1. Gece

Hoşgeldinizz! Bana bir şans verdiğini için çok teşekkür ederimmm bugün hiç duymadıysanızz iyi ki varsınız! Bölüm emojisii: 🎭 Bölüm şarkısıı: Madrigal - Sana Ait ~ İyi okumalar - Dinlemeler* -::- "Hayat bazı insanların süslü gösterişli sahnesi iken, bazılarının çamura batmış bataklığıdır ve önlerinde iki seçenek vardır. Ya Nilüfer olup açacak ya da o bataklığa gömülecekler, sonuçta insanlar seçimleri kadar varlar." Uzm. Psikolog Umay Deniz -::- - 16.08.2002 - "Umay kızım koşma!" Diyen Yasemin kızının arkasından boşuna sesleniyordu çünkü küçük kız annesini pek dinleyecek gibi değildi bir kedinin peşine takılmıştı minik turuncu tüylü ama kuyruğu minik beyaz noktaları olan tatlış yavru bir kediydi ve küçük kızı etkilemek için bu yeterliydi küçük kız durmadan kedinin peşinden koştururken kedi de durmadan kaçıyordu evet bir kediyi kovalamak mantıklı değildi ama küçük kız bunu o an düşünememişti onu korkuttuğunu fark etmeden sevmek istiyordu. Yasemin kızının peşinden koştururken gerçekten de yorulmuştu ama bu yorgunluğu da garip bir şekilde seviyordu ve minik kızına asla kıyamıyordu küçük kız en sonun da pes etti yorgunlukla eğilip dizlerini tuttu ama kedi kaçtığı için de fazlasıyla üzgündü biraz daha hızlı koşsa belki de yetişebilirdi...pes etmiş bir şekilde minik adımlarla annesine döndü Yasemin kızına baktığın da yüzündeki ifadeyle duraksadı bu kadar üzüleceğini hiç düşünmemişti yüzü anında yumuşadı minik kızına kollarını açtı ve hiç beklemeden onu sıkıca sarıp kucağına aldı "Onu bulacağız tamam mı ?" Dedi Yasemin çünkü biliyordu kızı o kediye yardım etmek istemişti kedinin minik patilerinden birin de bir sorun var gibiydi küçük kız da o yüzden minik kediyi yakalamaya çalışıyordu annesine söylemişti o minik yavruyu veterinere götüreceklerdi ve Yasemin kızının bu güzel düşüncesini ortada bırakmak istemiyordu O yüzden minik yavrunun gittiği yöne doğru kızı ile birlikte yürümeye başladı en sonunda bir ağacın tepesin de buldular minik yavru kediyi yasemin kucağındaki kızını yere bıraktı sonra kızı mutlu olsun diye hiç umursamadan ağaca tırmanmaya başladı en sonunda kediye ulaştı ve yavaşça kediyi korkutmadan ona uzanıp kucağına aldı ve dikkatlice ağaçtan inmeye çalıştı minik kızının sevinç dolu sesleri aşağıdan geliyordu bu onun için yeterliydi ama inerken bir anda boşluğa basınca sersemledi ve tutunamadan düştü Minik kız da o da yere düşeceğini düşündü ama aksine minik yavru kedi ile birlikte birinin kolları onu tutmuştu yasemin en sonun da bir çığlık attığın da her şeyin bir birine girdiğini fark etmişti onu tutan adamın kolları arasından sıyrıldı ve direkt kızını kendine çekti küçük kız direkt annesinin bacağına sarıldı Yasemin ise afallamış bir halde duraksadı Bir an sonra onu tutan kişiye dönüp "Ben çok teşekkür ederim.." dedi istemsiz utangaç bir haldeydi adam aksine tebessüm etti "Doğru zaman da doğru yerdeydim diyelim.." dediğin de Yasemin ufak bir tebessüm de bulundu ve direkt kızının elini tutup oradan uzaklaştı Elinde bir yavru kedi bir de kızı vardı ve kalbin de ise büyük bir yaraya değen bir çift mavi göz.. Günümüz: Umay Deniz; Her zaman ki hastane kalabalığı yüzünden oluşan gürültü kulaklarımı çınlatırken bezgin bir nefes verdim şu sıralar neresinden tutsam elimde kaldığını hissettiğim büssürü işim vardı koltuğumdan kalkıp odanın camına ilerledim ve camı açtım İstanbul'un kışı sert ve fazlasıyla soğuktu yüzüme çarpan rüzgarla yüzümü buruşturdum ama aynı zaman da uykum açıldığı için de mutluydum saat on ikiye geliyordu şimdiye kadar çoktan çıkmış olmam gerekiyordu ama yalnız kalıp çalışmak istemiştim ya da evden uzak kalmak istemiş de olabilirdim emin değildim derin bir nefes alıp odama döndüm ceketimi ve çantamı askıdan alıp omzuma taktım ve camı geri kapatıp odamdan çıktım bazen doğru bir meslek seçip seçmediğimi gerçekten de sorguluyordum hastanenin yoğun olduğu bir gündü acile uğramadan gidemezdim yoksa bestegül beni yakabilirdi ciddi manada, hızlı adımlarla acile ilerledim besteyi bulduğum gibi istemsiz tebessüm et…