3-KARAKOL

Sabah rüyalarımın en güzel yerinde çalan alarm ile sıçrayarak uyandım.Kalkıp alarmı kapatırken aynı zamanda alarma küfretmek ile meşguldüm.Telefonumu elime aldığımda gördüğüm saat ile geri yattım. 8:30 Saat 10 gibi tekrar karakola gidecektim Kahraman'ı görmeye.Bana gelen mesajları kontrol ederken içinde sadece bir mesaj dikkatimi çekti. Savcım:İyi günler İnci Hanım.Müvekkiliniz Kahraman karahan'ın mahkemesi 22:07:2026 tarihinde olacaktır.Bilginize Mesajı görünce yerimde doğruldum.Mahkemeye daha 1 hafta vardı.O zamana kadar iyi bir savunma bulmalıydım.Artık uykum kaçtığı için telefonu bırakıp sürüne sürüne lavaboya gittim.Lavaboda işlerimi hallettikten sonra mutfağa kahvaltı hazırlamaya gittim.Canım hiç bir şey çekmiyordu,iştahım baya kapalıydı. Bu sebeple birazcık atıştırıp tekrar odama kıyafetlerimi değiştirmeye gittim.Aynadan yüzüme bakınca kahverengi gözlerim aşağılama ifadesiyle doldu.Şu an biri gelip baksa avukat olduğumu anlamazdı.Çok bitik duruyordum. Bunun sebebi Kahraman değildi.Yüksek ihtimal hasta olacaktım.Bunların hepsini göz ardı edip telefonu elime alıp saate baktım. 09:10 Telefonu tekrar yatağa fırlatıp dolabımı açtım ama dolap bana bakıyordu.Ben dolaba bakıyordum.Dolapla biraz daha bakıştıktan sonra elimi kaldırıp üstüme beyaz bir gömlek altıma da siyah bir kumaş pantolon giydim. Kıyafetlerimi giydikten sonra aynanın karşısına geçtim simsiyah saçlarım için pek bir şey yapmayı düşünmüyordum.Bu sebeple açık bırakıp elimle biraz şekil verdim.Daha fazla oyalanmamak için telefonumu ve siyah çantamı elime alıp kapıya doğru yöneldim.Kapıyı açıp bu sefer daha rahat olan beyaz topuklu ayakkabımı giydim. Kapının deliğinden anahtarı alıp çantama koyduktan sonra asansörün düğmesine basıp asansörün gelmesini bekledim.Asansör gelince binip 0 yazan düğmeye bastım.Asansör zemin kata gelince inip yürümeye başladım.Kapının önüne geldiğimde gördüğüm tanıdık yüz ve arabasıyla gözlerimi büyülttüm."Aslı ?" İsmini söylememle bana doğru döndü.Beni görünce kocaman gülümsedi."İnci." İsmimi söyleyerek bana doğru doğru koştu ve bana sarıldı.Sarılmasına karşılık verirken hem şaşkın hem de mutlu bir şekilde gülüyordum. Ellerini boynumdan çekince bende çekti. Ellerimi boynundan çektikten sonra ona "Neden geldin ?" diyen sorumla yüzü düştü. "Gelmememi mi istiyorudun ?"Sorusuyla aşırı panik olmuştum.Asla böyle bir şey istemezdim.Bu sebeple aceleyle cevap verdim."Saçmalama asla böyle bir şey istemem.İyi ki geldin." Cevabımla gözleri ışıldadı.Bana kocaman gülümseyerek konuştu."Tamam tamam şaka yaptım böyle bir şey istemeyeceğini biliyordum.Karakola gidersin diye düşündüm."Cevabıyla güldüm ve başımı sallarken cevap verdim."Doğru bildin." "Yaa ben arkadaşımı tanıyorum."İçten sesiyle konuşurken onu tanımakta iyi bir şey yaptığımı düşünüyordum.Kolumdan tutarak beni arabaya doğru sürükledi."Hadi sevdiceğinin aman pardon müvekkilinin yanına."Cümlesiyle şokla ona döndüm.Sevdiceğinin mi ? "Aslı ne sevdiceği arkadaşız bile değiliz biz.O benim müvekkilim ve komşum." "Evet aynen bir de Yunan Tanrın,baş belan,sevdiceği-." "Aslı!"Sert bir sesle bağırınca ağzına fermuar çekiyormuş gibi yaptı."Sustum."Ona güldükten sonra arabanın kapısını açtı.Arabaya bindim ve kemrimi taktım.O da yanıma binip kemerini taktıktan sonra arabayı calıştırdı. *** Karakola gelince Aslı arabayı durdurdu.İçinde ben varken park ettiği için Park sorunu ortadan kalkmıştı.Beraber yan yana içeri girdik.Karşıma bir güvenlik çıkınca direkt avukat kartımı gösterdim.Avukat olduğumu anlayınca hemen kenara çekilip yolu açtı.Yukarı merdivenleri Aslı'yla çıkarken mutluydum çünkü ayakkabım ayağımı ağrıtmıyordu.Nihayet yukarı çıkınca karşıma çıkan ilk polise doğru ilerledim."Kahraman Karahan ile görüşeceğim." Polis memuru cümlemle bana döndü."Siz neyi oluyorsunuz ?" "Avukatıyım."Polis cevabımla hem kaşlarını kaldırdı hem de başını salladı."Başkomiserime haber vereyim."Ben de başımı salladıktan sonra Aslı'ya döndüm."Ben Kahraman'la görüşeceğim" "Tamam ben Gamze ve Kenan'la beraber kapıda seni bekle…