dünya nefesini üflediğinde

birin ikisi; dünya üzerine kapandığında

Yazar:

dünya nefesini üflediğinde – bizâr kitap kapağı
dünya nefesini üflediğinde – bizâr kitap kapağı

• Gökten düşüyordu. Islak toprağın üzerinde yürüyordu. Belki de sürünüyordu. Bataklıkta boğuluyor, aynı anda düşüş nefesini kesiyordu. Sonsuzlukta uyuyor ama bir hayvanın gözlerinden dünyayı geziyordu. Uruk nefesinin çekildiğini hissetti. Kendi ellerini duyumsuyor ama adımını bir pençe…

Bölümün tamamını WritePad'de oku