dünya nefesini üflediğinde

üçün ikisi; boğazına kadar toprakla dolduğunda

Yazar:

dünya nefesini üflediğinde – bizâr kitap kapağı
dünya nefesini üflediğinde – bizâr kitap kapağı

• Uya diğerlerinin aksine çabuk kızarıyor, daha çok terliyordu. Değiş vaktinden sonra tekrar içeri geçtiğinde yüzü çok az güneşe maruz kalmasına rağmen bir elma kadar aldı. Alkarısı demişlerdi ona, samimi olduklarını düşünerek. Uya da çiş suratlı diye yanıt verirdi ama o zamanlar daha toydu, her…

Bölümün tamamını WritePad'de oku