Oculos Tuos | Gözlerini Kapat
Yazar: Lea Andrea

Not: Bu hikaye, "Hayal ettiğiniz her şey gerçektir" sözünden ilham alınarak 2016 yılında Wattpad'de yazılmıştır ve yazım yanlışları dışında düzenlenmemiş, kurgu olarak ilk taslak hâliyle kalmıştır. Benim ilk ve tek fantastik kurgu denememdir. Görseller de aynı zamandan kalmadır. Lütfen kusurları maruz görün. Zamanların birinde, sefalet içinde yaşayan bir ailenin güzel mi güzel bir bebekleri olmuş. Adı Ophelia konulan bu bebek, doğduğu anda gülümsüyormuş. Gözlerini açtığında mavi gözleri size bakar, sizi de gülümsetirmiş. Yıllar çabucak geçmiş. Aile, az olan paralarını güzel kızlarını yetiştirmek için kullanmış. Kendileri yemese de Ophelia'nın yemesini ve büyümesini sağlamışlar. Ophelia, çocuk denecek yaşa geldiğinde mavi gözleri ile hâlâ gülümsüyormuş. Yemyeşil çimenlerde küçük ayakları ile zıplayan Ophelia’nın ipek gibi yumuşak ve dalgalı saçlarının rüzgârda savruluşunu izleyen anne ve baba, bu güzel küçük kızdan büyük beklentiler içinde imiş. Köyde duydukları bir dedikodu ile hayatlarını kurtaracak kişinin kızları olduğunu fark etmişler. Bir gün, annesi Ophelia’nın saçlarını tararken bir masal anlatmaya başlamış. “Bir varmış bir yokmuş. Zamanların birinde, bir ülke varmış. Bu ülkede, hayal ettiğin her şey gerçekleşiyormuş.” “Nasıl, anneciğim?” diye mırıldanmış, annesinin dizinde yatan Ophelia. Annesi anlatmaya devam etmiş. “Gözlerini kapadığında küçük kızım, istediğin şeyi hayal edermişsin. Ve gözlerini açtığında, o şey gerçek olurmuş.” Küçük kız gülümseyerek annesine doğru dönmüş. “Bu ülke gerçek mi, anneciğim? Ben de oraya gidebilir miyim?” Annesi, tarağı bırakarak kızının saçlarını okşarken mırıldanmış. “Gideceksin, güzel kızım.”Ellerini kızın uzun, siyah saçlarından geçirip tararken gülümsemiş. “O ülkede göğe kadar uzanan kocaman saray, sarayın ardındaki okyanus, okyanuslarda yaşayan rengarenk denizkızları, sarmaşıkların sardığı tepelerde yuva yapmış ve gökyüzünde dolanıp ateş saçan ejderhalar, ormanlarda koşturup gökyüzüne havalanan pegasuslar varmış. Cennet gibi bir ülkeymiş anlayacağın.” Masalın büyüsüyle uykusu gelen küçük kız son bir mırıldanmayla sormuş annesine, ülkenin adını. “Bu ülkenin adı nedir, anneciğim? Gitmeyi çok isterim.” Annesi gülümseyerek kızının kulağına yaklaşmış. “ Coelum. Cennet.” Küçük kızın huzurlu ve mutlu nefes alışlarını duyduğunda kızın yanağını öperek onu yatağına yatırmış. “Ve sen oranın kraliçesi olacaksın, Ophelia. Yalnızca gözlerini kapatıp hayal etmen yeterli.”