Giriş

Soğuktu. Ankara'nın sokaklarında bir acı haykırış koptu. Gecenin karanlığında, yağmurun altında son nefeslerini veriyordu celladının elleri altında. Masum ya da değil, ne fark eder? Bu düşünce altında sayısını tutmadığı bilmem kaçıncı cinayetini de işlemişti. Yalnız bu seferki dişli bir kurbandı. Biraz hırpalanmıştı. Sakin adımlarla ilerlemeye başladı, sokağın köşesini döndü ve sanki orada az önce bir nefesi kesmemiş gibi rahat adımlarla olay yerinden uzaklaştı. Yüzünde ki maskesini ise hiç çıkarmadı. Kameralar. Olay yerini görmese de caddeye çıkan sokağın ucunu gösteriyordu. Bu onun pek de umrunda değildi. Soğukkanlılıkla plakası gizlenmiş arabası ile oradan uzaklaştı. Şimdi gidecek ve sıcak bir duş alıp keyfine bakacaktı. Bu zamana kadar bir türlü yakalanmıyor oluşu bir yandan keyifli gelse de diğer yandan artık sıkıcı olmaya başlamıştı. Ama hiç bir şeyden haberi yoktu. Sokakta ki geçen sıradan bir kişi bile onu parmaklıklar ardına tıkabilirdi. Bunun farkında bile değil. Olamaz da, çünkü onlar, gecenin izinde ilerleyen, suçu çökerten, çözülmemiş vakaları bir bir açığa kavuşturan kişilerdi. Tanınmazlar, ama namları dilden dile yayılmış olan bu ekip, bu gece faili meçhul olan bu cinayeti de en iyi şekilde sonuca erdirecek idi. Gecenin izinde, Karanlığın koynunda, Bir ekip.