1.Bölüm-İLK GÜN

"Bazen bir insanın hayatını değiştiren şey, söylenen tek bir cümledir... Ama bazı cümlelerin pişmanlığı bir ömür sürer." Sabahın ilk zili çalmadan birkaç dakika önce okul bahçesi öğrencilerle doluydu. Herkes arkadaşlarıyla gülüyor, yaz tatilinin anılarını anlatıyordu. Sınıfın en sessiz kızı olan İlay ise tek başına yürüyordu. Elinde sımsıkı tuttuğu defterini göğsüne bastırmış, başını öne eğmişti. Solgun yüzü ve yorgun gözleri dikkat çekse de kimse onun nasıl olduğunu sormuyordu. 11-B sınıfının kapısını açıp en arka sıradaki yerine geçti. Camdan dışarı bakarken derin bir nefes aldı. Tam o sırada sınıfın kapısı sertçe açıldı. Ege ve arkadaşları kahkahalar atarak içeri girdi. "Bakın bakalım... Bizim sessiz kız yine erkenden gelmiş." İlay hiçbir şey söylemedi. Ege masasına yaklaşıp alaycı bir gülümsemeyle eğildi. "Ne oldu? Konuşmayı hâlâ öğrenemedin mi?" Sınıftan birkaç kişi gülmeye başladı. İlay sadece başını biraz daha eğdi. Ege bu sessizliği fırsat bilip defterini aldı. "Hadi bakalım... Şu meşhur çizimlerini görelim." Sayfaları tek tek çevirdi. Defter papatya çizimleriyle doluydu. "Bu kadar mı? Başka işin yok mu senin?" Arkadaşları yine kahkaha attı. İlay sessizce ayağa kalktı. "Lütfen... Defterimi geri verir misin?" Ege ilk kez onun sesini duyuyormuş gibi kısa bir an durdu. Sonra alay ederek defteri yere attı. "Al." İlay dizlerinin üzerine çöktü. Dağılan sayfaları tek tek toplarken gözlerinden bir damla yaş düştü. Kimse yardım etmedi. Öğretmen sınıfa girdiğinde herkes yerine geçti. Sanki biraz önce hiçbir şey yaşanmamış gibiydi. İlay ise defterini göğsüne bastırıp camdan dışarı baktı. İçinden sadece tek bir cümle geçti: "Keşke bugün de bitse..." Ama onun bilmediği bir şey vardı... Bu yıl sadece okul hayatını değil, herkesin hayatını değiştirecekti.