|| DS - 1 ||

Selammm. Yeni kitabıma hoş geldiniz. Başlangıç tarihiniz ne ? Hani bazen böyle kafa dağıtmak için çıtır çerez bir kitap okumak istersin. Ama bulamazsın. İşte buldun. <3 Umarım kendinden bir parça bulduğun bir kitap olur. Şimdiden keyifli okumalar. ♫ DUYULMAYAN SÖZLER 1. Bölüm ♫ Merhaba, ben Tarık. Evet. Saçma tanışmalara girmek istemem. Bugün berbat bir şey için buradayım. Yazmak? Evet. Neymiş efendim anıymış. Anı dediğin kafanın içinde olması gerekmez mi? Şu an ilk yarışma için kulisteyiz. Bu yarışmayı kazanırsak-ki kesinlikle kazanacağız- her şey yeniden başlayacak. İkinci yarışma için bomba gibi hazırlanacağız. Mükemmel Solist Tarık ♫ ECEM Başlanan her bir yol, bir bitişle taçlanır. Her bir bitiş, aslında kocaman bir tecrübeden ibarettir. Benim sahip olamadığım cesaretin, tecrübelerime katkısı sıfırdı. Bu yüzden bulunduğum bu şehirde kapana kısılmıştım. Muğla. Cennetin, dünyadaki toprağı denilecek kadar yemyeşil ve doğayla iç içe olan o şehir. Kimisinin yalnızca yazın uğradığı bir tatil beldesi olsa da benim için yalnızca kaçmak istediğim son durağım olabilirdi. "Ecem? Yine daldın." Bakışlarım Cenk'in dağınık koyu kahverengi saçlarından aynı koyuluktaki gözlerine kaydı. Kocaman gülümsediğinde yanaklarında beliren o gamzeleri yine ve yeniden yüzündeydi. Buradaki dostum, çocukluğum ve daima sığınağımdı. "Şarkıyı beğendin mi?" dedi kucağındaki gitarını işaret ederken. Denize daldığım için dinleyememiştim. Mahcup bir ifadeyle ona baktım. "Özür dilerim. Aklım karışık. Dalmışım." Gülüşü küçüldü. "Seni arkadaşlık derecesinden düşürüp bir yabancıya dönüştürme fikrine şu kadar kaldı." Baş ve işaret parmağını birbirine yakınlaştırarak biraz şeklinde gösterdi. "Yaz boyu bana dinlettiğinden farklı melodileri duyduğuma eminim. Ama baştan dinlersem sana daha kesin bir fikir belirtirim. Söz odaklanacağım." "Sorununu anlat önce." Dikkatle yüzümün her bir zerresini inceledi. "Sorunum yok. Aynı şeyler." Gitarını işaret ettim. "Senin bir amacın var ve ben hiçlikte savrulup duruyorum. Hiçbir hobim yok. Okuldan eve, evden okula gidiyorum." "Bazen evden bize, bizden tekrar evine gidiyorsun." Gözlerimi kıstığımda gülümsedi. "Özür dilerim. Ortam yumuşar diye düşünmüştüm." "Sorun değil." "Hobin var. Annenle birkaç kere mutfakta çalışmadın mı?" Nefret ediyordum. Harçlık için katlanmam gereken bir amaçtı sadece. "Tamam. Hobi bulabiliriz sana. Sana gitar öğretebilirim." "Müzik grubuna üçüncü bir gitarist olabilmem için mi?" Kahkaha atarak gitarını kenara koydu. "Ya da senin yerine geçerim." "Yerimde gözün varsa seve seve senin için geri çekilirim." Yapardı. En büyük tutkusu müzik olmasına rağmen ben istesem bunu gerçekleştirirdi. Biliyordum. "Senin için mutluyum biliyorsun. O yüzden gitaristlik sana kalsın. Ben sadece bu şehirden uzaklara gitmek istiyorum." Dizlerimi karnıma çekip kollarımı etrafına dolayarak çenemi dizime yasladım. "Niye burayı sevmeyi denemiyorsun? Burada büyüdün." "Biliyorsun." "O insanları dinleme. Bir yeri güzelleştiren insanlarıdır, dersin. Ben hayatını güzelleştirmiyor muyum?" Yapıyordu. Muğla'yı bana en çok sevdiren oydu. Yine de çocukluğumdan kalan derin bir kırgınlık vardı ve ne kadar zaman geçerse geçsin daima oralarda bir yerde benimle yaşamaya devam ediyordu. "Sen olmasan, hayatımın hiç tadı çıkmazdı." Göz kırpıp gitarı kucağına çekti. Beraber büyümüş, birbirimizin evinde uyuyup kamp yapmıştık. Annemden bile daha çok görmüştüm. Olmayan erkek kardeşimdi. "Şimdi bana eşlik et." "Şarkına mı? Olmaz." "Niye?" dedi gitarın tellerini tıngırdatırken. Yeşil ve kırmızı damalardan oluşan bir gitarı vardı ve yıllar önce haçlıklarını biriktirerek almıştı. Üzerini kendi boyamış ve cilalamıştı. "İyi hissetmiyorum ve sesim bu yüzden iyi çıkmayacak. Sonra benimle dalga geçişlerine katlanıp duracağım. Kalsın." "Huysuz." Ona karşılık vermemi beklemeden gitarından yükselen melodileri belirli ritimle çalmaya başladı. Bakışlarımı denize çevirdim. Huzurlu melodisine eşlik eden kusursuz bir manzaraydı. Çaldığı melodilere eşlik eden o şarkı sözl…