Bölüm 6: Sevmek mi Sevilmek mi?

Bölüm Şarkısı: Candan Erçetin: Sevdim Sevilmedim Gece Alara AKSOY “Ahh, merhabalar. Davetsiz, habersiz geldim ama bu seferlik affedin lütfen.” Diyen annem gülerek kahvaltı masasına yaklaştı ve bir sandalyeyi çekip oturdu. Sinirden sıktığım ve kırılmasına az kalmış dişlerim ağrımadan Çağatay konuşmaya başladı. “Merhabalar da hangi rüzgar attı sizi buraya Nermin Hanım?” Nermin Hanım’ı baya bastırarak dikkat çekmek istercesine söylemişti. Sanki, sanki bir şeyler biliyormuş gibi. “Ya, evlendiğinizi duydum ben de gelip bir tebrik edeyim dedim.”dediğinde sinirle yüzüne baktım o da bana baktı ve devam etti. “Gerçi zaten Gece’yi tebrik etmiştim.” Uğruna geceler boyunca uyumadığım kadin bu muydu ? Şaka olmalıydı. “Evet, sağ olsun tebrik etmişti.”deyip gülümsedim ve Çağatay’a dönüp konuşmama devam ettim. “Hatta beni bir konuda da uyardı.” Dediğimde annemin kasıldığını fark ettim. İstediğim de buydu zaten. “Ne konuda, önemli bir şey mi? “ diye soran Çağatay’ a bakıp gülümsedim. “Hani bir ara beni kaçırmaya çalışan sözde düşmanlarım vardı. Onu biliyormuş da dikkatli ol, tek düşmanın onlar değil dedi. Ha bir de uzakta arama dedi.” “Nasıl yani, biliyormuş derken?” Annem sıkışmış olacak ki konuşmaya başladı. “Ben, ben oralardan geçerken sizi gördüm ondan dolayı sonuçta Gece’yi kim zorla bir şeyler yaptıracak ki?” “Hmm, peki diğer düşmanım kim? Sen misin?” dediğimde annem bana sinirli sinirli bakmaya başladı. Normalde böyle davranmayacaktım ama o günlerin acısını bir yerden çıkarmam gerekiyordu. Annemin yüzüne bakınca birazdan bir şeyleri patlatacağını hissettim yoksa bu şekilde bakmasının başka açıklaması olamazdı. “Yok, yani aslında evet ama düşmanın değil düşmanların.” dediğinde boş boş suratına baktım. Yani zaten kendisi olduğu belliydi ama diğer düşman kimdi? Diye düşünürken annemden zaten cevap geldi. “ Bir düşmanın benim dediğim gibi ama diğeri canını yakacak bence .” diyip Çağatay’ a baktı. Çağatay mıydı? Hayır. Saçmalama. Bana bakıp sanki hissetmiş gibi kafasını salladı. “ Aynen, aynen düşündüğün kişi. Çağatay. O senin en büyük düşmanın.” Dediğinde başımdan aşağı kaynar sular döküldü. “Ne?” aynı anda söylemiştik Çağatay ile. “İnanma yalan söylüyor.” Dedi Çağatay. Bunu korkmuş şekilde söylemedi aksine rahattı. İşte bu da benim kafamı karıştırmaya yetmişti. “ Kime inanayım peki? Hm, ne dersin?” diyerek bağırdım sinirden. “Bana inan sana her şeyi anlatacağım.” “Salak gibi kabul edeyim değil mi?” Evet, salak gibi kabul edecektim çünkü anneme asla güvenmiyordum bu konuda. “Salaklıkla alakası yok, iki insan gibi medenice konuşacağız.”dediğinde annem konuştu. “Aa, ben de buradayım bana da anlatın ya.” Su an kendimi boğmamak için zor sabrediyordum. “Çıkar mısın şuradan? Çık!” dediğimde bir an afalladı ama hemen kendini toparlayıp gülümsedi. Ve ekledi. “Haklısın, evinize habersiz geldim kusura bakmayın. Ben gideyim o zaman.”Kahkaha atıp kapıya doğru yürüdü. Tabii o da haklı ortalığı karıştırdı şimdi de kaçıyor. Bakalım Çağatay bana nasıl bir açıklama yapacak? Hazır mıydım sanmıyorum çünkü gerçekler canımı yakacak gibi hissediyorum. Hazır mıydım sanırım evet çünkü gerçekleri görmem hayatıma yön vermem de yardımcı olacaktı. Şimdi ben gerçekten hazır mıydım? ★★★ Çağatay TAŞKIRAN Lanet olası kadın, yaşıyormuş. Benden nasıl saklandı hiçbir fikrim yok ama şu an aşırı sinirliyim. Çünkü tüm planlarımı mahvedecek kişi gelmişti. Ama ben bir şey fark etmiştim. Beni yıllar sonra gerçeğe götürdü diyebilirim. Biliyorsunuz ki ben her şeyi Gece’den intikam almak için yapıyordum. Ama Gece’nin her gece annesinden haber beklemesi dikkatimi çekmişti. Neden annesi ona cevap vermiyordu? Bir sey var ki aralarındaki bağ yok olacak kadar azalmıştı. Evet, bunu öğrenmem gerek. İçimdeki ses bir anda bana Gece’nin bu konularla alakası olmadığını ve yanlış kişiden intikam almaya çalıştığımı söylüyor. Ama ben içimdeki sesi hiçbir zaman dinlememiştim. Çünkü bence bir insan aklını kullanmalı. Mantık ne derse o olmalı. Yine de ne olursa olsun ben, ben Gece’ye aşıktım. Aşık o…