dünya nefesini üflediğinde

birin dördü; seçilmiş olan öldüğünde

Yazar:

dünya nefesini üflediğinde – bizâr kitap kapağı
dünya nefesini üflediğinde – bizâr kitap kapağı

• Burnuna önce nem çarptı. Islak ve küflüydü koku. Çürük genzini yakıyor, ardında ekşi ve metalimsi bir tat bırakıyordu. Dilinin kuraklığı dudaklarının çatlaklarına yayılıyor, burun delikleri bataklığın ağır kokusu ile dolarken midesine doğru uzanarak çalkantıya sebep oluyordu. Uruk kusacağını…

Bölümün tamamını WritePad'de oku