10
Yazar: Lucerow

"Leyla!" Kerem'in sesini duyduğumda yutkundum. Cidden ama yeter! Arkamı dönerek zoraki bir şekilde gülümsedim. "Efendim?" Bir dakika, yanında Eren ve Meriç de vardı. Meriç, Eren'in sınıfındaydı. Onunla da Kerem kadar olmasa da yakındı. "Bırakalım mı seni?" "Gerek yok. Teşekkür ederim." Önüme döndüğümde tekrar sesini duydum. "Aynı yere gidiyoruz zaten. İnat etme gel hadi!" Ne yani Eren ve Meriç Kerem'lere mi gidiyordu? Acaba ne kadar duracaklardı? Arkamı döndüm. Hepsi bana bakıyordu. "Arkadaşlarım var diye öyle diyorsan sorun yok. Bize gelecekler." Kerem arkadaşlarından çekindiğimi düşünmüştü. Gerçi Meriç'ten çekiniyordum. Biraz fazla sert bakışları vardı. Hep böyle miydi acaba? "Geleyim o zaman." Gülmüşlerdi tepkime. Evetlerdi diyorum çünkü Eren'de gülmüştü. Olduğum yerde durduğum için yanıma hızlıca gelmişlerdi. Birlikte Eren'in arabasına ilerlemeye başldık. Eren'in arabası nasıl var derseniz. Kerem'le birlikte bir yıl sınıfta kaldıkları için bizden bir yaş büyüklerdi. Başka biriyle kavga ettiklerini duymuştum ama tam olarak ne olduğunu bilmiyordum. Meriç öne oturduğunda Kerem'de benimle birlikte arkaya oturdu. Kerem tam ortada oturarak arkadaşlarıyla sohbet etmeye başladığında. Bende canım sıkıldığı için Eren'e mesaj atmıştım. Ne de olsa cevap yazamazdı. Siz; N'apıyorsun? Yarın Kerem'in partisine gidecek misin? Mesajı yolladığımda arabanın içinde bildirim sesi yayıldı. Hızlı mesajlarda çıkıp galerimde gezinmeye başladım. "Bakayım mı." Kerem'in sesiyle Eren gözlerini yoldan çekmeden konuşmuştu. "Açmadan ekran da baksana kim olduğuna." Kerem telefonu alarak ekrandan mesajı okudu. Mesajda ismi geçtiği için duraksamıştı. "N'apıyorsun? Yarın Kerem'in partisine gelecek misin demiş." "Kim demiş?" "Gizemli kız diye kaydetmişsin." Gülme isteğimi içime atarak galerime odaklandım. "Ha! Koy abi sen telefonu bacağıma." Paniklemiş miydi o? Kerem, Eren'in dediğini yapsada susmamıştı. "Kim bu gizemli kız?" "Bilmiyorum." Eren'in cevabıyla Meriç'te katıldı sohbette. "Nasıl bilmiyorum?" Meriçin sesi az konuştuğu için garip gelmişti. Acaba cidden ben varım diye mi böyleydi? "Bilmiyorum işte. Öyle konuşuyoruz." İkiside Eren'e şok içinde bakıyordu. Ne vardı ki bunda? "Sen tanımadığın biriyle konuşuyorsun?" "Sen Eren Dağdeviren'e ne yaptın? Hemen geri ver onu bize!" Meriç'in sözü üzerine Kerem de konuşmuştu. Bu ikisi neden bu kadar şaşırmıştı ki? Ne yani tanımadığı biriyle konuşamaz mıydı? "Abartmayın." "Abartmayın mı? Abi sen bir kızla konuşmayı bırak, görmediğin bir kızla nasıl konuşuyorsun?" "Size ne olum dönün önünüze." Cidden haklılardı aslında. Şu ana kadar Eren'in yanında hiç kız görmemiştim. Neden görmemiştim? Sitelere yaklaştığımızı gördüğümde nefeslendim. Keremle aynı sitelerde yaşıyorduk. Evler müstakil ve iki katlıydı. Sitelere giriş yaptığımızda susmuşlardı. Kerem bana döndü. "Cidden gelmeyecek misin yarın?" "Bilmiyorum, duruma göre gelicem. Hem Sera gelmeyecekmiş. Tek de gelmek istemiyorum." "Saçmalama ben varım." "Aynen üçüncü dakikada sarhoş olan sen." "Haklı." Eren ve Meriç aynanda konuşmuşlardı. Kerem onlara kötü kötü bakmaya başladığında gülerek iki yana salladım başımı. Araba evin önünde durduğunda inerken onlara döndüm. Gerçi Meriç ve Eren çoktan sohbet etmeye başlamışlardı. "Bıraktığınız için teşekkür ederim." "Rica ederiz. Tahin'i sev benim için." Gülümseyerek, başımla onayladım Kerem'i. "Severim." Kerem kapıyı kapatırken Eren'in mesaj yazdığını görmüştüm. Tahmin ettiğim gibi mesaj banaydı. Bildirim gelen telefonum bunu belli etmişti. Neyse ki araba çoktan hareket etmişti. Evin bahçesine girdiğimde kapıyı Ayla abla açtı. Evle ilgileniyordu kendisi. "Hoş geldin kızım." "Hoş buldum Ayla abla. Tahin'i besledin mi bu gün?" Ayakkabılarımı çıkarırken etrafa bakıyordum. Kirli sarı renk bir kedim vardı. Kahvaltı da yemeği en çok sevdiğim şey tahin pekmez olduğu için onun ismini vermiştim kedime. "Yok kızım. Ona vakit olmadı ki." "Tamam ben veririm." Hızlıca üst katta ilerledim. Çok özlemiştim onu. Odama girerek okul çantamdan kurtu…