Aras'ın bakışları 10

Aras'ın sözleri yüzünden birkaç saniye ne diyeceğimi bilemedim. "Ama o gün böyle karşılık değil, yan yana oluruz." Sözleri arabanın içindeki bütün sesleri susturmuş gibiydi. Kalbim hızla atmaya başladı. Oda mı bana karşı birşeyler hissediyor bundan artık emin oldum . Kamp alanına gelene kadar ikimizde konuşmadık ama arada kaçamak bakışlar birbirimize arıyorduk. Kuzey ayağa kalktı. "Millet!" Herkes ona döndü. "Bir saat sonra kamp alanına varıyoruz. Ama bu gezi normal bir gezi değil." Aracın içindeki uğultu kesildi. Bizim için çok güzel olacak. İpek :"evet ." Sonunda kamp yerine gelmiştik . Araban sırayla inmeye başladık. Aradan inince etrafıma bakmaya başladım burası deniz kenarı olan bir otel çok güzeldi . Bir süre olduğum yerde durup denizi izledim. Dalgalar kıyıya usulca vuruyor, güneşin ışıkları suyun üzerinde parlıyordu. Rüzgâr yüzüme çarparken bütün yorgunluğumun yavaş yavaş kaybolduğunu hissettim. "Burası gerçekten çok güzel..." diye mırıldandım. Denize biraz daha yaklaşırken yanımda duran İpek de gülümsedi. "İlk defa böyle bir yere geliyorum." Tam o sırada Kuzey'in sesi duyuldu. "Arkadaşlar, herkes buraya gelsin!" Herkes yavaş yavaş toplandı. Kuzey elindeki listeye baktı. "Odalar hazır. Görevliler anahtarları bıraktı. Oda dağılımını şimdi açıklıyorum." Bir anda grubun içinde heyecanlı konuşmalar başladı. Defne hemen söze girdi. "Ben tek kişilik oda istiyorum. Duru da başını salladı. "Aynen, ben de." Kuzey güldü. "Maalesef öyle bir lüksünüz yok. Herkes paylaşımlı odalarda kalacak." İpek suratını buruştururken herkes gülmeye başladı. Kuzey listeye tekrar baktı. "İlk oda... Mira, İpek ve Eylül." "Evet!" diye bağırdı İpek. Ben de gülümseyerek başımı salladım. Kuzey devam etti. "İkinci oda Duru ve Defne." İkisi birbirlerine bakıp gülümsediler. "Harika." dedi Defne. "En azından eşyalarımı karıştıracak biri yok." diye ekledi Duru. Herkes gülerken Kuzey son listeye geçti. "Üçüncü oda Bora ve Murat." "Ve son oda...ben ve Aras." Aras başını salladı. "Beklenen eşleşme." "Kesinlikle." dedi Kuzey. Dağılım açıklandıktan sonra herkes valizlerini almaya yöneldi. Ben bavulumun kulpunu tutup merdivenlere doğru yürümeye başladım. Eylül heyecanla önden gidiyor, İpek ise telefonuyla otelin fotoğraflarını çekiyordu. Koridor oldukça genişti. Deniz manzaralı pencerelerden içeri gün ışığı doluyordu. "Şu manzaraya bakın!" dedi Eylül. İpek pencereye göz atıp onayladı. "Tam fotoğraflık." Odamızın kapısına geldiğimizde görevlinin bıraktığı anahtarı kullandım ve kapıyı açtım. İçeri girdiğimiz anda üçümüz de birkaç saniye konuşamadık. Oda beklediğimizden çok daha güzeldi. Balkonu doğrudan denize bakıyordu. İçeride üç ayrı yatak, geniş bir oturma alanı ve büyük camlar vardı. "Ben şu yatağı alıyorum!" diye bağırdı Eylül koşarak pencere kenarındaki yatağa. İpek de bavulunu diğer yatağın üzerine bıraktı. "Demek bana da bu kaldı." Ben gülümseyerek son yatağa yöneldim. Valizimi yatağın üzerine bıraktığım sırada telefonum titredi. Ekrana baktığımda annemin aradığını gördüm telefonumu alıp dışarı çıktım kızları rahatsız etmek istemedim .Tam kapıyı açıp dışarı adım atım ki karşı kapıda açıldı karşımda Aras görmeyi beklemiyordum . Kalacakları oda tam karşımdaydı telefonum bir kez daha çalınca ,açmak zorunda kaldım Aras 'ta bana bakıyordu ona gülümseyip yanından geçtim . Telefonu kulağıma götürdüm. "Anne?" "Kızım, sonunda açtın. Yolculuk nasıl geçti?" Koridor boyunca yürüyüp balkonların olduğu sessiz bir köşeye geçtim. "İyi geçti anne. Yeni geldik. Burası çok güzel." Annemle birkaç dakika konuştuktan sonra telefonu kapattım. Tam geri dönecekken aşağıdan gelen kahkaha sesleri dikkatimi çekti. Balkondan eğilip baktığımda herkes yavaş yavaş sahilde toplanmaya başlamıştı. O sırada arkamdan bir ses geldi "Bora." Ne zaman yanıma geldiğini fark etmemiştim "Merhaba Mira nasılsın." "İyim Bora sen nasılsın." "Bende iyim ." "Seni görünce yanına gelmek istedim." "Ha iyi yaptın zaten aynı gruptayız bir süre beraberiz." "Evet iyi vakit geçiririz umarım." "Umarım Bora . Bir…