23. Bölüm

Gelmişti... Şeytan gelmişti, ellerimi ve ayaklarımı hissedebilmemin sebebini şimdi anlamıştım. Yinede onu affedemeyecektim. Canımı çok acıtmıştı, hala daha acıtıyordu... Vampir beni bıraktıktan sonra birkaç adım geriye gidip yere, dizlerimin üzerine düşmüştüm. Sağ elimi boynuma götürdüm ve sanki yanması geçecekmiş gibi üflediği yere bastırdım. Ne yapmıştı bana? Nefes alıp verişim hızlanmıştı, çok fazla terliyordum. Sanki biri boynuma bir şey çiziyormuş gibi belli bölgeler acıyordu. Olup biteni görmek için başımı kaldırdım ama Savaş'ın kanatları ve çıplak sırtından başka bir şey göremedim. Kanatlarını sanki beni saklamak istercesine açmış ve vampirin beni görememesini sağlamıştı. Vampirle arama girmişti. "Mert" Savaş konuşmaya başlamıştı. "Seni görmek ne güzel" Dedi iğneleyici bir sesle. Tiksiniyormuş gibi konuşuyordu. Bu ses tonunu biliyordum, çünkü benimle de gitmeden önce böyle konuşmuştu... "Ne yazık ki ben senin için aynı şeyi söyleyemeyeceğim Savaş" Dedi adının Mert olduğunu öğrendiğim vampir. Vampir Prens o'ydu. "O zaman sende benim yaptığımı yap" Savaş biraz duraksadı ve ardından "Yalan söyle" diye ekledi. Bu şeytan asla akıllanmazdı... Vampirden gülme sesi geldi. "Hiç değişmemişsin Savaş" Dedi. Yüz ifadelerini göremiyordum ama şeytanın sırıttığına emindim. Sonuçta hiçbir durumda ciddi değildi. "Bu aralar çok göze batıyorsun Savaş" Dedi Mert. Bu vampirler kesinlikle bizi izliyordu. "Sana yaptığım süprizi beğendin mi? Annen ve babanla da uzun süredir konuşmuyorduk, bu bir fırsat oldu" Krallığa yapılan baskından söz ediyordu. Demek ki şeytanın ailesi oradaydı. Yüzünü göremesemde vampirin bu sözleri şeytanı çok kızdırmış olmalıydı. Etrafta biraz göz gezdirdim. Abimlere bakmam lazımdı. Yaratıklar çok fazlaydı. Geçen sefer melekler ve şeytanlar bize yardım ettiği için kazanmıştık ama şimdi kimse yoktu. Sürü zorlanıyordu. "Koruyucu bağlanmış" Vampirin benim hakkımda konuşmasıyla ona baktım. Lütfen Savaş'a bağlandığımı anlamamış olsundu! Bir uzaklaşma vakası daha kaldıramazdım! O saniyeler gözümde canlanınca irkildim. Bir daha böyle bir şey yaşanmasını kesinlikle istemiyordum. Savaş'a bağlı olduğumu öğrenirlerse, bunu bize karşı kullanabilirlerdi ve ellerinde bir koz olurdu. Vampir rahat konuşmasına devam etti. "Şu işe bak ki senin gibi kokuyor" Bu vampirlerin ve kurtların koku alma duyusu beni öldürecekti... "Ve sürekli buralardasın, bundan bir anlam çıkartmalı mıyım?" Titrek bir nefes aldım. Zaten canım acıyordu, vampirin konuşmasını da kaldıramayacaktım... Şeytan konuşmuyordu, sanki söyleyecek bir sözü yokmuş gibi susmuştu. Onun bu haline alışık değildim. Kanatlarını kapattı. Görüş alanıma Mert girmişti. Yavaşça gözlerini, yerde boynunu tutan bana çevirdi. Onun karşısında çaresiz görünmek istemiyordum. En savunmasız halimizden yararlanıyordu. "Çok geç" Dedi ve elimle tuttuğum boynuma baktı. "Geç kaldınız" Bana bir şey yapmıştı, ama ne? "Çek şu gözlerini onun üzerinden" Savaş sinirle konuştuğunda irkildim. Mert gözlerini gözlerimden çekti ve Savaş'a çevirdi. Sırıttı ama bu sırıtışın altında bir şey yatıyordu. Başını hafifçe sağa doğru eğdi ve şeytana alay dolu gözlerle baktı. "Şeytan birini önemsiyor" Dedi ama yanılıyordu. Bana yaptığı şeyi bilmiyordu. Ne olacağını bildiği halde çekip gitmişti. "Yüz yıl düşünsem aklıma gelmezdi." Dedi ve sırıtmaya devam etti. "Lafı uzatmayacağım" Savaş konuşmaya başlamıştı. "Sen buradan tıpış tıpış gideceksin. Bende seni gebertmeyeceğim. Nasıl fikir?" Savaş elini kaldırdı. Bu hareketiyle elinin üstünde yanan bir ateş belirmişti. Şeytan ateşi kullanabiliyordu! Büyü yapabiliyor muydu? Sanırım ateşi Yiğit gibi kullanamıyordu, kimse koruyucular gibi kullanamazdı ama büyü işin içine girince neler yapılabileceğini kestirmek zordu. "Burası seni neden bu kadar ilgilendiriyor?" Diye sordu vampir prens. Şeytan, Mert'e ciddi misin der gibi baktı. "Benim bölgemdesin. Ayrıca burada olduğunu kendini kraliçe sanan annen biliyor mu?" Mert elini yumruk yaptı ve sıktı. Sinirlenmişti. Gözlerini tekrar bana in…