3. Bölüm: Ruha Dokunan Ses *Belinay Kayahan* Ayna

Keyifli okumalar Belinay Kayahan Aynanın karşısında kendime bakarken acaba çok mu sönük oldu ya diye düşünüyordum. Hayır yani ben süslenip püslenmeyi sevmem kızım sen süsün içine giriyorsun İç ses yine iş başında. Gayet güzel giyinmiştim, siyah bir kot pantolon, beyaz gömlek, gömleğin üzerine de açık kahve renginde kazak, dışarıya çıkınca da üstüne trençkotumu geçirirdim. Odada bir oraya bir buraya döner iken telefonum çalmaya başladı, arayan Aras. Aldım açtım "Alo, günaydın Belinay" Görmeyeceğini bilsem bile gülümsedim."Günaydın" "Ben on dakikaya geliyorum o zaman" Sanki heyecanlı değilmişim gibi daha da bir heyecanlandım. "Tamam gel, görüşürüz" "Görüşürüz" On dakika nasıl geçti bilmiyorum, camdan dışarıyı izlerken onun arabası kapıya yanaştığında aşağı indim. Arabaya bindim ona dönüp "Merhaba" dedim ama ikimiz aynı anda söylemiştik ve bu bizi güldürdü. Gülüşü çok güzel, sırf gülüşünün güzelliği için bile şu gözlerim dolabilir aman kızım dur daha ilk günden seni ağlak bellemesinler İç ses, konuşmanın hiç sırası değil. Aras'a döndüm ve endişelerimi bir bir dile getirdim. "Ya beni beğenmezlerse, ya sesim sizinkiler ile uyuşmazsa, ya umudunuzu söndürürsem, ya-" "Belinay, dur sakin ol. Sen rahat ol yeter bak göreceksin her şey çok güzel olacak" Ben daha konuşacaktım ama o tek bir lafıyla içimdeki tüm endişeyi dindirdi. Yola koyulduk, o sırada telefonu çaldı. "Açıp hoparlöre alır mısın?" Aramayı cevaplandırdım ve hoparlöre aldm, o sırada isme de baktım 'Merdim' diye kayıtlıydı. Arabanın içini aşırı neşeli bir ses doldurdu, "Aras'ım, ne yaptın? Geliyor musun? Herşey son anda mahvolmadı dimi?" Aras güldü. Gülüşü- dur cık cık cık sakın, şimdi değil İç sesim de beni frenlemese artık ne olur bilmiyorum. "Geliyoruz merak etme" "Ya Aras'ım bari getireceğin kişinin ismini söylesen ben ağaç olurum siz gelene kadar" İsmimi söylememiş mi? Söylememiş demek ki "Ağaç olma az kaldı." "Tamam o zaman öptüm şekerim" deyip aramayı sonlandırdı. Son dediği şeye güldüm, niyeyse bu kişiye daha telefondayken ısındım. Acaba nasıl kişilikleri vardı? ****** Karşımdaki lüks iki katlı villa gibi eve bakıyordum. Arabadan indik, ve bahçe kapısını benim için açtı. Bahçeden içeri girdim ne göreyim boy boy adam dizilmiş, yani ECLIPSE üyeleri, sanki bahçeye girdiğimiz an sesleri kesilmiş gibi. Ayy içimde ki heyecan kat kat artmaya başladı. Umarım bayılmam. Sen ve boş kuruntuların Aras ile birlikte onlara doğru yürüdük. Aras arkadaşlarına "Bu Belinay, benim liseden arkadaşım. Sesine söyleyecek lafım yoktur. Yani güvenim sonsuz." dedi. Niye bu kadar emin konuştu ya ben daha da gerildim. Neyse kızım çaktırma, gülümse. Yüzüme kibar diyebileceğim bir gülümseme yerleştirdim ve "Merhaba" dedim. Hepsi bir ağızdan merhaba dedi. Ve başta ki yani diğerlerine göre daha kalıplı olan "Memnun oldum ben de Bora" Onun yanında ki sert yüz hatlara sahip olan ama gülümsemesi sıcacık olan "Kaan" dedi. Onun yanında çocuk gibi duran, dalgalı saçları dağınık "Mert" dedi. Arabada arayan olmalı, çok tatlı duruyordu. Onun yanında daha sakin duran "Doruk, memnun oldum." dedi. Ve en sonda, şapkayı kafasına ters geçirmiş olan da "Rüzgar" dedi. Biraz daha gülümseyerek"Memnun oldum." dedim. Yani başka ne denir ki? Aras "İçeriye geçelim." dediğinde benim heyecandan, gerginlikten ve stresten bacaklarım bile titriyordu artık. Hepimiz içeriye geçtik hepsi bir an ayakta kaldılar ve sanki ne yapacaklarını bilemiyor gibi durdular. Onlar durunca haliyle ben de durdum. Bu durgunluk Mert'in konuşması ile bitti. "Ay yok ben yapamıyorum, hayır yani ben kendim gibi davranmayınca ölecek gibi oluyorum abi, Belinay tekrardan hoş geldin gel nereye istersen otur ama benden tavsiye şu tekli koltuğa oturma sonra Kaan vahşileşebiliyor." Onun bu hali biraz olsun beni rahatlattı. Dediği şeye sinirlenen Kaan "Ne alaka, sen kendine bak daha ilk günden deli deli hareketler yapıp da kızı kaçırma" diye Mert'e karşılık verdi. Doruk köşeden "Başladılar yine" dedi. "Hadi artık oturalım bence, Belinay sen istersen şöyle geç" A…