31. ATEŞİN AYAK SESİ

Kanal açtım. Instagram hesabımda kanalı bulabilirsiniz. Kanal da alıntılar, bölümün geleceği tarihleri, bölüm hakkında görseller, pdf gibi birçok şeyi paylaşıyorum. Instagram ; ballrosso Gerçek asker olaylarından ve bilgilerinden bağımsızdır. KURGU GERÇEKLİĞİ YANSITMAZ. Keyifli okumalar! ♥ ♪ Hayko Cepkin • Bertaraf Et 31. ATEŞİN AYAK SESİ Tik... Tak... Tik... Tak... Öğretmen yorgunca başını kaldırıp duvardaki saatte baktı. Gece saatleri artık kendini sabaha bırakırken etraf sessizdi. "Allah'ım! Ne olur yardım et." diye sayıkladığında dudağının kenarındaki yara sızladı. Yüzündeki her bir yer yara içindeydi. "Ne olur! Yalvarıyorum sana! Ne olur!" Tak... Saat bir anda sustu. Havanın şafak mavisine boyanması camdan içeri doğru vuruyordu. Öğretmeni tek aydınlatan o şafak mavisinin içindeki ay ve yıldızdı. Dışardaki ormanlık alanda sessizlik vardı. Fakat bu sessizlik tanıdıktı. Günlerdir dışarda bekleyen birkaç adam evin etrafında ellerindeki silahlarla tur atıyorlardı. Bir araba yavaşça eve yaklaştı. İçinden bir adam çıktı. Eve doğru yaklaşırken bir anda durdu. Kafasını çevirip yan tarafındaki ağaçlarla kaplı ormana baktı. Görünürde bir şey yoktu. Bu yüzden kulak asmadan eve girdi. Evin içindeki adamlar odalara dağılmış oturuyorken o öğretmenin tutulduğu odaya girdi. İçeri girip kapıyı arkasından kapattığında öğretmen zorlukla yerinden doğruldu. İçindeki tedirginlikle adama baktı. "Bırakın beni artık!" Sesi fısıltı gibi çıkmıştı. Adam güldü. "Yazık öğretmen. Seni bırakmamızı istiyorsun. Seni kurtaracaklarını düşünüyorsun. Çok yazık." Yazık kelimesini bastıra bastıra söylüyordu. Öğretmen derin bir nefes aldı. Göğsüne o kadar çok darbe almıştı ki nefes alırken canı açıyordu. Kafasını çevirip istemsizce cama baktı. Tik... Tak... Saat tekrardan çalıştı ve durdu. İşte o an bir çift gri göz de ona bakıyordu. Öğretmenin gözleri net göremedi ama hissetti. Çünkü öyle bakıyordu ki gözler hissedilmeyecek gibi değildi. "Asıl... Size çok yazık..." Sesi kesik kesik çıkınca adam kaşlarını çattı. "Ne diyorsun lan sen!" Öğretmen bir adım daha yaklaştı. Sandalyenin önünde durduğunda kadının saçlarını tutup çekti. "Bir daha söyle!" Öğretmen gözlerini camdan çekti. Adamın kömür karasını gözlerine baktı. Hafifçe güldü. Çünkü o gözlerin onu kurtarmaya geldiğini hissetmişti. "Yazık, kaçamayacaksın." O an bir kurşun hızla cama çarparak camı tuzla buz etti. Aynı mermi öğretmenin saçını tutan adamın kafasına deldi. Adam büyük bir gürültüyle yere düştüğümde öğretmenin de yüzüne sıcak kan sıçradı. Şokla düşen adama baktı. Kafasını kaldırıp cama baktığında ise yeşil kamuflajlı askerlerin eve doğru hızla yaklaştığını gördü. "Geldiler!" Derken yüzünde kocaman bir gülümseme oluştu. "Abidin arkayı dolan!" diye bağırdı telsize Paya. Abidin hızla arkayı dolandı. Arkada birkaç adam seslerin geldiği öndeki bahçeye çıkacakken arkalarından yaklaştı. "Hey!" dediğinde adamlar ellerindeki silahları doğrultup ona dönmeden ikisini de vurdu. "Sigaranız var mı diye soracaktım. Neyse artık içmeyelim zaten baş ağrısı yapıyor." Silahını sıkıca tekrardan kavradı. "Revire de gidemem." Paya evin az ilerisinde duran kulübenin dışında bekleyen adama ölürdü. İçeri doğru girecekler içeriden garip seslerin geldiğini duydu. "Ne oluyor?" Anka arkasında ona doğru yaklaştı. Tam kulağının dibinde durdu. "Sence?" Paya gelen tanıdık kokuyla ve sesle başını yana doğru çevirdi. Yüzlerinin yakınlığı yüzünden göz göze geldiler. Bu kızın gözleri bu kadar güzel miydi? Diye düşündü Paya. Anka tek kaşını kaldırdı. "Bakışacak miyiz?" Paya kendine geldi. İçerdeki seslerde daha fazla yükselmeden kesildi çünkü içerdeki kadın ve adam silah seslerini duymuştu. Paya önüne dönerek kapıya tekme attı. Kulübenin içindeki adam eline silahı aldı. Direk adama sıktığında Anka'da kadına doğru yaklaştı. Kadının elinde silah yoktu. Üstüne bir tişört geçirmiş ellerini havaya kaldırarak bekliyordu. "Ben onlardan değilim." Anka kadını süzdü. Fakat gözünden hiçbir şey kaçmıyordu. Kadın onlardan değilim diyordu ama yerde ik…