17. BÖLÜM: ZAAFLAR VE MENFAATLER

( Valerie Wilson ve Jayce Montgomery ) ═ GECENİN KANATLARI ═ ON YEDİNCİ BÖLÜM ❝ ZAAFLAR VE MENFAATLER ❞ Ocak 2018 | Manhattan, New York. Popüler bir gece kulübü olan NYX’in yüksek tavanındaki rengarenk ışıkların aydınlattığı geniş alanda yüzlerce insan vardı. Kimileri müzikle birlikte dans ediyor, kimileri oynaşıyor, kimileri yanındakiyle sohbet ediyor ve bazıları da yalnız başına içkilerini yudumluyordu. Gerçekten yalnız olanlar azınlıkta gibi görünüyordu. NYX’e insanlar genelde çiftler veya arkadaş grupları hâlinde gelirdi, yalnız gelenler de vakit geçirecek birilerini orada bulurdu. Çok nadir bir kesim gece boyunca yalnız kalırdı. Burada herkesin dişine ve arzusuna göre bir şeyler vardı: Bolca alkol, gizliden satılan kafa yapıcılar, bazen canlı müzik ve DJ. Amaçları eğlence, seks ya da alkol olan yüzlerce insan arasında da farklı gruplar vardı: Yaşı tutmayan ama sahte kimlikle içeri giren liseliler, kendilerinden büyük erkek tavlamaya çalışan genç kızlar, tek gecelik ilişki arayan çapkınlar, randevuya çıkacak yeni birini arayan bekârlar, uyuşturucu satmaya çalışan üniversiteliler, aldıkları ilk uyuşturucuyu denemeye kalkan meraklılar, kafası güzeller, kendilerine müşteri arayan eskortlar ve bazı geceler kulübün bir köşesindeki direklerde dönen striptizciler. Hepsinin arasında da Jayce Montgomery’nin gözlerini dikip uzunca bir süre incelediği tek bir kişi vardı: Aldığı her yeni bardağı çabucak bitiren, bitirdikçe barmenden bardağı doldurmasını isteyen, sarhoş gözleriyle çevresini tarayarak belli bir adamı arayan, aradığını bulamadıkça daha da içen, sarkık dudaklarından morali bozuk olduğu belli olan Valerie Wilson. Kulüpte ilgilenmesi gereken işleri bir saatte halleden Jayce, aşağıdaki insanları yukarıdan görerek gözlemlemek için VIP katının koridoruna çıkmıştı. Elindeki viskiyi yudumlarken kulübünün içerisindeki insan kalabalığını taramış, dikkatini çeken insanları uzaktan biraz incelemiş ve onlar hakkında tahminler yürütmüştü. Valerie’nin tanıdık ve asla şaşmayan hâlini gördüğünde ise gözlerini devirmişti. Kadının, çevresine bakınarak sabırsızca kimi aradığını çok iyi biliyordu. Viskisinden bir yudum aldı, korkuluklara yaslanarak elindeki bardağı ellerinde döndürdü ve onu inceledi. Kadının Jayce’i bulduğu ânda onunla yatmak istediği barizdi. Valerie, seksten ve Jayce’i bulmaktan başka bir amaç için buraya gelmezdi zaten. Başka biriyle yatmak isteseydi de Jayce’i bulamadığı ânda herhangi bir adamı peşine takabilirdi. Zaman zaman ona yaklaşan adamları nasıl da terslediğini ya da onlara pas vermediğini izledi Jayce. Güldü. Onu nasıl etkilediyse Valerie ondan başka kimseyle yatmak istemiyordu. Jayce onu terk ettikten sonra ne yapacaktı acaba? Kadının sarhoşluğuna ve hâlâ alkol alma isteğine bakılırsa bir şeye canı sıkılmıştı. Jayce’i bulamadığına canı sıkılmış olabilirdi ama Jayce uzaktan ve yukarıdan görebildiği kadarıyla onun güzel yüzünü incelerken kadının canını sıkan şeyin çok farklı bir şey olduğunu anladı. Jayce’i bulamamaktan daha kötü bir şeydi, belki iş hayatıyla ilgiliydi. Azrail ile ilgili bir şey olabilirdi ama kadının moralini bozacak şeyin Azrail’in lehine olması muhtemeldi, böyle bir şey de ortada yoktu. Jayce son günlerde bilinç kaybı yaşamamış, kontrolü ona bırakmamıştı; Azrail ile ilgili son gelişmelerden haberdardı çünkü onları kendisi yapmıştı. Peki, o zaman neydi? Valerie’nin moralini bozan olayı merak etti ama en çok da olayın Azrail ile bağlantısını öğrenmek istiyordu. Viski bardağını katın ortak masasına bıraktı. Merdivenleri hızlıca indi, duruşunu dikleştirdi ve insanları geçerek Valerie’nin oturduğu bar tezgâhına doğru ilerledi. Çevresine milyonuncu kez bakınıp adamı aradığı sırada insan kalabalığı arasında parlayan bir ışık misali kendisine doğru gelen adamı gördüğünde Valerie ilk olarak hayal gördüğünü sandı. Öyle çok sarhoş olmuş muydu ki? Hayır, sanmıyordu. Öyleyse bu ışık saçan mükemmel adam gerçek miydi? Sonunda onu bulmuş muydu? “Jayce!” diye seslendi ona, onun adını farkında olmadan inleyere…