BÖLÜM 4

Kapının çalması ile kendine gelip dışarıya bakan gözlerini kapıya yöneltti. ‘Gel.’ Kapının aralığından iki adet geç kız kafalarını uzatıp ona baktı. ‘Kahvaltı hazır.’ Dedi biri, diğeri ise; ‘Uyumadın mı sen?’ Oturduğu koltuktan kalktı. Gerinip vücudunu rahatlattı. ‘Uyumadım meraklı.’ ‘Ama kahvaltı?’ ‘Geleceğim gidin siz.’ ‘Yatağa yatma ama tamam mı?’ ‘Jeny ve Reny geleceği dediysem gelirim. Şimdi çıkın.’ ‘Pekala sinirli adam gidiyoruz biz.’ Kızlar kapıyı kapattığında üstüne bir şey geçirip onların arkasından odadan çıktı. Lavaboya yöneldi. Yüzünü yıkayıp aşağıya indi. Sola doğru dönüp mutfağa girdiğinde kızların mutfağın kapısından dışarıya bahçeye tabak, bardak falan taşıdıklarını gördü. Bahçeye çıkarken; ‘Bugün kahvaltı bahçede demek.’ ‘Tabikide öyle. Bugün farklı olsun istedik.’ ‘İyi yapmışsınız. Hava bugün baya güzel.’ Dedi sandalyeye otururken. Kızlar son hazırlıkları da hallettikten sonra sandalyelere oturdular ve aynı anda kahvaltıya başladılar. Sessiz bir kahvaltı oluyordu ki, Jeny; ‘Bugün bir işin var mı?’ dedi çekinerek. Kafasını kaldırmadan ‘Evet neden?’ ‘Belki bir şeyler yaparız diyecektim.’ Diyince başını kaldırdı ve kızlara baktı. ‘Sıkıldık biraz. Bizimle bir şeyler yapar mısın bugün?’ ‘Ashley‘ nin yanına uğramam lazım sonrasında boşum bir şeyler yaparız.’ Kızların yüzünde çok tatlı bir gülümseme oluştu. Reny; ‘Ne zaman biter işin tahminen?’ ‘Bilmiyorum ararım sizi hazırlanırsınız.’ ‘Ashley iyi mi?’ Başını tekrar kaldırdı. ‘Evet. Bir şey mi oldu?’ ‘Yok hayır sadece merak ettim.’ ‘Gayet iyi bir sorun yok. Biliyorsunuz çok fazla gözümü ayırmıyorum üzerinden. Biraz onunla takılıp gelirim.’ Kızlar mutlu bir şekilde başlarını salladılar. Kızlar kendi aralarında konuşurken o gayet sakin bir şekilde kahvaltısını yaptı ve kızlara teşekkür edip masadan kalktı. Banyoya geçip duşunu aldı. Odasında üstünü giyinirken telefonunun ışığını fark etti. Telefonu eline alınca Ashley’nin onu aradığını gördü ve telefonu açıp kulağına koydu. ‘Günaydın Arne, Bugün beni okula bırakacak mısın?’ ‘Evet çıkıyorum evden birazdan.’ ‘Tamam bekliyorum.’ ‘Bir şey mi diyecektin?’ dedi telefonu yatağın üstüne bırakıp hoparlörü açıp giyinmeye devam etti. ‘Ya sen bırakmayacaksan Nora ile gidecektik de..’ ‘Nora nerede?’ ‘Evinde babasından araba alıp gelip beni alacaktı oda işine geçecekti.’ ‘Babası ona araba vermiyor diye biliyordum araları bozuktu ya?’ ‘Düzelttiler aralarını.’ ‘İstersen ben ikinizi de bırakırım. O gereksiz babası ile hazır arası yeni düzelmişken sorun çıkmasın biliyorsun adam problemin vücut bulmuş hali’ ‘Olabilir aslında.’ ‘Tamam haber ver ona çıkıyorum şimdi.’ ‘Tamamdır görüşürüz.’ Telefonunu geri aldı ve kapattı. Masasının üzerindeki anahtarlarını aldı. Aşağıya inerken merdivende Jeny’i gördü. ‘Gidiyor musun?’ ‘Evet Ashley ve Nora’yı almalıyım.’ ‘Nora mı?’ deyip gülümsedi. ‘Bana bak bu suratı biliyorum.’ ‘Bir şey demedim ki..’ ‘Olay bir şey dememen değil suratının aldığı ifade..’ derken aşağıya inmeye devam ediyordu ki bu seferde kapıda Reny’i gördü. Tam evden çıkarken Jeny arkadan bağırdı. ‘Nora’yı alacakmış.’ Bunu üstüne Reny’de gülümseyip aynı surat ifadesini takındı. Arne tatlı bir kızgın surat ile evden çıktı ve arabasına giderken bağırarak şunları dedi; ‘İkiz olduğunuz o kadar belli ki suratlara bak aynısı. Aynı sinir bozucu gülüş.’ Arabaya bindi ve tam ilerleyecekti ki kızların ikisi de öpücük atarak el sallıyordu ona ama suratları aynıydı ve gülümsüyorlardı. ‘Delirtiyorsunuz beni ama sizi seviyorum’ dedi kendi kendine ve Ashley’nin evine doğru yola koyuldu. Evin önüne arabasını park etti. Arabadan inip ellerini ceplerine koyup evin kapısına yöneldi. Kapı açıldı. Ashley ona bakıyordu. ‘Geldiğini camdan gördüm.’ Derken Arne’a sarıldı. ‘Yalnız mısınn evde?’ ‘Evet senden hemen önce çıktı babam.’ ‘Pekala hazır mısın çıkalım mı?’ ‘Evet çantamı alıp geliyorum.’ Ashley içeriye girdi Arne ise etrafa baktı. Sanki etrafı kontrol etti. Ashley çantasıyla gelip kapıyı kapattı. Beraber arabaya giderlerken ‘Kızlar nasıl?’ ‘İyiler sadece…