3. Bölüm -Düşüncelerin Susmadiğı An-

Okuldan çıkmıştım. Sabah evden çıkarken 'beni bir süprizlerin bekledigini' biliyordum. Ama bu pek iyi bir sürpriz değildi. Sürprizler insanı sevindirir. Bir okul günü boyunca beni sevindirecek bir haber alacağıma dair herhangi bir beklentim yoktu. Yillar sonra Blax ile tekrar karşılaşıyorum ve yine o benden unvan olarak üstün. Eminim yine bana eziyet yapicak. Bazı şeyleri açığa vurmak gerekirse eve giderken içimi boşaltmış olabilirim. Ağladım çünkü eminim yeni hayatımın tekrar 2,3 yılı mahvolcaktı. Toparlanınca işe geçtim. Müzik okulundan 11.30 ta çıkıyorum. İşte de yarı zamanlı 12.00 dan 21.00 a kadar çalışıyorum. Yani pek boş bir zamanım olmuyor. Saat akşam dokuza kadar iş yerinde tonlarca iş yaptım. Belkide kafamı dağıtmak amacıyla daha fazla çalıştım. Ama derinden gelen acı susmaz. Kafamdaki düşünceler susmadı. O kadar çok baskındı ki bu düşünceler ne kadar çalışsamda düşüncelerim bi türlü susmadı. Zaten işleri de yarım yamalak yapmıştım. Çok ama yarım. Neyse ki akrep ve yelkovan 21.00'ı gösterince çıktım iş yerinden.