32. BÖLÜM: AVCININ PEŞİNDE

( Jayce Montgomery ve Kendra Sloan ) ═ GECENİN KANATLARI ═ OTUZ İKİNCİ BÖLÜM ❝ AVCININ PEŞİNDE ❞ Şubat 2018 | Manhattan, New York. Manhattan’daki gece hayatının vazgeçilmez bir parçası olan NYX gece kulübünde o gece her şey her zamanki hâlindeydi. İsteyenler istedikleri gibi eğleniyor, barmenler görevlerini yerine getiriyor, kulübün sahipleri de işleri kontrol ediyordu. Jayce Montgomery o gece işler için oradaymış gibi görünse de aslında gözleri belli birini arıyordu. Ateş kadar kızıl saçlara sahip seksi bir kadını… Yalnızca ismini bildiği kadını son gördüğünden beri üç gün geçmişti. Jayce hayal ettiği şeye henüz ulaşamadığı için daha da hırslanan bir çocuk gibi hedefine sıkı sıkıya bağlıydı. O gece Natalie’yi göreceğini düşünüyordu. Natalie adeta bir kedi gibi onunla oynuyor, bir görünüp bir kayboluyordu sanki. Tıpkı onun da Valerie’ye yaptığı gibi… Gecenin bu kez erken saatlerinde gözleri onu bulduğunda genç adam gülümsedi. Hedefine yaklaşıp onu kazanma çalışmalarına bir kez daha başladı. İstediği bir şehri fethetmek için şehri üçüncü kez kuşatan bir kral gibiydi adeta. Bu kez onu fethetedeceğine inanıyordu. Buna, kadını onlar için kulübün en güzel yerinde ayırdığı koltuk köşesine yönlendirmekle başladı. Bu koltuklar kulübün her köşesinde ve ortasında bazı yerlerinde arkadaş grupları için bulunuyordu. Jayce özellikle bir noktayı üç gecedir onun için rezerve ediyordu. Bu nokta kulübün bir duvarının en ortasında bulunarak hem her yeri görüyor hem müziği çok gürültülü olmamasına rağmen duyuruyor hem de birbirlerini bağırarak konuşmadan duymalarına olanak sağlıyordu. Natalie onun flörtüne o gece daha bir hevesle karşılık verdi ve bu flörtü bir oyuna çevirmeyi teklif etti. Böylece içkilerine eşlik eden sohbeti daha etkili, eğlenceli ve verimli geçirmek adına âdeta yetişkinler için bir tür doğruluk-cesaretlilik oyununa çevirmişlerdi. Biri diğerine soru soruyor, diğeri soruyu cevaplıyor ve cevaplamak istemediği sorularda bir shot atıyordu. Jayce bunun için barmenlerden birinden bir viski şişesi ile iki shot bardağı istemişti. Viskiyi kendileri dolduruyorlardı. Önce basit sorularla başladılar. “Ne kadar zenginsin?” diye sordu Kendra merakla. Jayce ilk soruya gülerek karşılık verdi. “ Bayağı .” “Tam ve doğru bir cevap vermen gerekiyor, Montgomery.” “New York’taki ortalama bir psikoloğun yıllık geliriyle böyle lüks bir hayatı sürdüremeyeceğim ve bu ortalamadan çok daha yüksek kazandığım bir gerçek. Elbette Chicago’da ünlü Mortimer ailesinin son vârisi olmamı ve bu kulüpten kazandığım parayı da buna eklersek ne kadar zengin olduğumu sen tahmin edebilirsin Natalie. Tam ve doğru bir cevap vermem için illa bir rakam mı vermem gerekiyor?” Jayce içinden, bir de insanların birilerini öldürmek için Azrail’e ne kadar para döktüklerini bir bilsen gerçekten ne kadar zengin olabileceğime şaşırırsın , diye geçirirken gülümsüyordu. Onu tanıyan insanlara bu zenginliğin üvey babasının zengin bir şirket sahibi olmasından ve onun da bir mirasyedi olarak eski bir şirket CEO’su olmasından kaynaklandığını gösteriyordu ancak tüm bunlar onun göstermelik servetiydi. Onun Azrail olduğunu öğrenseler onun bu kadar parayı ne yaptığını sorarlardı. Eh, bunu bazen kendisine ve bazen web sitesi işlerine harcıyor ama genelde de kara para aklayan Alan’ın aksine ihtiyacı olanlara anonim olarak bağışlıyordu. Bu paranın geldiği yerdeki amacı kötüydü ama Jayce bir seri katile göre o kadar da kötü kalpli bir insan değildi -en azından kendisi olarak değildi- ve bu yüzden bu paranın iyi yerlere gitmesini sağlıyordu. Robin Hood gibiydi. Kendra yüzünü buruştururmuş gibi yaptı. “Pekâlâ. Sıra sende, zengin oğlan.” “Soyadın ne?” Kadın cevap vermeden shot bardağını şişeden doldurup bir dikişte içince Jayce kaşlarını kaldırdı. “Buna cevap vermeyi tercih etmiyor musun gerçekten? Soyadınla ne yapacağımı düşünüyorsun ki?” Aslına bakılırsa her şeyi yapabilirdi ama kadının bunu bilmesine imkân yoktu. “Gizemli kalmak istiyor olamaz mıyım? Pekâlâ, ikinci soru. Daha önce hiç âşık oldun mu…