13. BÖLÜM: BAŞLANGIÇ NOKTASI

( Valerie Wilson ) ═ GECENİN KANATLARI ═ ON ÜÇÜNCÜ BÖLÜM ❝ BAŞLANGIÇ NOKTASI ❞ Ocak 2018 | Manhattan, New York. Bir kiralık katil olan Azrail’in etkisi altına aldığı ve polislerin hâlâ somut bir şeyler bulamadığı New York şehrinde günler hızla geçmiş, ocak ayının ikinci haftası gelmişti. Bir haftadır yağan kar dinmiş, yumuşatıcı etkisini oradan uzaklaştırarak şehri hem beyaz bir örtüyle kaplanmış hem de soğuğunu şehirdeki sekiz milyon insanın her birinin iliklerine dek hissettirecek şekilde bırakmıştı. Dedektif Valerie Wilson’ın üç gündür kafa patlatıp Azrail’in müşterisi olabilecek ya da dedektiflerin yeraltı dünyasına girmesini sağlayabilecek birini arama çabası başarıya ulaşmış değildi henüz. Pazartesi günü geldiğinde o gün zihnini işine vermeye çok uğraşmış ama yorgunluktan bunu başaramamıştı. O günün öğleden sonrasında Uzman Klinik Psikolog Jayce Montgomery ile bir randevusu vardı. Onu bir hafta sonra ilk kez görecek olmasından dolayı içi içine sığmıyordu. Böyle hissetmek, onun karşısına onu gördüğüne mutlu olduğunu belirten saf bir ifadeyle çıkmak istemiyordu ama elinde değildi. Yılın başında, ocak ayının ilk günlerinde onu bir kez görmüştü ve girdiği odadan içinde bir korkuyla ve endişeyle ayrılmıştı. Ancak şimdi, o an hiç yaşanmamış gibiydi. En azından artık bir şekilde ondan korkmuyor, ona doğru çekilmeye devam ediyordu. Onun sert çıkışıyla birlikte ikinci randevuya gitmeme kararı almasının geçerliliği yalnızca birkaç gün olmuştu. Ardından ise gevşemek için onu hayal etmesi ve onun dokunuşlarını hissetmesi, adamı yeniden görmek için can atmasına ve bu randevuya kesinlikle gitmeye karar vermesine neden olmuştu. Sadece konuşacaklardı ve ilişkiyi resmî bir yerde tutmaya özen göstereceklerdi ama üzerindeki bu psikolojik baskıdan kurtulup gevşemesi için onu görmesi ve onunla konuşması bile yeterli olacak gibi hissediyordu. İlişkinin seviyesini başka yerlere taşımalarına gerek kalmayabilirdi, olması gereken de buydu. Vegas’ta olan Vegas’ta kalıyorsa yeni yıl gecesinde ve NYX’te olanlar da oralarda kalmalıydı. Valerie bu kararına uymakta ısrarcıydı. Ne de olsa hem seks yapmaya hem de bu psikolog randevularında bir şekilde görüşmeye devam edemezlerdi. Hafta sonunun büyük çoğunluğunu evde ve bazen de büroda çalışarak, araştırma yaparak geçirmişti. Bu yüzden de pazartesi günü öğleden sonra izin yapıp yapamayacağını Şef Thompson’a sormuş, adam onun yoğun çalışmasından dolayı onu takdir ederek günün geri kalanında dinlemesi için ona izin vermişti. Eh, Valerie de bu iznini kullanmanın en güzeli yolunu biliyordu. Tabii bu izni alabilmek için hafta sonu dinlenmek yerine çalışmış ve şefinin gözüne girebilmek için uğraşmıştı. Aslında günler önce planlamıştı bunu, randevusunu neden yine pazartesi günü mesai saatine aldığını bilmiyordu ama bu randevuya yetişebilmesinin tek yolu buydu. Soğuk havadan hiç etkilenmemişçesine sıcacık olan ofiste Valerie, randevu saatinin gelmesini ve Jayce ile görüşen kişinin odadan çıkmasını bekliyordu. Bekleme salonundaki koltuklardan büyük olanın bir köşesine oturmuş, sehpaya bırakılmış olan dergileri karıştırıyordu. Dergilerden biri psikoloji dergisi olduğu için ilgisini çekmedi, diğeri ise bir magazin dergisiydi. Valerie kaşlarını kaldırdı ve dergiyi inceledi. Bir psikolog ofisinde bir magazin dergisinin ne işi olduğunu düşünüyordu ki Jayce Montgomery hakkında bir makaleye denk geldi. Makalede onun röportajı ve dergi tarafından çekilmiş birkaç fotoğrafı ekliydi. Fotoğraflara baktı önce Valerie. Bir fotoğrafta pahalı takım elbisesiyle ofisinde oturan ve kameraya gülümseyen, başka bir fotoğrafta ofisin dış kapısının önünde kendinden emin dik duruşuyla tam bir boylu poslu seksi bir adam gibi görünen, diğer fotoğrafta Manhattan caddelerinde elinde kahvesiyle -Valerie, fotoğrafta adamın yüzük parmağında bulunan JM harfleri işlemeli yüzüğün parıldadığını fark etmişti, adamın bu yüzüğü taktığını daha önce de görmüştü- ve yine pahalı takım elbisesiyle gezinen bir iş adamı görüntüsü verirken kameraya bakmayan,…