|| DS - 3 ||

Bir emoji bırak <3 DUYULMAYAN SÖZLER 3. Bölüm ♫ Bazen her şeyin yeni başladığını hissedersiniz ya...İşte o bahsettiğim an, şu an. Birazdan sahneye çıkacak olmaktan ziyade şu an hayallerimin ilk kapısını aralayacakmışım gibi hissediyordum. Adımı duyurmak ve müziğimle yaşamak...Sanırım bunu ömür boyunca yapabilirim ve yapacağım da. Gitarist Cenk ♫ "Ne düşünüyorsun?" Arda başını eğmiş tabletteki şarkı sözlerini okuyup duruyordu. Dünkü spor salonu tanışması sonrasında ancak bugüne nasip olmuştu görüşmemiz. Kıvırcık saçına, yine yeşil bir bandana takmıştı. Kahverengi gözleri, dakikalardır dikkatle tabletin ekranında gezdiriyordu. Düşüncelere daldığında elini sürekli çenesine sürtüp duruyordu. Çocuğu fazlasıyla incelemişsin Ecem. Yuh yani. "Geliştirilebilir." Kirpiklerinin altından bana baktı. "Beraber çalışırsak efsane bir şarkı yazabiliriz." "İlçe yarışmasında söyleyecek şarkınız belli değil mi?" "O yarışmada kendi şarkımızı söylememiz beklenmiyor. Var olan bir şarkıyı tekrar kendi yorumumuzu katarak beğendirmeliyiz. Başarılı olursak o zaman İl yarışması için İstanbul'a gideceğiz." Dolgun dudaklarını ıslatıp parmağıyla tableti işaret etti. "Orada da kendi yazdığınız melodi ve sözlerden olan bir şarkıyı söylemelisiniz." Diye tamamladım konuşmasını. "Aynen öyle. O zaman kazanan albüm teklifi imzalar ve en az üç klip çekimi de yapılması için destek olunur." Tüm bunlar tam da Cenk'in hayaliydi. Onların kazanması için ne kadar yazmam gerekirse yazmaya vardım. Cenk benim daima yanımda var olan bir dosttu ve benim aksime yıllardır tek istediği müziğini duyurmaktı. "Tamam. Önceliğiniz ilk yarışma. Orada söyleyeceğiniz şarkıyı belirlediniz mi?" Arda'nın yüzünde kararsız bir ifadeyle iç çekti. "Üç haftadan az kalmadı mı?" "Öyle. Ama bir türlü uyum yakalayamıyoruz." "Cansel ve Tarık'ı dinledim." Yaz boyunca kim olduklarını bilmeden onların müziğine şahit olmuştum. "İkisinin ses uyumu var." Arda sessiz kaldı. Sorunun ne olduğunu anlayamadan kapı aralandı ve müzik atölyesine Cansel girdi. Kızıl saçları omuzlarından dökülürken yüzündeki çillerine eşlik ediyordu. Ela gözleri kocamandı ve güzelliğini tamamlıyordu. Gerçekten büyüleyici görünüyordu. Cenk'in onda ne bulduğunu görebiliyordum. "Ecem?" dedi varlığımdan rahatsızmış gibi ses tonunu gizleme gereği duymadan. "Cansel, nasılsın?" "İyi." Arda'ya döndü. Yaptığı kabalığı görmezden geldim ve tabletimi Arda'nın önünden aldım. Cansel daima bana karşı soğuk olduğu için onunla yakın değildim. Cenk'in yanında gördüğüm her an rekabetçi davranırdı. Cenk'in merkezi olmak istiyordu, anlayabiliyordum. Ama onun anlayamadığı tek bir şey vardı. O da ben Cenk'in merkezi falan değildim; yalnızca dostuydum. Bunu niye durmadan yapıyordu bilmiyordum. Öğrenmekle bile uğraşmıyordum. Bazen, bazı insanların davranışlarının bir nedeni olmazdı. Yaparlardı öylesine... "Arda? Ne oluyor?" "Anlamadım." Arda iyice arkasına yaslandı. "Neyi soruyorsun?" Cansel bir kez daha bana bakışlarını dikti. "Prova yapacağımızı sanıyordum. O da mı dahil?" Çantasını kapının solundaki sandalyeye bırakıp saçını kulağının arkasına tıktı. "Buradaki varlığımı Arda'ya sormak yerine bana sor Cansel. Bende buradayım. " "Niye buradasın işte?" dedi bıkkınlıkla. Elinin köründen buradayım. Cenk için sakin ol. "Yarışma için şarkı sözlerine yardımcı oluyorum." Cevabımın onun tadını kaçırdığını görebiliyordum. "Anlamadım. Grupta bunun oylandığını anımsamıyorum." Tekrar Arda'ya döndü. Üstü kapalı bir şekilde gruba dahil olmadığımı bu şekilde gösteriyordu. Öyle bir niyetim yoktu ki. Yalnızca sözler konusunda yardımcı oluyordum. Tabi ki Cansel asla buna inanmayacaktı. "Sessiz olur musun Cansel? Diğerleri gelene kadar az vaktimiz var." Cansel gözlerini kırpıştırıp şaşkınca Arda'ya odaklanmıştı. "Tek kelime yok. Otur ve her zamanki gibi telefonuna bak." "İyi öyle olsun." Sandalyelerden bir diğerine oturup telefonuna bakmaya başladığında tuttuğum soluğumu serbest bıraktım. Bu kız beni sinir etmekle gerilmemi sağlamak arasında gidip geliyordu. "Alabilir miyim…