Kavgada Bakışma

Yanlarına yetiştiğimde o siyah saçlı, kara gözlü olan bana büyük bir memnuniyetle bakıyordu.Dudaklarıma sahte bir gülümseme ekleyip, "Bu mütevazi hareket için çok teşekkür ederiz beyler ama... " dedim ve onlara acıyarak baktım. Siyah saçlı olan biraz dikleşip, "Ama..?" dediğinde daha fazla dayanamayıp elimdeki alkol şişesini kafasına geçirdim o acıyla yüzünü başka tarafa çevirirken yanındaki 3'lü de ayağa fırladı etraftakiler de durmuş bize bakıyor bazılarıda ayaklanmış bekliyordu. Ama bilmiyorlardıki tek başıma hepsini halledebilirdim. Sarı saçlı olan üzerime yürümeye başladığında ben daha birşey yapmadan Feride diğer şişeyi onun kafasında kırdı. Ben keyifle ona bakarken Yaren şaşkına dönmüş bir şekilde bize bakıyordu sonra hemen toparladı ve koşar adım yanımıza gelip masalarından bir şişe alıp kıvırcık olanın başında kırdı. Bu sırada Feride'de kahkaha atıyordu. Bir anda diğer kumral olan elini kaldırmış bana vuracakken arkamdan biri fırlayıp kumral olanın elini yakaladı ve kafa attı! Olaya gel! Kafasında cam kırdıklarımızdan biri ayağa kalkmış Feride'ye doğru yürürken başka biride Feride'nin arkasından çıkmış ona yumruğu çakmıştı.Feride, Yaren ve ben daha ne olduğunu anlayamazken 3 kişi bizi dışarı çıkarmaya daha doğrusu oradan uzaklaşmaya çalışıyordu. Bir dakika bir dakika bunlar o 7 kişilik masada oturan erkek grubuydu. Onlar bizi dışarıya çıkarmaya çalışırken, "Ya bırak ben daha fazla şişe kırıcam o adinin kafasında! Pislik herif, o şişeyi senin olmayan beynine monteliycem!İnsan kılığana girmiş cani, hayvan! " diyerek ona saldırmaya çalıştım o sırada bize sataşan taraf yerde bayılmış bir şekilde yatıyordu. Ben hem şaşkınlıkla hemde rahatlamış bir ifadeyle ona bakarken o kafa atan çocuk bana doğru gelmeye başladı. Beni tutan kıvırcık onun geldiğini gördüğü gibi benden uzaklaştı ve dayak yiyenleri kaldırmaya çalışanların yanına desteğe gitti.Bu sırada zor belada olsa Feride ve Yaren'i dışarı çıkarmışlardı. Kafa atan çocuk dibimde bittiğinde bir saniye beklemeden beni kucağına aldı.Lan noluyor!Ben yine birşey anlayamadan debelmeye başladım ama çocuğun öyle bir cüssesi vardıki hayran kalınası birşeydi neyse ne diyordum ben."Ya bırak beni daha onun anasından emdiği sütü burnundan getiricem!"diyerek inmeye çalıştım.Ama ne fayda bir milim bile oynayamadım,bu sırada dayak yiyenleri sürükleyerek çıkarıyorlardı. Nihayet dışarı çıktığımızda, "İndir beni! " diyerek bağırdım.Bu sefer hiçbirşey demeden beni yavaşça ve narince yere bıraktı.Sinirle ona döndüğümde bana bu kadar güzel bakan gözlerle bakmasını beklemiyordum...