5

Yeni bölüm sizlerle🤍 yorum yapmayı ve düşüncelerinizi paylaşmayı unutmayın, iyi okumalar dilerim🍁🤍🍁 Hangi fotoğrafı koysam karar veremediğim için ikisini birden koydum... (Gazel-Gökhan) (Gazel -Sancar)🙄 ★★★★★★★★·•° “Seni annen bile sevmiyor ben neden seveyim? ★★★★★★★★·•° GÖKHAN ALARA Hayatım boyunca bir çok kişi tarafından sevilmiştim. Çoğu kişinin güvendiği o kişi olmak güzel bir şeydi. Kolay güvenmez ve zor severdim. Sevdiğim bir kaç kişi vardı. Annemi severdim mesela. Her düştüğümde yarama üfleyen ilk kişi olmuştu hayatım boyunca. Ne zaman hastalansam sabaha kadar başımda bekler, her istediğimi yapardı. Anneme güvenirdim. Kılıma zarar gelirse ortalığı yakacak kapasitesi vardı. Babam biraz sert bir adamdı ama onu da severdim. Her istediğimi yapardı ama tedirgin ettiği anlar olurdu. Yıllardır Gazel’e sarıldığı tek bir anını görmemiştim. Hep bir şeyleri bahane eder beni avutur ve Gazel'e cezalar verirdi. Neden bunu daha da sorgulamıyorsun Gökhan? Yapamazdım. Bir şeyler olsa fark ederdim. Hem kardeşim benden bir şeyler saklamazdı. Evet annemi ve babamı çok severdim ama Gazel benim için çok farklıydı. Gazel için canımı dâhi verirdim, aramızda sadece bir yaş bile olsa her zaman o benim minik kız kardeşim olacaktı. Korkardım ona bir zarar gelir diye. Yıllar önce liseye giriş sınavında benden katlarca iyi bir not almıştı. Kimselere söylemezdi benim dışımda ama İzmir'den başka bir şehirde okumak hayaliydi. Kazanmıştı. Hayalindeki okul İstanbuldaydı ve kazanmıştı ama o İzmir'de kalmıştı. Tercih yapmaya gittiklerinde yanlarında ben yoktum. Gazel'in tercihlerinde sadece bir okul vardı o da İzmir'de, kendi seviyesinin çok altında sıradan bir okuldu. İtiraz etmiştim tabiki. Defalarca neden demiştim ona. - Neden hayalini seçmedin? Neden vazgeçtin? -Ben buradan ayrılamam abi. Boşver hayali falan kimi kimsem olmayacak orada. Bunları söylerken sesi titriyordu. İnanmıştım. Aile sevgisi hayalinden daha baskın olmalıydı. Ama o okul, onu kötü etkiliyordu. En son İzmir'e döndüğümde okulda zorbalığa uğradığını anlamıştım. Kardeşim yıllarca zorbalığa uğramıştı. Onu yanıma almak için çok uğraşmış ve başarmıştım. Yıllardır okulun birincisi olarak görünüyordum ve bir şekilde müdür Gazeli benimle aynı sınıfa almıştı. Ben onu burada korurdum. Kimseler ona dokunamaz, kalbini kıramazdı. Böyle düşünmüştüm. Ben koca bir salağım ! Koruyamamıştım. Kahretsin ki onu sandığım gibi herkeslerden saklayamamıştım. Geldiği ilk gün saçma sapan bir şeye gözyaşı dökmüştü. İnsan bir valiz için ağlar mı? Benim kardeşim ağlıyordu. Daha okula başladığı ikinci gün tekrardan zorbalar ile karşı karşıya gelmişti. O insanlar kardeşime iğrenç bir söz söylemişlerdi. Daha da ileri gitmişler ve onun kriz geçirmesine sebep olmuşlardı. Ben onu zorbalardan ve hayatın kötülüklerinden korumak için almıştım yanıma ama başaramamıştım. Saatlerdir sayıklıyordu. İlk başlarda kabus görüyor sanmıştım ama hayır. Onun çok fazla ateşi vardı. Saat sabahın kaçı bilmiyorum ama uzun süredir ateşi düşsün diye bir şeyler yapmaya çalışıyordum. Temiz bezi, ılık bir suya batırıyor alnına koyuyordum. Bu şeyin hiçbir işe yaradığı yok! Gece yatarken giydiği uzun, kahverengi pijamaları değiştirmesi gerekiyordu ama o uyanmıyordu. Ben pek hasta olan birisi değildim ama Gazel'in geleceği kesinleşince bir çok ilaç almıştım. O yokken evimde ilaç dahi olmazdı. Kendime pek önem veren biri değildim. Ama Gazel… Uyanmıyordu. Daha fazla dayanamayıp annemi aradım. Mutlaka yardım ederdi ne de olsa kızıydı. Benim telefonum odamda kaldığı için Gazel'inki ile arıyordum. Uzun bir süre çalmıştı. pes edip kapatacağım esnada açıldı “Bu saatte ne diye arıyorsun sen? Oğluma bir şey mi oldu?” Uykulu sesi sessizliği bölerken kaşlarımı çattım “Arayan Gazel anne neden onu sormadın?” “Oğlum. Kim aradıysa o iyidir ya hani? Noldu kızıma?” Derin bir nefes aldım. Fazla kuruntu yapıyordum. “Anne çok ateşi var ve uyanmıyor. Sayıklıyor. Acı çekiyor gibi, ben ne yapacağım?” “Seni mi uyandırdı?” “Anne ben sana bunu mu sordum?” “Bir şey olm…