47. BÖLÜM: GÖRGÜ TANIĞI

( Jayce Montgomery ve Melissa Lawrence ) ═ GECENİN KANATLARI ═ KIRK YEDİNCİ BÖLÜM ❝ GÖRGÜ TANIĞI ❞ Mart 2018 | Manhattan, New York. Mart ayının sonu gelmişken Manhattan’da ilkbahar, nihayet kendini göstermeye başlamıştı. O gece aniden bastıran yağmurda hayatının hatasını mı yoksa en doğru şeyi mi yaptığını sonradan düşünecek olan Melissa Lawrence ani bir karar vermişti. Tam yirmi altı saattir birlikte olduğu adamın yanından ayrıldıktan sonra onun çekiciliğinin etkisinde değilken tüm şüpheleri zihnine yeniden yüklenmişti ve o gecenin, adamın karanlık sırrını keşfedebilmesi için son şansı olduğunu fark etmişti. Bu yüzden o gece Jayce’e söz verdiği gibi otele dönmemişti. Jayce’i takip etmeye karar vererek onun yaşadığı gökdelen apartmandan çıkıp karşı caddeye geçti ve bir taksi çevirdi. Takside beklerken kısa bir süre sonra Jayce’in gri Aston Martin’inin otoparktan çıktığını gördü. Taksiciye o arabayı takip etmesini söylediğinde New Yorklu sıradan bir genç olan taksicinin, “Ben belaya bulaşmam,” sözlerini çok sayıda nakit parayla ağzına tıkadı ve ona ayrıca hızlı olmasını söyledi. Böylece Manhattan caddelerinde heyecanlı takip başladı. Öte yandan Jayce, trafik ışıklarının sürekli değiştiği caddelerde arkasındaki sarı taksinin evinden beri onu takip ettiğinden emindi. SoHo’ya doğru birkaç bloktur bu taksi onun dönüşlerini ve şerit değişikliklerini tekrarlıyordu. FBI onu mu takip ediyordu? Yoksa bu polis ya da öylesine bir takipçi falan mıydı? Kim olduğu önemli değildi, daha önce de takip edildiği olmuştu ama onları hep atlatmıştı. Soğukkanlılığını yitirmeden yoluna devam etti ve takıldığı ilk kırmızı ışıkta, ikincil telefonundaki sistemlerden trafik ışıklarının sistemine kolayca sızdı. Kendisi yeşil ışık yandığında karşı caddeye geçti ama telefonundaki bir tuşla ışıkların tekrar kırmızıya dönmesini sağladı. Ardından birkaç şerit değiştirerek, farklı yollara sapıp araya mesafe koyarak izini kısa sürede kaybettirdi. SoHo’daki sığınağında fazla vakit kaybetmeden işlerini halletti, araç değiştirdi, teçhizat çantasını arabaya attı ve bu kez Wallace Kirk’ü evinde öldürmek üzere Murray Hill’e doğru yola çıktı. Artık takip edilmeyeceğini düşündüğü için rahattı ancak umursamadığı takipçisinin Melissa olabileceğini tahmin etmiyordu ve kadının onu takip etmeyi kafaya koyduğundan habersizdi. Tabii telefonundaki konumun açık olup Melissa ile paylaşıldığını da bilmiyordu. Nereden bilecekti ki? Bir hacker olarak kendi gizliliğine de önem veriyor ve her şeyi koruduğunu, konumunun paylaşılmadığını sanıyordu. Ancak bu yöntem, kimsenin onun telefonunu karıştıracak kadar ona yaklaşamadığı ve onu hazırlıksız yakalamadığı senaryolarda işliyordu. Dolayısıyla birincil telefonuna o kadar da önemli güvenlik sistemi kurmamıştı. Oysa dün gece arabada Melissa onun şifresini görmüş, o uyurken de onun telefonu açarak telefonu karıştırmış ve iPhonelar arası konumun Melissa’nın telefonu ile süresiz şekilde paylaşılmasını sağlamıştı. Melissa bu bildirimleri sildiği için Jayce bu ayarı açıp bakmadığı sürece bundan habersizdi, zaten bakması için de bir sebep yoktu. Melissa ile birlikte olmanın verdiği huzura ve Melissa’nın ona olan aşkının kör ediciliğine öylesine kaptırmıştı ki kendini, kadının ona ihanet edebileceğini tahmin etmemişti. Sonuçta şimdiye kadar kimseyle bu kadar yakınlaşmamıştı, bu kadar özel vakit geçirip onu sınırlarının içerisinde tutmamıştı. Lucifer bile onun bu takibe hazırlıksız yakalanacağını tahmin etmiyordu. Jayce’in Aston Martin’inin izini SoHo’da bir yerde kaybettiklerinde taksicinin, “Şimdi nereye?” sorusuna karşılık olarak Melissa paniğe kapılmamaya çalıştı. Yağmurun camlara hızla inişiyle eş zamanlı olarak kalbi heyecandan ve endişeden çarpıyordu. Evet, şimdi nereyeydi? Jayce’in izini kaybetmişlerdi. İçinden bir ses, adamın takip edildiğinin farkında olduğunu ve bunu bilerek yaptığını söylüyordu; Jayce onları atlatmıştı. Demek ki bir şey gizliyor , diye düşündü istemsizce. Taksici yeşil ışıkta geçip rastgele bir şekilde yoluna devam ede…