dördün beşi; ruhun ruhu tükendiğinde

• Uruk başta nereye gideceğinden emin değildi, kaybolacağından ve Kamların yanına döneceğinden korkuyordu ama yamacın yanına gidişleri ona umut vermişti. Orası bildiği bir noktaydı, oradan devam edebilirdi. Öyle de yaptı. Olanca ruh gücüyle obasına doğru koştu. Anne, geri geliyorum diyordu…