12. BÖLÜM: BAŞTAN ÇIKARILMIŞ

( Valerie Wilson ) ═ GECENİN KANATLARI ═ ON İKİNCİ BÖLÜM ❝ BAŞTAN ÇIKARILMIŞ ❞ Ocak 2018 | Manhattan, New York. Karanlığın içinde parıldayan bir çift ela göz, karşısındaki apartman dairesinin penceresini izliyordu. O apartmandaki kadının hareketlerini, perdesi aralık olan pencerenin odanın içerisinde yanmakta olan loş ışığı yansıtmasıyla beraber takip edebiliyordu. Pencerenin ardında olan sarışın kadın, telefonla konuşurken bir ileri bir geri yürüyor ve parmaklarını saçlarında dolaştırıyordu. Onu karanlıkta kamufle olmuş bir şekilde izleyen silüetin, kadının yüz ifadelerinden ve bu hareketlerinden anladığı kadarıyla kadın endişeliydi ve belki yorgundu. Ancak silüet, ne kadar uğraşırsa uğraşsın onun dudaklarını okuyamıyor ve kadının ne dediğini anlayamıyordu. Silüetin, bulunduğu yerden görebildiği oda, apartmanın üçüncü katında bulunan dairenin salonuydu. Yalnızca dört gün önce oradaydı silüet, hem salonda hem de kadının yatağında . Aradan geçen dört gün, nedense bir ömür gibi hissettiriyordu. Şimdi o dairenin karşı caddesinde, karanlığa gizlenmiş ve başına kapüşonunu geçirmiş bir şekilde görevde olması ilginçti. Keskin gözlerini dikip incelediği kadının, Azrail’in gayriresmi bir kurbanı olması da öyle. Azrail, gayriresmi kurbanı olarak seçtiği bu kadının her adımını takip etmeye başlamıştı. İki gün olmuştu gece hayatının başladığı dakikalardan beri kışın karanlığına ve Manhattan sokaklarının yeni yıl sonrası kalabalığına karışarak kadını takip etmeye başlayalı. Başka bir kurbanının olmadığı şu günlerde yaptığı tek şeydi bu. Onu izliyor, onu takip ediyor, onu araştırıyor, onun kişiliğini çözmeye ve zayıf noktalarını bulmaya çalışıyordu. Kadını, herhangi bir kurbanını takip ettiğinden daha dikkatli bir şekilde takip ediyordu zira o kadın diğer kurbanlar gibi değildi. Jayce Montgomery’nin özel hayatında yer alan, onu tanıyan, Azrail vakasını araştıran bir dedektifti. Sarışın kadın son zamanlarda pek dikkatli görünmese ve yanlış olduğunu bilmediği birçok adım atsa da sonuçta bir polisti, Azrail’in varlığını bir şekilde sezebilir ve ona karşı savunmaya geçebilirdi. Bu yüzden Azrail, çok daha dikkatli olmalıydı. Eh, dikkatliydi dikkatli olmasına ve profesyoneldi her şekilde ama buna pek de gerek olmadığını düşünüyordu. Valerie Wilson, Azrail’in peşinde olan bir dedektif olabilirdi ancak kendisinin de Azrail’in kıskacında olduğundan hâlâ bihaberdi. Üstelik, son zamanlarda dikkati fazlasıyla dağınıktı. İki günde Azrail, kadın hakkında pek çok bilgi elde etmişti. Onun dairesinin ve iş yerinin karşısında gizlenebileceği yerler bulmuş, o caddenin güvenlik kameralarını hacklemiş, dairenin güvenlik sistemini ve alarmını da hacklemenin bir yolunu bulmuş, iş yerinde onun kimlerle görüştüğünü izlemiş, büroya sabah kaçta gittiği ve oradan saat kaçta eve döndüğünden tutup onun nereleri gezdiği veya hangi kahve dükkanına hangi saatlerde gittiğine ve hangi kahveyi tercih ettiğine kadar pek çok bilgiyi zihnine not etmişti. Teknoloji konusunda da geri kalmamış, sanalda da kadını araştırmıştı. Sanalda resmî ve gayriresmi, yasal ve yasal olmayan şekillerde kadın hakkında bulabildiği her şeyi bulmuş; kadının sosyal medya hesaplarını, kredi ve banka kartlarını, e-postalarını hacklemişti. Kadının hem özel hem de mesleki hayatı hakkında neredeyse bir tez yazacak kadar bilgi sahibi olmasına çok az kalmıştı, son adım ise onun evine gizlice girmekti. Bunun için de doğru ânı bekliyordu. Doğru ân, ertesi akşam Valerie evde yokkendi. O akşamüstü Valerie Wilson’ın, en yakın arkadaşı Ella Spencer ile birlikte bir akşam yemeği için dışarı çıkmayı kararlaştırdığını duymuştu NYPD Dedektiflik Bürosu’nun yakınlarında gözden kaybolmuş bir şekilde onları izlerken. Valerie ve Ella birbirlerine gülümseyip akşam yemeği için restorana gitmek üzere arabalarına bindiklerinde Jayce de Azrail için ayırdığı plakasız, siyah BMW’siyle Valerie’nin evine doğru yol almıştı. Fırsatın ayağına geldiğini düşünüyordu. Akşam karanlığı çökmek üzereyken, evde ve sokakta kimsecikler yokken…