1.

Aklımdaki düşüncelerle durağa ilerledim. Okuldan çıkmıştım. Annem beni arayıp hemen eve gelmemi söylemişti. Kafamdaki ihtimallerle birlikte durağa ilerledim. Sanıyorum ki babamla ilgiliydi. Bu ihtimal en olası ama aynı zamanda en kötü olanıydı. Üç sene önce annem ve babam ayrılmış ama benim vasiyetim konusunda anlaşamamışlardı. Boşandıktan sonra annem vasiyetimi almak için çok uğraştı ve sonunda annemle kalmama karar verildi. Tabii ki bu olayda benim de etkim var. Eğer ki o gün annem beni alamasaydı olacakları düşünmek bile istemiyorum.Babam olacak o adam tüm paramızı kumara yatırır,paçamıza kadar borca batmamızı sağlardı. Ben bunları düşünürken dolmuş geldi. 🎨 Sonunda eve gelebildim. Evin önünde bir araba var. Maalesef ki tahminlerim doğru. Her neyse... Derin bir nefes alıp içeri doğru ilerledim. Bakalım beni nasıl bir kavga bekliyordu. Hizlica iceri girdigimde babam elindeki vazoyu neredeyse anneme vuracakti. Annemi arkama alarak nefret dolu gozlerle babama baktim. "Naptigini saniyorsun sen? Daha kac kere polise gidelim istiyorsun?" "O sikik polislerin hic biri bana bir sey yapamaz bunu sen de biliyorsun canim kizim." Alayci bi tavirla bunlari soylemisti. Artik gercekten tiksiniyordum bu adamdan. "Cabuk cik su evden yoksa kotu seyler olacak." "Annenin ne boklar yediginden haberin yok tabi." Yine ne sacmaliyor acaba diye dusunmeden edemedim. "Senin hicbir dedigine inanmiyorum zaten istedigin kadar bos yapabilirsin ama ben seni dinlemek istemiyorum o yuzden cik git." "Simdilik gidiyorum, sonra cok pisman olacaksin bitanem." Goz kirpti ve elindeki vazoyu sanki hicbir sey yokmus gibi sakince masanin ustune koydu. Anneme dondum ve gozlerimle bir yerinde bir sey var mi diye baktim. "Sana bi sey yapmadi dimi anne?" "Yok kizim anca gurler zaten bir sey yapamaz bana merak etme." "Biraz sakinles polise gidelim anne boyle olmaz bu is. Her kafasi estiginde geliyor." "Kizim bilmiyor musun adama uzaklastirma karari bile alamiyorum." "Bu sefer ben de gelecegim seninle. Gerekirse karakolun onunde otururum tum gun. Hakkimizi vermek zorundalar polis degiller mi?" "Kizim bosver gitmeyelim ben idare ediyorum." "Of anne cidden ne kadar inatsin. Ayrica daha ne kadar katlanacagiz ki bu adama?" "Sana bi sey soylemem lazim Ilke." "Noldu anne kotu bir sey mi oldu yoksa?" "Yarin seni biriyle tanistiracagim, baban da o yuzden sinirlendi zaten." "Kimle?" "Ben bi suredir biriyle gorusuyorum ve artik ciddi dusundugumuze karar verdik. Yarin gelecek. Bi de oglu var. 6 yasinda." Agzim acik kalmisti desem yeridir. Annemin o tarz bir evlilik sonrasi birisiyle gorusmesini beklemiyordum. Annemin babami benden hizli atlatmis olmasi garibime gitmisti ama bozuntuya vermedim. Annem mutluysa ben de mutluyum. "Tamam gelsinler. Ben odama gidiyorum dinlenecegim." "Tamam kizim." 🎨 Masada gergin gergin oturup misafirleri bekliyordum. O sirada annem de son seyleri masaya koyuyordu. Kapi caldi ve annem ve ben kapinin yanina gittik. Annem kapiyi actiginda takim elbise giymis bir adam ve kucuk bir cocuk vardi. Kisaca bi hosgeldin dedikten sonra birlikte yemek masasina gectik. Annemin yanina o adam benim yanima da kucuk cocuk oturmustu. "Merhaba kizim ben Sinan. Insallah mutlu bir aile olacagiz."dedi adam. "Ben de Ilke,memnun oldum." Yanimdaki cocuga dondum ve elimi uzattim. "Ben Ilke,senin adin ne bakalim?" Elimi cekingen bir sekilde tuttu ve cok sessiz bir sekilde Mert dedi. Cok tatli bir cocuktu. Daha simdiden kanim isinmisti bu minige. "Ee Ilkecim okulun nasil gidiyor?" "Iyi gidiyor,sagolun sordugunuz icin." "Son sinif olmak zordur, bi problemin olursa bana soyleyebilirsin. Mudur yardimcisiyim. Belki Ebru soylemistir." "Tesekkur ederim,bi sorunum olursa soylerim size." "Bir de sizli bizli konusmamiza gerek yok bence kizim,yakinda tam bir aile olacagiz. Amca de istersen bana." "Peki Sinan amca." Simdilik gayet iyi birine benziyordu Sinan amca. Ama tabi ki de babam gibi birinden sonra birisine cok kolay guvenemezdim. Anneme nasil davrandigi en onemli seydi. Annemle Sinan…