AMELİYAT

Ahmet Bey, ameliyatınızda sizi genel anesteziye almayı düşünmüyoruz sadece belinizi uyuşturmayı düşünüyoruz yani yarı anestezi bel fıtığı ameliyatını doktorunuzla konuşarak bile yapabilirsiniz genel anesteziye almazsak, dedim hastaya. Ama karar sizin, diye de ekledim.Bu hastanede ki hem ilk günüm hem de cerrahi asistan olarak gireceğim ilk ameliyattı.Elimi ayağımı dolaştırmamalıydım zaten ilk günden Mert Hoca karşısında yerin dibine girmiştim ve şuan hala çıkamamıştım.Ve daha kötüsü utandığım zaman yanaklarım ve burnum kızarıyordu, çevremdeki herkes utandığımı kolayca anlayabilirdi. Ahmet Bey karar verdiniz mi, diye sordum.Ahmet Bey düşünceliydi bu konuda ve cevap verdi, "Ben, sizin düşündüğünüz gibi beni yarı anesteziyle ameliyat yapın.Siz diyorsanız bir bildiğiniz vardır, evladım." dedi. Ben bu kararınızı doktor beye bildiriyim diyip odadan çıktım. Daha Mert Hoca'nın yüzüne bakmakta zorluk çekiyordum ama şuan bunu söylemem lazımdı.Aman söylerim utandığımı anlıyor zaten, hem özür de dilerim diyerek odasına doğru yürümeye başladım. Kapının önüne geldiğimde üç kere kapıyı tıklattım. Mert Hoca'nın "Girebilirsin." sesi geldi ve girdim. Hocaya doğru yürüdüm, ve konuşmaya başladım. "Hocam, Ahmet Bey genel anestezi omaktan vazgeçti yari yarı anesteziye alıcağız Ahmet Bey'i." dedim. Mert Hoca yine sabahtan beri baktığı gibi gözlerime dikkatli dikkatli baktı, ve konuşmaya başladı, "Tamam, saat 16:30'ta ameliyata alalım hazırlıkları başlat İpek." dedi. Ben odadan çıkmadım, nasıl diyecektim ya dalga geçerse öff içimde kalıcağına söyleyeyim derken Mert hoca konuştu, "Bir şey söyleyeceksin ve nasıl söyleyeceğini bilmiyorsun. " dedi alaycı bir tavırla. Cümlesini bitirir bitirmez ben konuşmaya başladım, "Hocam, çok özür dilerim bilmiyordum doktor olduğunuzu bu olayı unutsanız olur mu?" dedim mahçup bir ifadeyle. Mert Hoca yine gözlerime baktı bu adamın gözlerimle alıp veremediği neydi? "İpekcim dersem yine Bay Gevşek demezsin herhalde veya başka bir hakaret." dedi Mert Hoca. Ve beni yerin dibinden dana çıkamamışken daha da dibe soktu. "Neyse daha fazla uzatmayayım İpekcim, özürünü kabul ediyorum fakat bu olayı unutmam ve tahmin edeceğin üzere çoğunlukla söylerim sana." diye devam etti. "Ya Mert Hocam, hiç mi unutmazsınız." dedim yalvararak. Mert Hoca, düşündü ve "Unuturum ama bir şartla ne istersem yapacağıma söz ver." dedi. Ben ise elime fırsat geçmişken bu fırsatı kaybetmek istemedim ve "Söz." dedim. "Peki o zaman iş çıkışı benimle yemek yiyeceksin, hayır deme hakkın yok çünkü söz verdin." dedi ve kahkaha patlattı Bay Gevşek. "Ama hocam, bana bunu yapmayın." diye yalvardım. Hoca tam odadan çıkıyordu ki bana baktı, "Ameliyat hazırlıklarını başlatmayı unutma İpekcim."dedi gevşek bir ifadeyle ve odadan çıktı. Ben akşam yemek yiyecektim hemde Bay Gevşek'le.Allah'ım ben bunları söylemez olaydım ya.Bir de ne diyor İpekcimmiş miş.Deliriceğim ya, bir şey de diyemedim söz verdim adama.Off off ilk geldiğin günde bir sıkıntı çıkarmazsın be İpek.Neyse ameliyat hazırlıklarını başlatayım ben, diyerek odadan çıktım. 👩‍⚕️...👨‍⚕️ -Duru- "Can Hocam, ameliyat hazırlıkları tamam.Fahriye Hanımı hazırlasınlar mı?" diye sordum. Çok heyecanlıydım ilk defa cerrahi asistan olarak ameliyata girecektim ve bu ameliyat kalp ameliyatıydı, çok garip bir ameliyat değildi ama bende önemli bir yeri vardı.Çünkü ilk ameliyatımdı. "Hazırlasırlar, ben geliyorum birazdan hastanın yanına Fahriye Hanıma bunu bildir." dedi Can Hoca. Tamam anlamında başımı sallayıp 3441 numaralı odaya doğru gittim.Kapıyı çalıp içedi girdim. Gülümseyerek Fahriye Hanımın yanına geldim, "Bir azdan sizi ameliyata alacağız , şimdi sizi hazırlayacak hemşire hanımlar.Birazdan Can Hoca, gelicek yanınıza.Nasıl hissediyorsunuz?" dedim. "Benim yıllardır olmadığım ameliyat kalmadı desem yanılırım ama bir çok ameliyata girdim alıştım artık evladım." dedi Fahriye Hanım. Ameliyatta görüşürüz, diyerek odadan çıktım.Heyecanlıydım ameliyat anında hata yapmamam lazımdı.Kendimi sakinleştirmeliydim.Sakin ol Duru.Sak…