38. YAŞAYAN ÖLÜ

(Yetişkin içerik uyarısı) Instagram ; ballrosso Gerçek asker olaylarından ve bilgilerinden bağımsızdır. KURGU GERÇEKLİĞİ YANSITMAZ. Keyifli okumalar! ♥ ♪ Chris Travis • Diamonds 38. YAŞAYAN ÖLÜ İki hafta sonra... Koca iki hafta boyunca sadece görevdeydik. F-16 içinde saatlerimi geçirmiştim. Bazen askeriyeye geri dönüp Azer timinin odasında çalışmaya devam ettim. Sovya'dan her hangi bir iz bulmak için elimizden ne geliyorsa yaptık. Tam bulduk derken ise bir patlama oldu. Sovya'nın olduğu alanda patlamayla beraber örgütü ve Sovya hayatını kaybetti bilgisi geldi. Fakat ondan sonra durmadık. Azer timi sahaya indiği için birçok pusu kuruldu. Hepsiyle hem havadan hem de karadan ilgilendik. Bugün ise Azer timi artık geri dönüyordu. Ben ise üstümdeki tulumla toplantı odasına geçmek için koridorda yürüyordum. Odanın kapısına geldiğimde ise çoktan Azer timinin geldiğini anladım. Sesleri koridora kadar çıkıyordu. Odaya girmek için elimi kulpa attığımda içerden Ala çıktı. Sinirli bir yüzle bana baktı. "Ne oldu?" dedim ona şaşkınca bakarak. "Sonra anlatırım." diyerek yanımdan çekip gitti. Bende daha fazla orada durmadan odaya girdim. İçerde koltukların olduğu yerde hararetli bir konuşa vardı. "Ne oluyor?" dedim onlara doğru ilerlerken. Yiğit beni görünce gülümseyerek ayağa kalktı. Abidin'de hızla ayağa kalkarak yanımdan geçip gitti. Ona arkasından baka kaldığımda Yiğit yanıma gelmişti. "Boş ver bunları, hadi gidelim." diyerek elimi sıkıca tutu. Onun bu haline güldüm. İki haftadır beni görmediği için özlemiş olmalıydı. Bende onu çok özlemiştim. "Gideriz ama ne oluyor söyleseydin." dediğimde beni çekiştirerek odadan çıkarmaya başladı. "Yiğit?" dedim. "Yok, bir şey güzelim. Abidin pot kırdı Ala'nın yanında, ondan hepsi." "Nasıl bir pot kırma bu?" diye sordum. Yiğit beni odadan çıkartarak, koridordan çıkışa yürüyordu. "Eskiden sevgili olduğu bir kızı anlatıyordu bize. Tam o sırada Ala geldi. Bir süre yanımızda durmak istediğini revirde çok sıkıldığını söyledi. Bizde gel dedik. Abidin'de konuşmaya devam etmedi ama Ala ne anlatıyordun diye sorunca söylemek zorunda kaldı. Ala'da bir süre anlattığını dinledi. Duyduklarıyla da koştu gitti işte." Bunları bana tane tane anlatırken arabaya gelmiştik. İkimizde arabanın içine bindiğimizde ona kaşlarımı çatarak baktım. "Arkadaşımı üzerse o Abidin'i döverim." dedim. Yiğit ise başını onaylayarak salladı. "Benden izin var." Gülerek önüme döndüm. "Nereye gidiyoruz?" Araba askeriyenin bahçesinden çıktı. "Eve." "Çok yorgunum biliyor musun?" dedim ona ama onun benden daha yorgun olduğunu biliyordum. Başımı çevirip yan profiline baktım. Gözaltları morarmıştı, çökmüştü. Yüzü iki haftaya nazaran daha solgundu ve birazda yanmıştı. Sakaları uzamıştı aynı şekilde saçlarıda. Elimi uzatarak ilk önce saçlarını sevdim. Elim yavaşça kayarak sakalarına değdi. "Sen de çok yorgunsun dimi?" dedim ona. Başını aşağıya yukarıya salladı. Elime de yanağını iyice yaslamıştı. "Ama sen yanımdasın. Artık kalmaz yorgunluğum." Gülümsedim. Başını bir an bana çevirerek gülen yüzüme baktı. "Eve gidip uyuyalım. Belki sonra yemek yeriz. Yine bir film açarız. Sen onu izlersin, ben de seni. Kalan şu iki haftayı hep seninle geçirmek istiyorum. Sakin, sessiz ve senle." Başımı salladım. "Olur. Ben de çok özlemiştim. Kalan iki hafta bize yetmez ama olur." Evet, iki hafta kalmıştı. Ayrılmaya iki hafta. Bu iki hafta yetmeyecekti ama biz dolu dolu geçirerek yettirecektik. Emindim. Hem bu bir sonsuz ayrılık olmayacaktı. Tekrardan buluşacaktık. Biz hep buluşurduk. Bir lojmanda, şehitlikte, askeriye koridorunda... Bir sonraki buluşmamız nerede olur bilmiyordum ama biz hep buluşuruz. Ya bu dünyada ya da başka bir dünyada. Eve geldiğimizde direkt üstümüzü değiştirdik. Günlerdir üstümde olan tulumu çıkardım. Normalde askeriye dışında pek giymezdim ama Yiğit yanımda olduğu için bunu bile fark etmemiştim. Üstüme omzu açık bir tişört giydim. Altıma da gri eşofman giymiştim. Artık havalar ısınmaya doğru ilerliyordu. Hatta şimdiden güneş yakıp kavuruyordu her…