Davetsiz Misafir

Kafede yarım saat kadar oturduktan sonra kalkıp benim evime doğru yürümüştük. Aslında sohbeti kadar kendiside iyi biriydi Rüzgar'ın. Evin önüne geldiğimizde ona dönüp, "Ben burada yaşıyorum sana iyi akşamlar. " diyerek tam bir adım atmıştımki kolumu tuttu. Kaşlarımı çatarak ona baktığımda, "Yarın saat üçte maçımız var, seninde gelmeni isterim arkadaşlarınla.İstersen numaranı ver sana oranın konumunu atarım. " dediğinde bir an tereddüt etsemde numaramı verip hızla eve çıktım. İçeri girince önce üzerimi değiştirdim ve sahte baktım. 18:15.O kadar olmuş muydu ya? Hiç fark etmemiştim. Kendime bir salata hazırlayarak salona geçtim ve bir film açarak izlemeye başladım.Filmin konusu genç bir kızın okula başlaması ve okulda peşini asla bırakmayan genç bir çocuğu anlatıyordu. Salatam bittiğinde mutfağa bırakmak için kalktığımda zil çaldı. Bir an kızlar geldi diye düşündüm ama Yaren zaten ablasının yanında Feride'de ailesiyleydi. Kaseyi bıraktıktan sonra kapının önüne gelip delikten baktığımda bir an ne yapacağımı bilemedim. Annem ve kardeşim...