BÖLÜM 2

‘Hey..’ Omuzunda bir el hissetti. Başını hafif yana döndüğü sırada yakın arkadaşı Jessica gülümseyerek ona bakıyordu. Oda gülümsedi. Jessica elini çekerken oda önüne dönüp masanın üstündeki içeceğinden bir yudum aldı. ‘Dalıp gittin yine. Bir sorun yok değil mi Buddy?’ Kahve bardağının kenarında parmağını gezdirirken bir yandan da kahvenin koyu rengine doğru bakıyordu. ‘Hayır bir sorun yok sadece rüyalar.. Aynı yani.’ ‘Steve rüyaların için bir şey demiyor mu?’ Derin bir nefes alarak bardağını aline alıp büyük bir yudum kahve içti. Yutkunurken kahvenin acısını boğazlarında hissedip dikkatini toparladı. ‘İlaç verdi ama uyku için. Rüyalara bir çözüm bulamayız Jess.’ ‘Bu şekilde sürünmeye devam edeceğim diyorsun yani.’ Jess’e döndü. Güler yüzlü arkadaşı yine ona gülümsüyordu. Oda karşılık verdi. ‘Aynen öyle sürünmek kaderimde var demek ki.’ Birbirlerine bakarak gülümsüyorlardı ki Buddy Jess’in arakasından Jack’in geldiğini gördü. ‘Bak kim geliyor?’ Jess arkasını tam dönerken Jack ondan önce davranıp ona arkadan sarılıp boynuna bir öpücük kondurdu. Jessica’nın yüzünde oluşan gülümseme ile gözlerini kapattı. Jack sevgilisinin kızıl saçlarına dokunarak yanındaki sandalyeye oturdu. ‘Evet benim güzelleri güzeli kızım ile en yakın dostum ne konuşuyor?’ ‘Aynı şeyler.’ ‘Dur tahmin edeyim kabuslar değil mi?’ Buddy başı ile onayladı. Jessica sevgilisinin yanağına öpücük kondurdu ve sohbete dahil oldu. ‘Steve sadece uyku için ilaç vermiş. Kabuslarını engelleyecek bir şey bulamazlar mı?’ ‘Sanmıyorum bebeğim. Olsaydı eminim verirdi. Bu arada bu akşam ki ders iptal olmuş duydunuz mu?’ ‘Bayan Honest’ın dersi mi?’ Jack başı ile onayladı ‘Bugün gelmemiş ulaşamıyorlar kadına.’ ‘Sen ciddi misin Jack? Ekip falan yolladılar mı bir bilgin var mı?’ ‘Sanırım Ada giden ekipte o geldiğinde onunla iletişime geçeceğim.’ ‘İnanılmaz. Asla böyle şeyler yapmayan bir kadındı. Çok şaşırdım.’ ‘Bende şaşırdım bebeğim. Ama neler olacak göreceğiz. Senin bir planın var mı Buddy?’ ‘Evet eve gidip uyumak, dün gece doğru düzgün uyumadım. Hem halletmem gereken bazı dosyalar var. Sonuçta son gittiğim görevin sonucunu hala göndermedim, Felix beni okuldan atmadan dosyayı halletsem iyi olur.’ Gülümsediler. ‘Kesinlikle Felix’i bu ara kızdırmamak en iyisi.’ ‘Seviliyorsunuz.’ ‘Sende.’ Buddy masadan kalkıp ağır ağır yürümeye başladı. Önce okulun kafesinden asansöre geçti. Asansör ile zemin kata indi. Zemin kattaki resepsiyonda ve giriş holünde bekleyen askerleri selamladı ve okulun ön kapısından elleri cebinde bir şekilde çıktı. Sağına dönüp okulun yanından garaja doğru ilerledi. Hava serindi ama yine de bu tarz havalar en sevdiği havalardı. Garajda ilerliyordu. Rüzgarın yüzüne çarpışını ve saçlarının arasından geçişini hissediyordu. Esinti rüzgara dönüşünce yüzünü yere doğru eğdi ve yere bakarak ilerlemeye devam etti. Adımlarını da biraz hızlandırınca çok geçmeden arabasının yanına geldi. Cebindeki anahtarı çıkarıp arabasını açarken, arabaların olduğu garajda güvenlik için gezen askeri aradı gözleri ama bulamadı. Molada olduğunu düşünerek arabasına bindi. Arabasını çalıştırdı ve emniyet kemerini takmak için soluna döndüğünde havayı fark etti. Dakikalar içerisinde hava iyice kararmıştı. Kemerini takarken ‘inanılmaz bir hava’ diye kendi kendine söylendi. Ardından garajın çıkışına doğru ilerledi. Garajdan çıkıp, okulun yanından ana yola doğru ilerlerken son güvenlik kontrolüne yaklaştı ve yavaşladı. Camını açtı. ‘İyi akşamlar bay Phoenix’ diyen askere ‘iyi akşamlar’ diye karşılık verdi ve kontrolden çıkıp ana yola doğru gitmek için sola döndü ve büyük harflerle Felix Ajanlar Okulu yazısına bakarak gaza bastı ve oradan uzaklaştı. Çok geçmeden eve vardığında arabasını kapını önüne bırakıp indi. Burası şehirden uzakta ormanın içinde arkadaşlarıyla birlikte kaldığı evdi. Evin giriş kapısına yönelip içeriye girdi. Etrafa bile bakmadan merdivenlere doğru ilerleyip üstüne git gide yük olan uykusuzluğu ile odasına çıktı. Odasına girip kapının yanında duran tekli koltuğa ceketini çıkarıp bır…