dünya nefesini üflediğinde

beşin sekizi; çürük kokusu üzerine sindiğinde

Yazar:

dünya nefesini üflediğinde – bizâr kitap kapağı
dünya nefesini üflediğinde – bizâr kitap kapağı

* Mehta'yı son kez tembihlerken kadının yüzünde tek bir kas dahi seğirmiyordu (iyi bir çeriydi), yine de İlter gözlerindeki endişeyi, tekrarların bıkkınlığını ve de omuzlarına kendisinin bindirdiği gerginliği görebiliyordu. Ona bir şeyi iki kez anlatmak zorunda olmadığını biliyordu pekâlâ fakat…

Bölümün tamamını WritePad'de oku