Bölüm 3: Taktik Masası ve Mesajlar

Sahaya vardığımda nefes nefeseydim. Takım arkadaşlarım ısınmayı bitirmiş, hoca son taktikleri veriyordu. Omuzlarımdaki devasa ceketi gören kaleci arkadaşım Selin, gözlerini fal taşı gibi açtı. "Pera? O üzerindeki ne? Defileden mi geliyorsun kızım, maç başlayacak!" "Uzun hikaye Selin, sorma!" diyerek ceketi hızlıca yedek kulübesindeki çantama tıktım. Ama ceketi katlarken burnuma dolan o koku... Sahaya çıktığımda bile gitmedi. Maç boyunca top ayağıma her geldiğinde normalde yapmayacağım hatalar yapıyordum. Kaledeki Ege’nin "Pera, odaklan!" bağırışları arasında doksan dakikayı nasıl bitirdiğimi anlamadım. Aklım sürekli o "sporcu"daydı. Beni belimden çekişi, omuzlarıma ceketini bırakışı ve... o öpücük. Doksan artı dörtte golü attım sanmıştım ama galiba kendi kaleme gol atmıştım. Gece geç saatte eve geldiğimde her yerim sızlıyordu. Güzel bir duş alıp Alaz'ın ceketini yatağın üzerine bıraktım. Ceket gerçekten kaliteliydi, iç mimar olduğu her dikişinden belli oluyordu. Elim telefona gitti. Numara rehberde "Ceketli Sporcu" olarak duruyordu. Derin bir nefes alıp mesaj kutusunu açtım. Pera: "Ceketin hala tek parça. Maçta terlemedim, merak etme. Yarın nöbetçiyim, akşamına yıkatmış olurum." Cevabın gelmesi otuz saniye bile sürmedi. Bu saatte uyumuyor muydu bu adam? Ceketli Sporcu: "Maçta terlememiş olman güzel, ceketimin bir itibarı var sonuçta. Ama asıl önemli olan, eski sevgilin hala hayatta mı? Öpücüğün etkisinden çıkabilmiş mi?" Kalbim tekledi. Pis ukala, nasıl da yüzüme vuruyordu! Pera: "Ege'yi bilmem ama ben unuttum bile. Profesyonel bir oyuncu her zaman önüne bakar sporcu." Ceketli Sporcu: "Profesyonellikten bahsetmen komik hemşire. Zira ben hala dudaklarımda kahve tadı hissediyorum. Ve emin ol, profesyoneller asla ceketlerini tanımadıkları birine emanet etmezler." Pera: "O zaman neden verdin?" Birkaç dakika cevap gelmedi. Ekranın başında beklediğimi fark edince kendime kızdım. Tam telefonu fırlatacakken ekran parladı. Ceketli Sporcu: "Çünkü çıplak omuzların, maça geç kalmandan daha acil bir durum gibi görünüyordu. Yarın akşam ceketi almak için hastaneye geleceğim. Konum at." Pera: "Hastaneye mi? Hayatta olmaz, orası çok yoğun." Ceketli Sporcu: "Kaçıyor musun benden? Korkma, sadece ceketimi alacağım... Şimdilik." Bölüm Sonu Notu : Şimdilik diyor yanii bir şey daha mı alacak yorumlarınızı ve beğeni lerinizi bekliyorum 🤍