2.Bölüm Dağ Evi

“Aranızda acıkan var mı?” Ceyda’nın sorusu ile hepimiz ona döndük. Anıl direk cevap verdi: “Evet hem de çok.” Ceyda kafasını sallayarak Anıl’ı onayladı. Bana bakarak aynı soruyu sordu. “İdil sen acıktın mı?” “Biraz acıktım.” diyerek cevap verdim. “Tamam, o zaman herkes acıktığına göre bu günkü menüde pizza var. İdil bana yardım eder misin?” Kafamı sallayarak Ceyda’nın peşinden mutfağa girdim. Elime iki tane tabak aldım, Ceyda’ da içecekleri tepsiye koyduktan sonra benimle beraber salona girdi. Salondaki orta sehpaya tabakları bırakıp yerime geri oturdum. Ceyda da içecekleri önümüze koyup boş bulduğu bir yere oturdu. İçeceğimden bir yudum aldım. O sırada Emre ayağa kalkarak konuşmaya başladı: “Size afiyet olsun benim çıkmam lazım. Sonra görüşürüz.” Serkan kafasını sallayarak Emre’yi onayladı. Emre aramızdan ayrıldıktan sonra bende yemeğimi bitirip Ceyda’ya salonu toplamasına yardım ettim. İşim bitince salona gelip çantamın içinden telefonumu alıp saate baktım. Saat 14.20 olmuştu. Saate bakarken telefonum çaldı. Arayan Murat Abiydi. “İdil.” “Efendim abi.” “Hâlâ sana söylediğim yerdesin değil mi? “ “Evet.” “Tamam. Beş, on dakikaya evden çıkıp yanıma gel. Seninle konuşmam gereken konular var.” “Tamam, abi görüşürüz.” Telefonu kapatıp çantamı elime aldım. O sırada Serkan salon kapısından içeri girdi. O girer girmez konuşmaya başladım: “Serkan benim çıkmam lazım. Murat Abi çağırdı.” “Tamam. Zaten yarın yine buraya geleceksin. Bir de sana bir şey göstermek istiyorum.” Onu takip ederek merdivenlerden yukarı çıktım. Üst katta yan yana üç oda vardı. Serkan merdivenin yanındaki kapıyı işaret etti. “Bu oda Emre’nin,” dedi. Sonra karşısındaki kapıya döndü. “Burası ise şimdilik boş. Bu odayı senin için hazırlatacağız.” Kapıyı açtı. İçeriye kısa bir bakış attım. Oda oldukça sakindi; duvarlar açık renkteydi ve pencerenin yanına küçük bir masa yerleştirilmişti. Henüz tamamen yerleşilmemiş gibi görünüyordu. Serkan bana dönüp sordu: “Bu odayı senin için hazırlatacağız. Sence nasıl olmuş? Değiştirmemizi istediğin bir şey var mı, ya da özellikle eklememizi istediğin?” Odayı bir kez daha inceledim. “Şimdilik gayet güzel görünüyor,” dedim. Sinan anlatmaya devam etti; “Emre’nin odasının karşısındaki oda çalışma odası. Emre’den başka kimse o odaya pek fazla girmez. Sana da tavsiyem ne olursa olsun o odaya girme!” Kafamı salladım. “Anladım. Fakat bu söylediğin odayı ne için bana hazırlıyorsunuz?” diye sordum. “Şöyle söyleyeyim,” dedi Serkan. “Senin bir evin var ama bu görevden dolayı kendi evine pek fazla uğrayamayacaksın. O yüzden bu odayı sana veriyoruz.” Başımla onu onayladım. “Teşekkür ederim artık benim çıkmam gerekiyor daha sonra görüşürüz.” “Tamam. Artık burası da senin evin sayılır.” dedi ve elindeki anahtarı bana uzattı. “Al, bu da evin anahtarı. Zamanının çoğunu burada geçireceksin.” Elindeki anahtarı alarak tekrar teşekkür ettim. Serkan başını sallayarak beni onayladı. Yeni evimin anahtarını çantama koyup merdivenlerden aşağı indim. Anıl ve Ceyda’ya da veda ettikten sonra arabama binip yola çıktım. İş yerine vardığımda arabamı park edip içeri girdim. Murat Abi’nin odasına ulaştığımda kapıyı çalıp içeri girdim. Selam verip kapıyı arkamdan kapattım. “Hoş geldin İdil, gel otur şöyle.” dedi bana gülümseyerek. “Hoş bulduk abi. Benimle bu kadar önemli ne konuşacaksın, açıkçası çok merak ettim.” “Şu görev hakkında konuşmamız gereken bazı şeyler var.” Başımı sallayarak onu onayladım. “Dinliyorum.” “Emre sana çoğu şeyi anlatmıştır zaten. Sadece görevdeki suçluların isimlerini söylememiştir. Sana iki tane dosya vereceğim. Eve gidince bu dosyaları incelersin. İçlerinde isimleri ve yaptıkları suçların ayrıntıları yazıyor.” Bir an durup devam etti. “Şimdi asıl konumuza gelelim. Bu suçluların gerçek kimliklerini henüz tespit edemedik ama araştırmalarımız devam ediyor. Ayrıca görevin yarından itibaren başlıyor. Görevde sana Emre eşlik edecek. Anıl size araç, silah ve gerekli malzemeleri ayarlamakla görevli. Serkan ise sisteme girmeniz gereken durumlarda s…