20. Bölüm - Ters maskeler II
Yazar: 🍷
Kalmak sadece beklemek midir? Dönmeyeceğini bile bile umut etmek midir? Umut var mıydı? Yoktu. Giden bir daha döner miydi? Asla. Peki sen ne bekliyordun? Neyin ve kimin gelmesini umut ediyordun ısrarla? Yormuyor muydu seni, hiç gelmeyecek birini ilk günkü gibi beklemek? Hayır. Belki de hiç gelmeyeceğini bildiğin için bekliyordun? Kim bilir... Bekliyorum hâlen sizi, gelmenizi. Bütün her şeyin bir şaka olduğunu söylemenizi. Olmadı ama. Ne siz geldiniz ne de her şey bir şaka. Özlüyorum sizi. Çokça eksikliğinizi hissediyorum. Bir yanım eksik, bir yanım kırık, bir yanım buruk ve bir yanım yangın. Bazi soruyorum büyümemiş olan kendime: Gitsem o yanmış eve, bekliyor mudur beni çocukluğum? Yanıyorum acısını bilmeden; yürüdüm iğneler üzerinde acımadan, hissetmeden. Bana da sorma neden diye. Benim de cevabını bilmediğim sorular sorma. Bu beni acıtıyor. Yeni yaralar acıtıyor sevgilim. Sarmadığım yaraların varlığı beni üşütüyor. Yara bantlarım bitti. Yenilerini almayı düşünmedim. Çünkü benim yaralarım derin; yara bandı tutmaz, sargı sarmaz ve dikiş dikmez ama birtanem, üflesen geçer. Özür dilerim, cesaretli olduğum kadar korkağım da... Ama bu korkaklığım sadece bana ve asla barışamadığım küçük bana. Tekrardan özür dilerim canımın içi, senin beni sevdiğin kadar seni sevemediğim için. Belki içimde bir sebebi, bir nedeni vardır; ne yazık ki üzgünüm, bahaneleri de sebepleri de ben üretiyorum. Ortadaki ahşap masaya uzanıp üstünden kahve kupamı elime aldım. Kahvemi yudumlarken bir yandan da Cengiz ile Setrat'ın konuşmalarını takip ediyordum. Bu gece bir planımız vardı ve bu plan en çok benim aleyhime çalışıyordu. Kahveyi soğuk avuçlarımın arasında, masaya bırakmayıp tuttum. Cengiz elindeki mavi dosyayı hırsla orta masaya bıraktı. Başını iki elinin arasına alıp saçlarını gelişigüzel karıştırdı. Setrat masadan bardağın dibinde az kalmış olan içkisine uzandı. Göz ucuyla bana baktı. "Seni uyarıyorum Gazel, haberleşmek için kullanacağımız kulaklığı bir saniye bile olsa cevapsız bırakmayacak ve tutup bir yere fırlatmayacaksın." Kahvemi tekrardan dudaklarıma götürüp boşta olan diğer elimle okey işareti yaptım. "Aferin, bu konuda da anlaştığımıza göre zaten plan hazır. Cengiz, sen kaza geçirdikten sonra Yekta—" Sonra hemen Yekta'nın adını ağzına aldığı için kendine küfür etti. Aslında Boraygilin evine geldiği zaman Yekta'ya saldırmamalarından anlamalıydım bir işler çevirdiklerini. Ama o zaman bile Setrat durmamış, silahını çıkarmak istemişti. Onu durduran tabii ki Cengiz olmuştu. Ama Setrat tek olsaydı yapabileceklerinin haddi hesabı yoktu. Onu oracıkta öldürmek mesela, kemiklerini sökmek eğlenceli olabilirdi. Daha sonra elindeki içkisini içip tekrardan bardağı masaya bıraktı. "Cengiz işte onu takip ettirdi. Çünkü o hastaneye geldi. Kayıtlardan bulduk, bulmamıza bile gerek yoktu aslında." Cebinden sigara paketini çıkardı. İçinden bir tane alıp ağzı açık bir şekilde orta masaya attı. Çakmak ile ucunu alevlendirdikten sonra konuşmaya devam etti. "Adamlarımız vardı, sivildi ve hastane dışını, içini gözetliyorlardı. Arabası uzakta kalsada kendisi inip durumunu sekreterden öğrenmek için hastaneye girmiş. O sıra bir adamımız takip cihazı takmış arabasına." Sigarasını dudaklarının arasına aldı ve derince çekti. Dumanını üfledikten sonra hemen gözleri benimle kesişti. "İçmek istiyorsan..." Gözüyle masanın üstündeki kutusunu gösterdi. Başımı iki yana salladım. "Sadece devam et." Dudaklarının arasına götürdü sigarasını. "Tamam, inkar etmeyeceğim; bizim adamların düşüncesi biraz pasif ama demek ki karşı taraf da anlamayacak kadar asalak." Sırıtırken başımı yana yatırdım. "Eee, yani sen bunu yeni mi anladın?" Sırıtması daha da genişlerken başını iki yana salladı. "Mümkün, zaten tipine bakınca anlıyorsun hemen ama arkasında sağlam kişiler olmalı." Kahvemden yavaş yavaş yudumlar almaya devam ediyordum. "Benim hakkımda bir şeyler biliyor," dediğim an Cengiz ellerinin arasındaki başını kaldırdı ve bana baktı. "Demiştim aslında ama ailemi falan bil…