Bölüm 4

4. BÖLÜM: ALIŞMAK Rizeye geleli 1 hafta olmuştu. Koskocaman 1 hafta. Ela dışında herkese alışmıştım. İlk gece den sonra ela ile kavga etmemiştik yüzüme bile bakmıyordu. Ev işinde yardım etmek istediğimde de gözlerini bana dikerek uyarıyordu bir şeye karışmıyordum. Sabah o eczaneye giderdi zeynep abla da hemşireydi o da hastaneye giderdi 1 hafta için de en az gördüğüm kişi oydu iki günde bir nöbetteydi evde olduğu zaman ise uyuyordu benim geldiğim gün izin almıştı sadece. Kaan ve mustafa abi benden kimliğimi istemişti zeynep abla onları yönlendirmişti okula kaydımı onlar yapmıştı. Okula her sabah ben mertcan ve esma teyzenin kızı eda beraber gidiyorduk. Zehra teyze ise geçen bir haftanın ardından ne bir laf sokmuştu ne kötü bir şey demişti. Okuldan geldiğimden sonra da kısa konuşmalarımız olurdu okul nasıl geçti hoşgeldin gibisinden. Komşular… Komşularla da iyiydik tabı arada naciye teyzenin laf sokmaları vardı orası ayrı.. Ama onun dışında hepsiyle aram iyiydi. Birde peşimi bırakmayan kabuslar vardı pek uyuyamazdım her uyuduğumda ya babamın beni dövmesini yada annemin cansız bedenimde olduğunu görüyordum o yüzden pek uyuyamıyordum günlük 2-3 saatlik uykuyla dolaşıyordum tabi bunu kimse bilmiyordu. Babam. Babam ise beni ne aramıştı ne sormuştu ama kartıma yüklü miktarda para yüklendiğine dair mesaj gelmişti. Başka bir şey de yoktu… Bugün pazar günüydü herkes evdeydi ve biz kahvaltıya esma teyzelere gidecektik. ha birde öğrenmiştim zehra teyzeden başka kimse dul değildi hepsinin de eşi vardı ve yaşıyordu.Burada normalmiş birbirlerine gidip gelmeleri.. Sabah duşumu alıp odama geçmiştim giyinmek için vücudumda morluklar halen geçmemişti. Kremi kullanmama rağmen halen izler vardı. Zeynep abladan aldığım kapatıcıyı boyun ve göğüs kısmıma kullanarak oradaki izleri kapattım. Üzerime sporcu atleti giyip kalın siyah ceketimi giymiştim altıma da siyah dar kot pantolon geçirmiştim. Burası izmire göre çok soğuktu kabul ama bende böyle giyinmeyi seviyordum kimene. Yağmur yağdığı için postallarımı giymeyi tercih ettim. Telefonumu alıp aşağıya indim. Salona girdiğimde ela tek yoktu ortalıkta zeynep abla bileğinde biten kahverengi uzun kollu bir elbise giymişti ve çok yakışmıştı zehra teyze ise siyah etek ve siyah bir kazak giymişti sadece. Zeynep abla bana bakarken ‘canım üzerindekiyle dışarı çıkarsan hasta olursun ya bir kalın kazak giy yada çıkmadan önce benim montu giy’ dedi. Evet gelirken mont getirmemiştim zeynep abla bana montunu veriyordu. ‘tamam montunu giyerim’ dedim. Ela da odasından çıkmıştı o sırada o da üzerine siyah yünlü bir kazak altına da siyah kot pantolon giymişti. Elanın odadan çıkması ile bizde yavaş yavaş dış kapıya çıktık ben ceketimin fermuarını yarısına kadar çekip zeynep ablanın beyaz kısa montunu giydim mont kalça tarafımda bitiyordu. Esma teyzelerin evi yakın olduğu için yürüyerek gidiyorduk. Zeynep ablanın arabası vardı ancak elanın ki yoktu. Esma teyzelere giderken onlar aralarında konuşuyordu bense sadece yola bakıyordum. Zaten hep böyleydim eda ve mertcan ile okula giderken de onlar sohbet ederdi ben hiç sohbetlerine katılmıyordum. Hava her zamanki gibi soğuktu her an yağmur yağabilirdi. Kısa bir yürüyüşten sonra esma teyzelerin evine gelmiştik onların evi dıştan ahşap değildi beyaz renge boyanmıştı farklı bir havası olmuştu. Kapıyı ela çalmak için öne çıkmıştı bense en arkalarındaydım… Kapıyı çaldığında açan selçuk olmuştu.Zehra teyzeler yavaş yavaş içeriye geçtiler ayakkabılarını indirerek. Bende botumun fermuarlarını açmak için eğildim o sırada selçuk önüme bir çift ev terliği indirdi botlarımı çıkardıktan sonra ayağa kalkıp terliği giydim. Selçuğa bakarak ‘teşekkürler’ dedim. O da bana gülümseyerek başını salladı ve ‘ hoşgeldin’ dedi. Zehra teyzelere dememişti bana niye diyordu ki? tebessüm ederek ‘hoşbuldum’ dedim ve montumu çıkardım kapı yanındaki vestiyere astım selçuğa baktığımda dişlerini sıkarak bana baktığını fark ettim ne olmuştu buna yine. ‘ne oldu?’dedim Göğüs kısmımı göstererek ‘ceketin fermuarı…