45. TEKRARDAN HAYATA DÖNMEK

Instagram ; ballrosso | X ; pinklilylza Gerçek asker olaylarından ve bilgilerinden bağımsızdır. KURGU GERÇEKLİĞİ YANSITMAZ. Keyifli okumalar! ♥ ♪ Nilüfer • Dünya Bir Yana 45. TEKRARDAN HAYATA DÖNMEK Yiğit ile beraber odaya geçtiğimizde beni uzun uzun inceledi. Büyümüş karnıma arada öylece bakıyordu. "Beş aylık oldu." dedim. "Beş aylık oldu." diye sayıkladı. "Afra..." "Efendim?" diyerek yatağın yanındaki boşluğa oturdum. "Ben her şeyi kaçırdım mı?" Tebessüm ettim. "Kaçırmadım. Daha dört ayımız var. Hem cinsiyetini de öğreneceğiz." Elini uzatarak büyümüş karnımı okşadı. "Kaçırmadım." Bir elini de yanağıma yaklaştırdı. Yanağımı okşadı. "Seni çok üzdüm ama. Hadi bana bütün her şeyi anlat. Şu koca beş ay da neler oldu bilmek istiyorum. En çok da onu merak ediyorum." Tekrar okşadı elleri karnımı. "Peki, anlatıyım ama sakince dinle." "Tamam, sen anlat. Ben sakın kalacağım." O saatten sonra bütün olan biteni Yiğit'e anlattım. Bazen şaşırdı, bazen sıkınca nefes alıp verdi, bazen sinirlendi. Fakat sakındı. Tepkilerinin arasında bazen sözümü kesip bir şeyler söylüyordu. Ya da sorular soruyordu. Bende hepsini dinliyor ve cevaplıyordum. Saatler yine onun yanında su gibi akıp geçtiğinde aklıma gelenle elim telefonuma gitti. Yiğit hemen elimi tutu. "Bırak çağırma şimdi onları. Biraz seninle vakit geçireyim. Gel yanıma." Bana yatağında yer açtı. Bu zaten günlerdir beklediğim bir an olduğu için itiraz etmeden yanına gittim ve bana açtığı alana kıvrıldım. Yiğit bana sıkıca sarılırken eli hep karnımdaki şişlikteydi. "Yarın cinsiyetini öğrenelim. Sonrada evimize gidelim." dediğinde gözlerine bakmak için başımı kaldırdım. "Olmaz. Yani cinsiyetini öğreniriz ama eve gidemezsin." "Nedenmiş?" dedi saçlarımı severken. Saçlarımı kestiğimi fark etmişti. Biraz yüzü düşmüştü nedenini anlatınca. Hatta bana kızmıştı ama bunu bana belli etmemeye çalıştı. Çünkü Yiğit, benim kumral, uzun saçlarımı seviyordu. Şimdi kısalmış saçlarım alışılmadıktı. Yine de pek ses etmeden arada saçlarıma dalıp gitse de bir şey demiyordu. "Çünkü daha iyileşmedim. Yaraların çok derindi. Biraz daha kalmam lazım..." Daha da konuşacaktım ki dudakları sözümü kesti. Aylardır hasret kaldığım dudakları dudaklarıma kapandı. Yavaşça hasret gidererek öpüşürken karnımın içindeki minik varlığı belli etmek istercesine hareketlendi. Yiğit'in eli de karnımın üstünde olduğu için hissetmiş gibiydi. Benden yavaşça ayrıldı. "O hareket mi etti?" Başımı beli belirsiz salladım. "Arada yapıyor böyle. Daha yeni hareketlerini hissetmeye başladım. Galiba altıncı aya yaklaştığım için." Yiğit'in yüzünde daha önce pek görmediğim bir ifade oluştu. "Minik sakın ol." Diye karnıma bakarak konuşmaya başladı. Yüzünde ise o çözemediğim ifade dışında bir gülümseme vardı. "Şimdiden böyleyse... Doğduğunda yerinde durmayacaksın galiba." "Biliyor musun? F-16 bindiğimde o kadar hareketlendi ki! Sanki hissetti F-16 bindiğimizi." Yiğit yüzünü bana çevirdi. Kaşının teki yukarı kalktı. "Onunla F-16 mi bindin?" Hemen ofladım. "Merak etme. Göreve çıkmıyorum, maalesef. Sadece bir kere bindim. Süremedim de zaten. Hemen gördü bizimkiler. Çıkardılar içerden. Bir daha da binemedim." Yiğit başını salladı. Bundan memnun olmuştu. "Diyorsun ki bu minik. Arada böyle şeyler yapacak yani?" Evet dercesine başımı salladım. Onun ellerinin üstüne de elimi yasladım. Tekrardan bir hareketlilik oldu. Gerçekten bizi hissediyordu. Bazı kitaplarda okumuştum. Bu minikler her şeyi hisseder ve ona göre tepkiler verirlermiş. Galiba şu an keyfi yerindeydi. Babası ve annesi buradaydı. "Cinsiyetini merak etmeye başladım. Aklında bir şey var mı?" diye sordu Yiğit. Dudaklarımı buzdum. "Bilmiyorum ama birkaç rüya görmüştüm. Eğer onlar doğru çıkarsa..." "Kız olacak." diye lafımın arasına girdi. "Ne?" dedim. "O rüyaları bende gördüm galiba. Bir kız çocuğu vardı. Senin elini tutuyordu. Kumral saçları ve mavi gözleri vardı. Hatta bir gözü açık bir mavi diğer gözü de koyu bir mavi. Çok güzeldi ama aynı sana benziyordu." Gördüğüm rüyanın aynısı anlatınca şok oldum.…