Bölüm 6

Dört ay sonra... Televizyonun karşısında koltuğa gömülmüş halde oturuyordum. Elimde tuttuğum çay fincanından yükselen duman yüzümü hafifçe ısıtıyordu. Dışarıda yağan yağmur yüzünden odanın sıcaklığı kademeli olarak düşmeye devam ediyordu. Dört aydır tek yaptığım şey bu koltuğa oturup haberleri izlemekti. Frank'la kaçtığımız günden beri fareler gibi saklanıyorduk. Frank bizi güvenli olduğunu söylediği arkadaşlarının yanına getirmişti. Üst katımızda bir gece kulübü vardı, alt kattaki depoda ise bizim gibi insanlar küçük de olsa bir sığınak buluyordu. Geçici olarak gece kulübünde farklı bir kimlikle çalışmaya başlamıştım. Peruk takıyor ve tanınmamak için ağır makyaj yapıyordum. Zaten içerisi karanlık olduğu için kimse yüzüme dikkatlice bakma zahmetine girmiyordu. İşim bittiği gibi alt kata geri dönüyor ve açıkçası buradan nefret ediyorum. Sığındığımız yere asla ışık girmiyordu. En son ne zaman içimi kaplayan endişe ve korku olmadan özgürce dışarıda yürüdüğümü hatırlayamıyordum. Odanın kapısı gürültülü bir şekilde açıldı ve kafası epey güzel olduğu anlaşılan Ivan ve Luna içeri girdi. Gülüşerek birbirlerini itekliyorlardı. Ivan, Rusya’dan silah kaçakçılığı yapıyordu ve bizim gibi geçici olarak burada kalıyordu. Luna ise Frank’ın arkadaşıydı. Ayık olduğu zamanlar ağzına kadar dolu para çantalarıyla içeri giriyordu. Ona asla ne iş yaptığını sormaya cesaret edememiştim. Tek emin olduğum şey, asla masum bir iş olmadığıydı. Bazen odaya üstü başı kan kaplı şekilde geliyordu bazen de günlerce ortadan kayboluyor ve hiçbir şey olmamış gibi uyuşturucu çekmeye geliyordu. “Şuna bak, Minik Kuş yine kanepesine tünemiş.” Ivan, alaycı tonla konuşurken bana baktı ve masanın üzerindeki eşyalarıyla koluyla sıyırıp yere attı. Her şey kırılıp etrafa saçılırken, rahatsız şekilde yerimde kıpırdandım. “Lütfen biraz sessiz olun, dinlenmek istiyorum.” Ivan sinsi bir şekilde gülümsedikten sonra ıslık çaldı. Adımlarını düzgün atamıyordu ama yalpalayarak yanıma kadar geldi ve başımda dikilmeye başladı. “Vay be… Minik Kuşun dinlenmeye ihtiyacı varmış. Ne kadar da dokunaklı, oysa ben patlayıcı uzmanımız bize katılır diye düşünmüştüm.” Cebinden şeffaf poşetin içinde duran uyuşturucuyu bana doğru fırlattı. Poşeti vebalı bir bok gibi iki parmağımın ucuyla tutup Luna’ya doğru attım. Luna poşeti havada kapmaya çalıştı ama pek de başarılı olamadı. Homurdanarak uyuşturucuyu yerden alırken bayık gözlerini bana ve Ivan’a dikti. “Ben kullanmıyorum, bunu biliyorsun Ivan. Kullanmaya da niyetim yok.” diye dişlerimin arasından konuştum. “Bu iyi kız ayaklarını ne zaman bırakacaksın Minik Kuş?” Çelik grisi gözlerini bana kilitlerken üzerime doğru eğildi. Leş gibi kokuyordu ve eğildiği için kemerindeki silahını görebiliyordum. Ona ters gitmek istemiyordum, sonuçta kafası güzeldi ve bugün aksi tarafından kalktığı belli oluyordu. “Cidden Ivan. Az sonra mesaim başlayacak, uyuşuk kafayla çalışıp buradaki küçük sırlarımızı mı ifşa etmemi istiyorsun?” dedim radarından çıkmak için. Çenesini kasarak bana baktı. Sonra uzanıp yanağımdan makas aldı. Yüzüne çarpık bir gülümseme yerleşirken, homurdanarak güldü. Tüm irademle onu geri iteklememek için kendimi kasıyordum. Etrafında yarım yuvarlak çizerek tam yanıma oturdu. Koltuğa kendisini havadan bırakarak oturduğu için çayımı üzerime döktüm. Ivan’a onu öldürecekmişim gibi bir bakış atarken kumandayı parmaklarımın arasından çekip aldı ve haberleri açtı. “Son dakika haberi.” dedi spiker. Gözlerim anında ekrana kaymıştı. Spiker oldukça ciddi bir şekilde kameraya bakarken, benim ve Frank'ın fotoğrafları ekrana geldi. “Anna Bennett ve Frank Turner adlı iki kişi hatırladığınız üzere büyük bir patlamanın ardından kayıplara karışmıştı. Yetkililer patlayan apartmanın enkazından kurtarabildikleri bazı elektronik cihazları tamir etmeyi başardı.” “Vay be, yine popülerliğinden bir şey kaybetmemişsin.” Dalga geçerek kanalı değiştirmeye niyetlendiğine, Ivan’ın üzerine atılarak kumandayı aldım ve sesi biraz daha açtım. “Frank Turner isimli zanlının büyük ö…