10. Bölüm – GERÇEĞİN İLK İZLERİ

Okul çıkış zili çaldığında koridorlar bir anda dolmuştu. Öğrenciler gülerek okuldan ayrılırken Ege'nin aklında tek bir kelime vardı. Hematoloji... Eve gider gitmez odasına çıktı. Telefonunu eline aldı. Arama çubuğuna tek bir kelime yazdı. "Hematoloji nedir?" Karşısına çıkan yazıları okumaya başladı. "Hematoloji; kan hastalıkları ve kemik iliği hastalıklarıyla ilgilenen tıp dalıdır." Ege'nin kaşları çatıldı. "Kan hastalığı mı?" Telefonu yatağa bıraktı. "Yok... Belki sadece kansızlığı vardır." Kendi kendini rahatlatmaya çalışıyordu. Ama içindeki huzursuzluk bir türlü geçmiyordu. --- Ertesi sabah... İlay okula gelmemişti. Yoklama alınırken öğretmen, "İlay bugün izinli çocuklar." dedi. Ege istemsizce kapıya baktı. Boş sıra ilk kez bu kadar dikkatini çekmişti. Ders boyunca aklı sürekli İlay'daydı. Arda dirseğiyle ona vurdu. "Ne oldu sana?" "Bir şey olmadı." "O zaman neden sürekli onun sırasına bakıyorsun?" Ege cevap vermedi. --- Aynı saatlerde... İlay hastanedeydi. Kan tahlilleri yapılıyor, doktor sonuçları dikkatlice inceliyordu. Annesi sessizce kızının elini tuttu. "Doktor Bey... Sonuçlar nasıl?" Doktor derin bir nefes aldı. "Değerleri biraz daha düşmüş." İlay gözlerini yere indirdi. "Bir süre daha dikkatli olmamız gerekiyor." "Okula devam edebilir miyim?" Doktor kısa süre düşündü. "Şimdilik evet... Ama en ufak bir belirti hissedersen hemen hastaneye geleceksin." İlay başını salladı. Tek isteği arkadaşları gibi normal bir lise hayatı yaşayabilmekti. Ama bunun her geçen gün daha da zorlaştığını hissediyordu. --- Ertesi gün... İlay yeniden okula geldi. Sınıfa girdiğinde herkes kendi işiyle meşguldü. Sadece Ege başını kaldırıp ona baktı. İlay yerine otururken çantasından bir dosya düştü. Dosyanın içindeki birkaç kâğıt yere yayıldı. İlay telaşla eğildi. Tam o sırada Ege de yardım etmek için yere eğildi. Kâğıtlardan birinin üst kısmında büyük harflerle yazan kelime gözlerine ilişti. "Onkoloji Konsültasyonu" İlay hızla dosyayı elinden aldı. "Lütfen..." Sesinde korku vardı. "Okuma." Ege hiçbir şey söylemedi. Sadece başını salladı. Ama artık emindi. İlay'ın sakladığı sır... Sandığından çok daha büyüktü.