Tanıtım bölümü

"Susadım, ellerimi çöz ve bende suyumu içeyim." sesini yumuşatarak gözlerime baktı. Koyu kahve gözlerine dalıp giderken bir süre onu inceledim. Oldukça mülayim duruyordu başka zaman olsa bunu kabul edebilirdim ancak abim şuan yanımda değildi. Kaçmasına bizzat izin vermiş olurdum böyle yaparsam. "Olmaz öyle. Kaç diye getirmedim seni buraya." Bu seferde sinirle gülüp suratıma ters ters bakmaya başladı. Şuan ona yakındım ama elleri ve ayakları bağlıyken bir şey yapabileceğini sanmıyordum. Onun yakınında olup, yüzünü inceleme fırsatını bir daha bulamayabilirdim. "Ne halt etmeye kaçırdınız o zaman beni!" Demesiyle biraz geriye geçip rahatsızca oturdum. Bağırması hiç hoşuma gitmiyordu. Sesi zaten kalındı, bir de bağırarak konuşması başımı ağrıtıyordu. "Konuşsana kızım! Kimsiniz siz?" Kaşlarım istemsizce çatıldı. "Mafya olacak halimiz yok ya! Bekle biraz düşünüyorum şurada ne diyeceğimi!" Bu çıkışıma karşı kaşlarını yukarıya kaldırarak sessiz bir şekilde kafasını salladı ve düşünmeme izin verdi. Bakışlarının ağırlığına daha fazla dayanamayarak konuştum. Onaylaması bile epey şaşırtıcıydı aslında. "1 hafta sonra gideceksin zaten. Sebebini bilmene gerek yok. Ayağa kalktım ve şişenin kapağını alarak şişeyi kapattım. "Kimsiniz siz? Birisi falan mı tuttu sizi?" Tekrardan öfkelenmesine karşı bakışlarım yavaşça ona doğru çevrildi. Dudağımda ukala bir tebessüm oluşurken, kendimden emin bir ses tonu ile konuştum. Özgüven önemliydi böyle durumlarda, bendeki özgüveni hissetmesini umdum. "Başkası için çalışacak birine mi benziyorum?" Durdu, inceledi. Ardından daha fazla beklemeden yanıtladı. "Evet?" Cevabına karşı gülesim gelse de yüzümdeki ciddiyeti bozmadım. Yorgun bir tebessümle yanıtladım. "O zaman görünüşe aldanma Toygar." Diyerek omuz silktim. Göründüğümün tam aksine sahip bir karakterim vardı. Dışardan ne kadar cılız gözüküyorsam, bir o kadar güçlü bir kişiliğe sahiptim ama o, bunu öğrenebilecek kadar yanımda kalmayacaktı...