığı annesiydi çünkü çevresine bu kadar soğuk olan biri annesini saçlarını örebiliyordu . Aras saçlarımı bitirdi . "Aras çok güzel oldu, elinden her iş geliyor sanki ." "Tabi ,ne sandın iyi ki benimle sevgili oldun." Söylediği ile gülmeye başladık yine el ele tutuşup içeriye girdik . Eylül kaldığı odaya gelince kapıy…